Katarzyna Wołowska

Językoznawstwo - seminarium

Cele przedmiotu:
C1. Zapoznanie się z wybranymi aspektami metodologii badań językoznawczych.
C2. Pogłębienie wiedzy na temat języka, opanowanie głównych założeń najważniejszych teorii lingwistycznych.
C3. Pogłębienie znajomości i umiejętności zastosowania zasad i techniki pisania tekstu naukowego.
C4. Pierwszy etap przygotowań do napisania pracy dyplomowej z zakresu językoznawstwa spełniającej wymagania formalne i naukowe dla poziomu studiów magisterskich.
Wymagania wstępne:
W1. Znajomość języka francuskiego co najmniej na poziomie C1.
W2. Znajomość podstawowych pojęć z zakresu teorii języka.
W3. Motywacja do systematycznej i rzetelnej pracy pod kierunkiem opiekuna naukowego.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W-EK1: Student ma uporządkowaną wiedzę ogólną z zakresu językoznawstwa, prawidłowo posługuje się odpowiednią terminologią lingwistyczną.
W-EK2: Student posiada wiedzę i świadomość metodologiczną niezbędną do prowadzenia samodzielnych badań w zakresie językoznawstwa.
W-EK3: Student posiada wiedzę na temat strategii i narzędzi (m.in. informatycznych) potrzebnych do prowadzenia samodzielnych badań.
W-EK4: Student posiada wiedzę niezbędną do zaplanowania i przeprowadzenia procesu przygotowania pracy dyplomowej.

UMIEJĘTNOŚCI
U-EK1: Student potrafi zastosować w praktyce posiadaną wiedzę teoretyczną, posiada umiejętność formułowania tez i problemów badawczych, doboru adekwatnych metod i narzędzi badawczych, opracowania i prezentacji wyników badań w zakresie językoznawstwa.
U-EK2: Student potrafi poprawnie posługiwać się pojęciami z dziedziny językoznawstwa i wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną na potrzeby komunikacji językowej oraz prowadzonych działań zawodowych
U-EK3: Student umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze pod kierunkiem opiekuna naukowego.
U-EK4: Student potrafi wykorzystać znane mu narzędzia (w tym programy komputerowe, narzędzia internetowe, itd.) w procesie przygotowywania pracy dyplomowej.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K-EK1: Student prawidłowo przewiduje, identyfikuje i rozwiązuje dylematy związane analizą materiału językowego w ramach wybranej metodologii.
K-EK2: Student wykształcił umiejętność krytycznej oceny prac naukowych z zakresu językoznawstwa oraz postawę otwartości na krytykę swoich własnych badań.
K-EK3: Student ma świadomość rzetelnego i poprawnego wykonywania działań zawodowych oraz stosowania się do norm etycznych w pracy zawodowej; odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy i sumiennie wykonuje powierzone mu zadania.
K-EK4: student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie i traktuje przygotowanie pracy dyplomowej jako istotny etap własnego rozwoju.
Metody dydaktyczne:
Na zajęciach wykorzystywane są następujące metody dydaktyczne:
1. praca na materiałach autorskich przygotowanych przez prowadzącego,
2. praca w grupach (analiza materiału językowego przy pomocy wskazanej metodologii),
3. wspólna dyskusja nad przykładami i problemami napotkanymi przez studentów w toku przygotowywania pracy dyplomowej,
4. wspieranie indywidualnej aktywności studenta w ramach przygotowywanej pracy.
Treści programowe:
1. Metodologia i technika pisania prac naukowych - strategia wyboru tematu, sporządzanie przypisów, aneksów, tabel, bibliografii, organizacja dyskursu naukowego.
2. Wybrane aspekty analizy językoznawczej - pogłębienie i uzupełnienie wiedzy z zakresu językoznawstwa ogólnego i wybranych metod badawczych.
3. Wybór tematu pracy dyplomowej i indywidualna praca nad strukturą i organizacją planowanej analizy.
4. Wybór i kompletowanie korpusu do badań prowadzonych w ramach przygotowywania pracy magisterskiej.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
KRYTERIA UZYSKANIA ZALICZENIA (zaliczenie bez oceny)
Student poznał omawiane pojęcia, terminy i teorie językoznawcze, opanował wymaganą wiedzę z zakresu językoznawstwa oraz metodologii i techniki pisania prac naukowych. Pod kierunkiem opiekuna naukowego samodzielnie pisze pracę magisterską. Jest zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
BIBLIOGRAFIA OGÓLNA

