Historia sztuki starożytnej - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - Przedstawienie wybranych zagadnień z historii sztuki pradziejowej i starożytnej (paleolit, neolit, starożytny Bliski Wschódu, Egea, Mykeny)
C2 - Pokazanie, na wybranych przykładach, znaczenia sztuki pradziejowej i starożytnej jako fundamentu twórczości artystycznej epok późniejszych
Wymagania wstępne:
W1 - Elementarna wiedza na temat historii powszechnej w epoce prahistorii i starożytności
W2 - Znajomość podstawowych terminów z dziedziny historii sztuki
Efekty kształcenia:
W- Podstawowa i uporządkowana wiedza na temat początków twórczości artystycznej w epoce paleolitu i kolejnych etapów jej rozwoju w następnych epokach.

U- Rozpoznawanie dzieł sztuki prahistorycznej i starożytnej, umiejętność określenia czasu ich powstania, stylu, kręgu kulturowego oraz wskazania ich miejsce w procesie historyczno-kulturowym .
Metody dydaktyczne:
Wykłady z prezentacją - przedstawiają najważniejsze problemy z dziedziny badań nad sztuką pradziejową i starożytną, pokazując, w układzie chronologicznym, zabytki najbardziej znane i reprezentatywne, a także odkrywane ostatnio.
Treści programowe:
Treści programowe:
- Początki rzeźby i malarstwa w okresie paleolitu; początki architektury sakralnej i rzemiosła artystycznego w okresie neolitu.
- Zarys historii sztuki społeczeństw, które w okresie starożytnym (od ca. 3000 p.n.e. ) zamieszkiwały obszary wokół Morza Śródziemnego (gł. w Mezopotamii, w Dolinie Nilu, na wyspach Morza Egejskego) z uwzględnieniem najważniejszych zagadnień, zjawisk i faktów z różnych dziedzin twórczości artystycznej (urbanistyka, architektura, rzeźba, malarstwo, rzemiosło artystyczne i in.).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Forma i warunki zaliczenia zajęć: ustny egzamin sprawdzający wiedzę uzyskaną na podstawie wykładow i lektur; warunkiem zaliczenia jest elementarna znajomość i zrozumienie problematyki przedstawianej w trakcie wykładów.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura:
- obowiązująca: K. Gawlikowska, Sztuka Mezopotamii, Warszawa 1975; J. Gąssowski, Sztuka pradziejowa, Warszawa 2008; J. Lipińska, Sztuka starożytnego Egiptu, Warszawa 2008; B. Rutkowski, Sztuka egejska, Warszawa 1987; Sztuka Świata, t. 1, Warszawa 1989; Sztuka Świata, t. 2, Warszawa 1992;
- uzupełniająca: M. Bielicki, Zapomniany świat Sumerów. Warszawa 1996; J, Clottes, D. Lewis-Williams, Prehistoryczni szamani, Warszawa 2009; F. Daumas, Od Narmera do Kleopatry. Cywilizacja starożytnego Egiptu, Warszawa 1973; A. Niwiński, Mity i symbole starożytnego Egiptu, Warszawa 1992; A. Mierzejewski, Sztuka starożytnego Wschodu, t. I-II, Warszawa 1981; K. Michałowski, Nie tylko piramidy, Warszawa 1966; J. Śliwa, Sztuka i archeologia starożytnego Wschodu, Warszawa-Kraków 1997; K. Schmidt, Budowniczowie pierwszych świątyń, Warszawa 2006.

Korzenie sztuki chrześcijańskiej Europy - konwersatorium

Cele przedmiotu:
Zajęcia mają na celu prześledzenie początków sztuki chrześcijańskiej w szerokim kontekście historycznym, społecznym i kulturowym.
Wymagania wstępne:
Podstawowa wiedza z zakresu historii sztuki starożytnej i wczesnochrześcijańskiej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student ma systematyczną, pogłębioną i rozszerzoną wiedzę na temat początków sztuki chrześcijańskiej i jej zakorzenienia w tradycji antycznej.
Zna terminologię nauk humanistycznych na poziomie rozszerzonym oraz szczegółową terminologię stosowaną w wiedzy o sztuce.
Zna i rozumie najważniejsze, odnoszące się do dzieł sztuki wczesnochrześcijańskiej metody analizy, interpretacji i problematyzowania.
Ma pogłębioną wiedzę na temat związków historii sztuki z innymi dyscyplinami nauki, pozwalającą na rozpatrywanie wybranych zagadnień w perspektywie badań interdyscyplinarnych.

UMIEJĘTNOŚCI
Student ma pogłębione umiejętności badawcze, obejmujące wyszukiwanie, porządkowanie i analizowanie informacji z wykorzystaniem różnych źródeł, krytyczną analizę źródeł, umiejętność syntezy, definiowania problemów, dobór właściwych metod badawczych, samodzielne formułowanie wniosków.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student rozumie potrzebę ciągłego podnoszenia poziomu swojej wiedzy i kompetencji, doskonali umiejętności, potrafi planować kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
Potrafi zaplanować i zrealizować określone przez siebie lub innych zadania
Metody dydaktyczne:
Wykład wprowadzający, referat z prezentacją multimedialną przygotowany przez studenta, dyskusja.
Treści programowe:
Na zajęciach omawiane bedą m.in. następujące zagadanienia:
Rzym w czasach pierwszych chrześcijan; rzymska tradycja architektoniczna, malarska, rzeźbiarska i jej wpływ na kształtowanie się sztuki wczesnochrześcijańskiej (m.in. domus romana i rzymskie malarstwo ścienne; bazylika rzymska a bazylika wczesnochrześcijańska; mozaika w świecie grecko-rzymskim i rozwój tej techniki w sztuce wczesnochrześcijańskiej);nekropole i zwyczaje pogrzebowe w świecie rzymskim i wczesnochrześcijańskim.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Podstawą do uzyskania zaliczenia będzie wygłoszenie referatu, a także aktywność w dyskusjach.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
J.R. Curran, Pagan City and Christian Capital. Rome in the Fourth Century, Oxford 2000.
J. Elsner, Imperial Rome and Christian Triumph, Oxford 1998.
B. Iwaszkiewicz-Wronikowska, Picturae sacrae. Motywy ikonograficzne malowideł przedkonstantyńskich w chrześcijańskich katakumbach Rzymu, Lublin 1990.
B. Iwaszkiewczi-Wronikowska, Vestigia christianorum. Świadectwa obecności chrześcijan w Rzymie przedkonstantyńskim, Lublin 1994.
E. Jastrzębowska, Rzym w czasach "Quo vadis", Warszawa 2001.
E. Jastrzębowska, Podziemia antycznego Rzymu, Poznań 2014.

Literatura uzupełniająca będzie podawana na zajęciach.