ANSCOMBRE J.-Cl., DUCROT O. (1983), L’argumentation dans la langue, Pierre Mardaga, Bruxelles.
APRESJAN J. (1995), Semantyka leksykalna. Synonimiczne środki języka, Ossolineum, Wrocław.
AUSTIN J. L. (1970), Quand dire, c’est faire, Seuil, Paris (How to do with words, Oxford, 1962).
BAYLON Ch., FABRE P. (1978), La sémantique, Nathan, Paris.
BENVENISTE E. (1966), Problèmes de linguistique générale, Gallimard, Paris.
BOULAKIA G. (1995), "Unités non significatives", [in] Ducrot O., Schaeffer J.-M., Nouveau dictionnaire des Sciences du langage, coll. "Points Essais", Seuil, Paris, pp. 387-407.
CARTON F. (1974), Introduction à la phonétique du français, Bordas, Paris.
CHARAUDEAU P. et MAINGUENEAU D. (dir.) (2002), Dictionnaire d’analyse du discours, Seuil, Paris.
COSNIER J., KERBRAT-ORECCHIONI C. (éd.) (1987), Décrire la conversation, PUL, Lyon.
COURTÉS, J. (1991), Analyse sémiotique du discours. De l’énoncé à l’énonciation, Paris, Hachette.
DOUAY-SOUBLIN F. (1994), «Les figures de rhétorique: actualité, reconstruction, remploi», Langue française, 101, 13-25.
DUCROT O. (1972), Dire et ne pas dire. Principes de sémantique linguistique, Hermann, Paris.
DUCROT O., SCHAEFFER J.-M. (1995), Nouveau dictionnaire des Sciences du langage, coll. "Points Essais", Seuil, Paris.
GREIMAS A. J. (1966), Sémantique structurale, Larousse, Paris.
GRICE H. P. (1967), Logic and conversation, William James Lectures, Harvard University Press.
HJELMSLEV L. (1943, tłum. fr. 1969), Prolégomènes à une théorie du langage, Minuit, Paris.
JAKOBSON R. (1963), Essais de linguistique générale, Minuit, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1977), La Connotation, P.U.L., Lyon.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1978), Ironie comme trope, "Poétique" nº 41.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1980), L’Enonciation. De la subjectivité dans le langage, Armand Colin, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1986), L’Implicite, Armand Colin, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1990, 1992, 1994), Les Interactions verbales, 3 tomy, Armand Colin, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (1996), La Conversation, Mémo, Seuil, Paris.
KERBRAT-ORECCHIONI C. (2000), «L’Analyse des interactions verbales: la notion de négociation conversationnelle. Défense et illustration», Lalies, 20, 63-141.
KLEIBER G. (1990), La sémantique du prototype, PUF, Paris.
LAKOFF G., JOHNSON M. (1985), Les Métaphores dans la vie quotidienne (francuska wersja Metaphors we live by, tł. pl. Metafory w naszym życiu), Minuit, Paris.
LYONS J. (1978), Eléments de sémantique, Larousse, Paris.
MALECOT A. (1977), Introduction à la phonétique française, Mouton, The Hague-Paris.
MARTIN Robert (1983), Pour une logique du sens, PUF, Paris.
MOESCHLER J. (1996), Théorie pragmatique et pragmatique conversationnelle, Armand Colin, Paris.
POTTIER Bernard (1974), Linguistique générale. Théorie et description, Klincksieck, Paris.
RIEGEL Martin, PELLAT Jean-Christophe, RIOUL René, Grammaire méthodique du français, PUF, Paris, 1994.

BIBLIOGRAFIA SZCZEGÓŁOWA: dobierana indywidualnie pod kątem tematu pracy dyplomowej.

Praktyczna nauka języka francuskiego - gramatyka z elementami tłumaczenia - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1. Uzyskanie poszerzonej wiedzy z zakresu gramatyki zdania prostego (części mowy, funkcje w zdaniu, szyk, transformacje składniowe) oraz zdania złożonego (relacje współrzędności i podrzędności, zdania bezokolicznikowe, zgodność czasów przeszłych) w języku francuskim.
C2. Opanowanie słownictwa z zakresu gramatyki języka francuskiego (oraz przypomnienie odpowiedników w języku polskim) usprawniające pogłębianie wiedzy gramatycznej na dalszych etapach nauczania.
C3. Uzyskanie sprawności w stosowaniu nabytych wiadomości w praktycznym użyciu języka - rozpoznawanie poznanych problemów składniowych w obrębie dowolnego materiału językowego (dostosowanego do poziomu opanowania języka) oraz tworzenie własnych wypowiedzi w języku francuskim z prawidłowym zastosowaniem nabytych wiadomości gramatycznych.
Wymagania wstępne:
W1. Znajomość podstawowych terminów i zasad gramatycznych w języku polskim i francuskim.
W2. Motywacja do pracy i zaakceptowanie reguł pracy w grupie.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W-EK1: student zna podstawowe pojęcia z zakresu gramatyki zdania prostego (dotyczące części mowy i funkcji w zdaniu, przyimków, przysłówków) i złożonego (zgodność podstawowych czasów przeszłych w trybie oznajmującym, mowa zależna i niezależna).
W-EK2: student zna podstawowe słownictwo z zakresu omawianych zagadnień gramatycznych.
W-EK3: student posiada wiadomości z zakresu konstrukcji zdania prostego (szyk podstawowy, proste przekształcenia składniowe) i złożonego (relacje gramatyczne między zdaniami składowymi).
W-EK4: student pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między konstrukcją zdania w języku polskim i francuskim.

UMIEJĘTNOŚCI
U-EK1: student potrafi prawidłowo analizować dowolny materiał językowy, wykorzystując nabyte wiadomości z zakresu gramatyki w języku francuskim.
U-EK2: student potrafi poprawnie tworzyć proste wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie) wykorzystując nabyte wiadomości.
U-EK3: student potrafi prawidłowo używać podstawowego słownictwa z zakresu gramatyki w języku francuskim i polskim.
U-EK4: student potrafi samodzielnie pogłębiać wiedzę nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi, prawidłowo posługiwać się słownikiem i teoretycznymi pracami z zakresu gramatyki języka francuskiego i polskiego.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K-EK1: student wykształcił umiejętność pracy w grupie i wspólnego poszukiwania wspólnego rozwiązywania problemów gramatycznych.
K-EK2: student potrafi dyskutować na poziomie metajęzykowym (zagadnienia z zakresu gramatyki), używać merytorycznych argumentów.
K-EK3: student rozumie znaczenie opanowania wiedzy gramatycznej w procesie uczenia się języka obcego.
K-EK4: student czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy z zakresu gramatyki języka francuskiego.

KODY KIERUNKOWYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

WIEDZA: K_W02, K_W03, K_W15, K_W16, S_W06, S_W07.
UMIEJĘTNOŚCI: K_U01, K_U02, K_U07, K_U13, K_U16, K_U20, K_U21, K_U23, K_U24, S_U09.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE: K_K01, K_K02, K_K03, K_K04, K_K07, K_K08, K_K09, S_K01.
Metody dydaktyczne:
W celu optymalizacji efektów kształcenia praca na zajęciach łączy następujące rodzaje aktywności:
1. Ogólna prezentacja danego problemu gramatycznego (na początku każdego modułu tematycznego) w formie dokumentu autorskiego przygotowanego przez prowadzącego, omówienie poszczególnych punktów, przedstawienie przykładów ilustrujących wiedzę teoretyczną .
2. Formuła pytań i odpowiedzi (po prezentacji tematu oraz po zakończeniu omawiania i ćwiczenia każdego z problemów gramatycznych) służąca pogłębieniu wiedzy przez studentów, rozwiania wątpliwości, przedyskutowania problemów szczegółowych (np. wyjątki od reguły, itp.).
3. Ćwiczenie kompetencji gramatycznych z zakresu omawianych zagadnień za pomocą ćwiczeń praktycznych w następujących formach:
a) wyrażenia lub zdania do uzupełnienia,
b) zdania do przekształcenia składniowego (wspólnie, indywidualnie lub z podziałem na grupy)
c) proste zdania do ustnego przetłumaczenia z języka polskiego na język francuski (wspólnie, indywidualnie lub z podziałem na grupy) wraz z dyskusją nad optymalną formą składniową tłumaczenia
d) praca warsztatowa ze słownikiem jedno- i dwujęzycznym (w podziale na grupy)
e) formułowanie własnych zdań w formie ustnej i/lub pisemnej (wspólnie, indywidualnie lub z podziałem na grupy).
4. Przeprowadzenie sprawdzianów wiadomości oraz omówienie ich wyników w celu utrwalenia materiału i uzupełnienia wiadomości.
Treści programowe:
Problematyka ćwiczeń:
1. Organizacja pracy w semestrze, omówienie programu i warunków zaliczenia, wprowadzenie podstawowego słownictwa i pojęć z zakresu gramatyki w języku polskim i francuskim, wprowadzenie do pracy ze słownikiem jednojęzycznym, ćwiczenia gramatyczne dla początkujących i zaawansowanych.
2. Części mowy i funkcje w zdaniu - wprowadzenie/przypomnienie terminologii francuskiej, ćwiczenia.
3. Części mowy i funkcje w zdaniu. Konstrukcja zdania prostego w języku francuskim (szyk podstawowy, proste transformacje składniowe) - ćwiczenia.
4. Części mowy i funkcje w zdaniu. Konstrukcja zdania prostego w języku francuskim - ćwiczenia.
5. Sprawdzian wiadomości (test).
6. Negacja w języku francuskim - wprowadzenie i ćwiczenia.
7. Negacja w języku francuskim - ćwiczenia.
8. Sprawdzian wiadomości (test).
9. Tworzenie pytań w języku francuskim – wprowadzenie i ćwiczenia.
10. Tworzenie pytań w języku francuskim – ćwiczenia.
11. Tworzenie pytań w języku francuskim – ćwiczenia
12. Przysłówek w języku francuskim (tworzenie i użycie) - wprowadzenie i ćwiczenia. .
13. Przysłówek w języku francuskim (tworzenie i użycie) - ćwiczenia.
14. Sprawdzian wiadomości (test).
15. Omówienie wyników testu, udzielenie zaliczeń, w razie konieczności przeprowadzenie sprawdzianów dodatkowych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
OCENA BARDZO DOBRA:
Student bardzo dobrze poznał wymagane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego, opanował w stopniu bardzo dobrym wymagane słownictwo, pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między konstrukcją zdania w języku polskim i francuskim. Potrafi prawidłowo analizować dowolny materiał językowy oraz poprawnie tworzyć proste wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie), wykorzystując nabyte wiadomości gramatyczne. Prawidłowo używa wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, w stopniu bardzo dobrym opanował umiejętności potrzebne do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Potrafi bardzo dobrze współpracować w grupie, czynnie uczestniczy w zajęciach, wyszukuje strategie rozwiązywania problemów gramatycznych, dyskutuje sprawnie na poziomie metajęzykowym, jest świadomy i zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.

OCENA DOBRA
Student dobrze poznał wymagane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego, opanował w stopniu dobrym wymagane słownictwo, ma dobrze opanowane wiadomości z zakresu konstrukcji zdania prostego, pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między konstrukcją zdania w języku polskim i francuskim. Potrafi prawidłowo analizować dowolny materiał językowy oraz poprawnie tworzyć proste wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie), wykorzystując nabyte wiadomości gramatyczne. Prawidłowo używa wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, w stopniu zadowalającym opanował umiejętności potrzebne do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Potrafi dobrze współpracować w grupie, czynnie uczestniczy w zajęciach, stara się dyskutować na poziomie metajęzykowym, jest świadomy i zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.

OCENA DOSTATECZNA
Student poznał wymagane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego oraz opanował wymagane słownictwo w stopniu dostatecznym, pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między konstrukcją zdania w języku polskim i francuskim. Potrafi w miarę prawidłowo analizować dowolny materiał językowy oraz dość poprawnie tworzyć proste wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie), wykorzystując nabyte wiadomości gramatyczne. Używa wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, w stopniu dostatecznym opanował umiejętności potrzebne do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Potrafi współpracować w grupie, uczestniczy biernie w zajęciach, jest świadomy i zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.

OCENA NIEDOSTATECZNA
Student nie opanował wymaganych pojęć i słownictwa z zakresu gramatyki języka francuskiego, nie pogłębił wystarczająco ogólnych wiadomości gramatycznych z zakresu języka ojczystego, nie zna podstawowych różnic między konstrukcją zdania w języku polskim i francuskim. Nie radzi sobie z praktycznym zastosowaniem wiadomości (analiza materiału językowego, tworzenie własnych prostych wypowiedzi w języku francuskim w mowie i piśmie). Nie używa lub używa zbyt słabo wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, nie opanował w stopniu dostatecznym umiejętności potrzebnych do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Nie potrafi współpracować w grupie lub przyjmuje postawę bierną, uczestniczy biernie w zajęciach lub nie uczestniczy wcale, nie jest zmotywowany do pracy.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
BEAUJEU C.M., CARLIER A., MIMRAN R., TORRES M, VRILLAUD-MEUNIER J., Grammaire. Cours de Civilisation française (Sorbonne), Hachette, Paris, 1991.
BRIET Henri, Savoir accorder l’adjectif (règles, exercices et corrigés), Duculot, Paris, 1992.
Dictionnaire des difficultés de la langue française, France Loisirs, Larousse, Paris, 1971.
DUBOIS J., LAGANE R., La nouvelle grammaire du français, Larousse, Paris, 1974.
DULINIEC J., Testy w języku francuskim, WSiP, Warszawa, 1983.
GODZISZEWSKI J.L., JOMINI-BALIŃSKA I. (współpraca SZKUTNIK L.L.), Le français mon amour, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1977.
GREVISSE M., Le bon usage, Grammaire française, Paris / Louvain-la-Neuve, 1993.
GREVISSE M., Quelle préposition?, Duculot, Paris – Gembloux, 1983.
GRZYWACZ B., HREHOROWICZ U., KRZEMIŃSKA E., Drôles de verbes, C&D, Kraków, 1994.
Le Bescherelle 1, l’art de conjuguer, Hatier, Paris, 1980.
Le Grand Robert (version papier ou électronique), Le Robert, Paris (www.lerobert.com).
MAUGER G., Grammaire pratique du français d’aujourd’hui, Hachette, Paris, 1968.
RENAUD D., SIREJOLS E., Grammaire: 450 nouveaux exercices (niveau débutant), Clé International, 2002.
SIGALIN Bertold, Stosowanie przyimka w języku francuskim, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1979.
STELMASZCZYK A., Język francuski, ćwiczenia dla początkujących, Altravox Press, Łódź, 1994.
SZUMLEWICZ T., Exercices auto-correctifs, WSiP, Warszawa, 1992.
TERECH J. i Z., Gramatyka języka francuskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1985.
Testy i zadania egzaminacyjne z języka francuskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1994.
Testy i zadania egzaminacyjne z języka francuskiego z lat 1994-1995, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, 1996.
UCHEREK Eugeniusz, Francusko-polski słownik przyimków, PWN, Warszawa-Wrocław, 1997.
WAGNER R. L., PINCHON J., Grammaire du français classique et moderne, Hachette Supérieur, Paris, 1991.
WRZOSEK P., Język francuski od A do Z (repetytorium), Kram, Warszawa, 1995.

Praktyczna nauka języka francuskiego - gramatyka zdania B1 - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1. Uzyskanie poszerzonej wiedzy z zakresu gramatyki francuskiej na poziomie B1, utrwalenie dotychczasowej wiedzy gramatycznej.
C2. Opanowanie zaawansowanego słownictwa z zakresu gramatyki języka francuskiego (oraz przypomnienie odpowiedników w języku polskim) z zakresu objętego programem nauczania usprawniające pogłębianie wiedzy gramatycznej na dalszych etapach nauczania.
C3. Uzyskanie sprawności w stosowaniu nabytych wiadomości w praktycznym użyciu języka - rozpoznawanie poznanych problemów gramatycznych w obrębie dowolnego materiału językowego (dostosowanego do poziomu opanowania języka) oraz tworzenie własnych wypowiedzi w języku francuskim (pisemnych i ustnych) z prawidłowym zastosowaniem nabytych wiadomości.
Wymagania wstępne:
W1. Znajomość języka francuskiego w mowie i piśmie na poziomie co najmniej A2.
W2. Znajomość podstawowych terminów i zasad gramatycznych w języku polskim i francuskim.
W3. Motywacja do pracy i zaakceptowanie reguł pracy w grupie.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W-EK1: student opanował zaawansowane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego (dotyczące czasów i trybów na poziomie B1, zgodności czasów, konektorów logicznych i łączników zdaniowych / międzyzdaniowych organizujących tekst).
W-EK2: student zna podstawowe słownictwo z zakresu omawianych zagadnień gramatycznych.
W-EK3: student posiada wiadomości z zakresu użycia czasów i trybów w języku francuskim na poziomie B1, typów i zasad użycia konektorów i łączników zdaniowych w tekście.
W-EK4: student pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, potrafi posługiwać się zarówno francuską, jak i polską terminologią związaną z tematyką zajęć.

UMIEJĘTNOŚCI
U-EK1: student potrafi prawidłowo analizować dowolny materiał językowy, wykorzystując nabyte wiadomości z zakresu gramatyki w języku francuskim.
U-EK2: student potrafi poprawnie tworzyć złożone wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie) wykorzystując nabyte wiadomości.
U-EK3: student potrafi prawidłowo używać podstawowego słownictwa z zakresu gramatyki w języku francuskim i polskim.
U-EK4: student potrafi samodzielnie pogłębiać wiedzę nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi, prawidłowo posługiwać się słownikiem i teoretycznymi pracami z zakresu gramatyki języka francuskiego i polskiego.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K-EK1: student pogłębił umiejętność pracy w grupie i wspólnego poszukiwania wspólnego rozwiązywania problemów gramatycznych.
K-EK2: student potrafi dyskutować na poziomie metajęzykowym (zagadnienia z zakresu gramatyki), używać merytorycznych argumentów.
K-EK3: student rozumie znaczenie opanowania wiedzy gramatycznej w procesie uczenia się języka obcego.
K-EK4: student czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy z zakresu gramatyki języka francuskiego.

KODY KIERUNKOWYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA:

WIEDZA: K_W02, K_W03, K_W15, K_W16, S_W06, S_W07.
UMIEJĘTNOŚCI: K_U01, K_U02, K_U07, K_U13, K_U16, K_U20, K_U21, K_U23, K_U24, S_U09.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE: K_K01, K_K02, K_K03, K_K04, K_K07, K_K08, K_K09, S_K01.
Metody dydaktyczne:
W celu optymalizacji efektów kształcenia praca na zajęciach łączy następujące rodzaje aktywności:
1. Ogólna prezentacja danego problemu gramatycznego (na początku każdego modułu tematycznego) w formie dokumentu autorskiego przygotowanego przez prowadzącego, omówienie poszczególnych punktów, przedstawienie przykładów ilustrujących wiedzę teoretyczną .
2. Formuła pytań i odpowiedzi (po prezentacji tematu oraz po zakończeniu omawiania i ćwiczenia każdego z problemów gramatycznych) służąca pogłębieniu wiedzy przez studentów, rozwiania wątpliwości, przedyskutowania problemów szczegółowych (np. wyjątki od reguły, itp.).
3. Ćwiczenie kompetencji gramatycznych z zakresu omawianych zagadnień za pomocą ćwiczeń praktycznych w następujących formach:
a) wyrażenia lub zdania do uzupełnienia,
b) zdania do przekształcenia składniowego (wspólnie, indywidualnie lub z podziałem na grupy)
c) zdania i/lub teksty do ustnego przetłumaczenia z języka francuskiego na język polski oraz z języka polskiego na język francuski (wspólnie, indywidualnie lub z podziałem na grupy) wraz z dyskusją nad optymalną formą składniową tłumaczenia
d) praca warsztatowa ze słownikiem jedno- i dwujęzycznym (w podziale na grupy)
e) formułowanie własnych zdań w formie ustnej i/lub pisemnej (wspólnie, indywidualnie lub z podziałem na grupy).
4. Przeprowadzenie sprawdzianów wiadomości oraz omówienie ich wyników w celu utrwalenia materiału i uzupełnienia wiadomości.
Treści programowe:
1. Tryb subjonctif (présent i passé) - formy i użycie.
2. Tryb subjonctif vs tryb indicatif - porównanie i użycie w zdaniu i tekście.
3. Tryb subjonctif vs tryb conditionnel - porównanie i użycie w zdaniu i tekście.
4. Zdania warunkowe - teoria i ćwiczenia.
5. Sposoby wyrażania hipotezy w języku francuskim.
6. Mowa zależna i niezależna w zdaniu i tekście.
7. Funkcje w zdaniu prostym - elementy analizy logicznej zdania.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
OCENA BARDZO DOBRA:
Student bardzo dobrze poznał wymagane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego, opanował w stopniu bardzo dobrym wymagane słownictwo, pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między omawianymi konstrukcjami w języku polskim i francuskim. Potrafi prawidłowo analizować dowolny materiał językowy oraz poprawnie tworzyć wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie), wykorzystując nabyte wiadomości gramatyczne. Prawidłowo używa wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, w stopniu bardzo dobrym opanował umiejętności potrzebne do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Potrafi bardzo dobrze współpracować w grupie, czynnie uczestniczy w zajęciach, wyszukuje strategie rozwiązywania problemów gramatycznych, dyskutuje sprawnie na poziomie metajęzykowym, jest świadomy i zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.

OCENA DOBRA
Student dobrze poznał wymagane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego, opanował w stopniu dobrym wymagane słownictwo, ma dobrze opanowane wiadomości z zakresu konstrukcji zdania prostego, pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między omawianymi konstrukcjami w języku polskim i francuskim. Potrafi prawidłowo analizować dowolny materiał językowy oraz poprawnie tworzyć proste wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie), wykorzystując nabyte wiadomości gramatyczne. Prawidłowo używa wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, w stopniu zadowalającym opanował umiejętności potrzebne do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Potrafi dobrze współpracować w grupie, czynnie uczestniczy w zajęciach, stara się dyskutować na poziomie metajęzykowym, jest świadomy i zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.

OCENA DOSTATECZNA
Student poznał wymagane pojęcia z zakresu gramatyki języka francuskiego oraz opanował wymagane słownictwo w stopniu dostatecznym, pogłębił ogólne wiadomości gramatyczne z zakresu języka ojczystego, zna podstawowe różnice między omawianymi konstrukcjami w języku polskim i francuskim. Potrafi w miarę prawidłowo analizować dowolny materiał językowy oraz dość poprawnie tworzyć proste wypowiedzi w języku francuskim (w mowie i piśmie), wykorzystując nabyte wiadomości gramatyczne. Używa wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, w stopniu dostatecznym opanował umiejętności potrzebne do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Potrafi współpracować w grupie, uczestniczy biernie w zajęciach, jest świadomy i zmotywowany do pracy, czuje potrzebę dalszego pogłębiania swojej wiedzy.

OCENA NIEDOSTATECZNA
Student nie opanował wymaganych pojęć i słownictwa z zakresu gramatyki języka francuskiego, nie pogłębił wystarczająco ogólnych wiadomości gramatycznych z zakresu języka ojczystego, nie zna podstawowych różnic między omawianymi konstrukcjami w języku polskim i francuskim. Nie radzi sobie z praktycznym zastosowaniem wiadomości (analiza materiału językowego, tworzenie własnych prostych wypowiedzi w języku francuskim w mowie i piśmie). Nie używa lub używa zbyt słabo wymaganego słownictwa w języku francuskim i polskim, nie opanował w stopniu dostatecznym umiejętności potrzebnych do samodzielnego pogłębiania wiedzy nad poznawanymi zagadnieniami gramatycznymi. Nie potrafi współpracować w grupie lub przyjmuje postawę bierną, uczestniczy biernie w zajęciach lub nie uczestniczy wcale, nie jest zmotywowany do pracy.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
BEAUJEU C.M., CARLIER A., MIMRAN R., TORRES M, VRILLAUD-MEUNIER J., Grammaire. Cours de Civilisation française (Sorbonne), Hachette, Paris, 1991.
Dictionnaire des difficultés de la langue française, France Loisirs, Larousse, Paris, 1971.
GRZYWACZ B., HREHOROWICZ U., KRZEMIŃSKA E., Drôles de verbes, C&D, Kraków, 1994.
Le Bescherelle 1, l’art de conjuguer, Hatier, Paris, 1980.
Le Grand Robert (version papier ou électronique), Le Robert, Paris (www.lerobert.com).
MAUGER G., Grammaire pratique du français d’aujourd’hui, Hachette, Paris, 1968.
UCHEREK Eugeniusz, Francusko-polski słownik przyimków, PWN, Warszawa-Wrocław, 1997.
WAGNER R. L., PINCHON J., Grammaire du français classique et moderne, Hachette Supérieur, Paris, 1991.
WOŁOWSKA K., WOŁOWSKI W. (2009, 2012), Mots de liaison en français, t. I / II, Wydawnictwo KUL, Lublin.