Anglikańskie dziedzictwo teologiczne - wykład

Wymagania wstępne:
Znajomość podstawowych pojęć teologicznych na poziomie I cyklu studiów teologicznych.
; Wykład jest otwarty dla wszystkich zainteresowanych. Kończy się egzaminem na końcu roku akademickiego.
Treści programowe:
Analiza ksiąg symbolicznych anglikanizmu pod kątem tradycji teologiczno-liturgicznej. Rozwój teologii anglikańskiej od XVI w. do dziś i jej zdolność do godzenia szerokiej różnorodności poglądów teologicznych (na podstawie wybranych przykładów). Wprowadzenie do dialogu anglikańsko-rzymskokatolickiego na podstawie dokumentów dialogu.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Metody dydaktyczne:
Wykład tradycyjny, praca w grupach, praca z tekstem.
Egzamin ustny na podstawie treści wykładu i lektur
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
The Book of Common Prayer, London 1844; Common Worship, London 2000; Christian Believing, The Nature of the Christian Faith and Its Expression in Holy Scripture and Creeds. A Report by The Doctrine Commission of the Church of England. London 1976; P. Kantyka, Czy wchodzimy w trzecie tysiąclecie "mniej podzieleni"? Osiągnięcia i perspektywy dialogu katolicko-anglikańskiego na przełomie tysiącleci, w: Ekumeniczna odpowiedzialność na progu trzeciego tysiąclecia, red. L. Górka. S. Pawłowski, Lublin 2002, s. 123-134; R. Łukaszyk, Anglikański Kościół, Teologia. EK t. 1 s. 587-590; M. A. Ramsey, From Gore to Temple. The Development of Anglican Theology Between "Lux Mundi" and the Second World War 1889-1939, London 1960.

Metodologia badań naukowych i metodologia pisania dysertacji doktorskiej - wykład

Cele przedmiotu:
C1 – zdobycie wiedzy na temat metodologii badań naukowych;
C2 – zdobycie wiedzy na temat metodologii pisania dysertacji doktorskiej;
C3 – zdobycie umiejętności planowania, prowadzenia, weryfikowania i oceniania badań naukowych;
C4 – zdobycie umiejętności sporządzania projektów badawczych nadających się do finansowania w ramach grantów badawczych.
Wymagania wstępne:
W1 – Wiedza zdobyta na studiach magisterskich z zakresu teologii.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. doktorant zna metodologię teologii ze szczególnym uwzględnieniem wybranej specjalizacji; D_W05;
2. doktorant zna aktualne problemy badawcze w zakresie wybranej specjalizacji teologicznej; D_W07;
3. doktorant posiada znajomość ogólnej metodyki pracy naukowej pozwalającej na samodzielne uprawienie nauki w zakresie teologii; D_W09;

UMIEJĘTNOŚCI
1. doktorant potrafi planować badania naukowe w zakresie teologii, przewidywać ich rezultaty i analizować zebrane dane; D_U03;
2. doktorant potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i integrować informacje pochodzące z różnych źródeł oraz formułować na tej podstawie krytyczne sądy; D_U04;
3. doktorant potrafi posługiwać się bazami danych z informacją naukową (bibliografiami), sporządzać je i zarządzać nimi; D_U05;
4. doktorant posiada wystarczające umiejętności do przeprowadzenia badań i prezentacji ich wyników w postaci rozprawy doktorskiej; D_U07;
5. doktorant posiada umiejętność tworzenia i/lub redagowania tekstu naukowego w języku polskim i obcym na poziomie akceptowalnym przez czasopisma recenzowane; D_U08;
6. doktorant potrafi ocenić merytoryczną wartość badań prowadzonych przez innych i sporządzić rzetelną recenzję tekstu naukowego lub projektu badawczego; D_U11;
7. doktorant umie sporządzić projekt badawczy nadający się do finansowania w ramach grantów badawczych; D_U14.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. doktorant jest krytyczny wobec własnych osiągnięć naukowo-badawczych i aktywnie dąży do wzrostu efektywności swoich działań; D_K03;
2. doktorant ma nawyk poszukiwania aktualnej wiedzy, a także szukania inspiracji naukowej w innych dziedzinach wiedzy; D_K04;
3. doktorant jest kreatywny w poszukiwaniu nowych obszarów badań i kierowaniu ich przebiegiem; D_K07;
4. doktorant wykazuje kreatywność w poszukiwaniu źródeł finansowania projektów badawczych; D_K10.
Metody dydaktyczne:
Wykład, prezentacja, praca z tekstem, praca w grupach.
Treści programowe:
Przedmiot, cel, źródła badań naukowych;
Problem badawczy i problematyka badawcza;
Metody prowadzenia badań naukowych;
Weryfikacja i ocena wyników uzyskanych w badaniach naukowych;
Metodologia pisania dysertacji doktorskiej z teologii;
Przegląd przykładowych prac doktorskich z teologii: analiza tematów, doboru literatury, zastosowanych metod;
Sporządzanie projektu badawczego w celu uzyskania dofinansowania z instytucje grantodawczych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna
(W) - doktorant nie zna metodologii badań naukowych ani metodologii pisania dysertacji doktorskiej;
(U) - doktorant nie potrafi zaplanować, przeprowadzić, zweryfikować badań i dokonać prezentacji wyników badań naukowych;
(K) - doktorant nie wykazuje kreatywności w poszukiwaniu wiedzy oraz nie dąży do rozwoju naukowego.

Ocena dostateczna
(W) - doktorant słabo zna metodologię badań naukowych oraz metodologię pisania dysertacji doktorskiej;
(U) - doktorant ma niewielką umiejętność planowania, przeprowadzania, weryfikowania badań i prezentowania wyników badań naukowych;
(K) - doktorant wykazuje niską kreatywność w poszukiwaniu wiedzy oraz dążeniu do rozwoju naukowego.

Ocena dobra
(W) - doktorant dobrze zna metodologię badań naukowych oraz metodologię pisania dysertacji doktorskiej;
(U) - doktorant potrafi precyzyjnie zaplanować, przeprowadzić, zweryfikować badań i dokonać prezentacji wyników badań naukowych oraz napisać recenzję pracy naukowej;
(K) - doktorant wykazuje wysoką kreatywność w poszukiwaniu wiedzy oraz dążeniu do rozwoju naukowego.

Ocena bardzo dobra
(W) - doktorant bardzo dobrze zna metodologię badań naukowych oraz metodologię pisania dysertacji doktorskiej;
(U) – doktorant potrafi precyzyjnie zaplanować, przeprowadzić, zweryfikować badań i dokonać prezentacji wyników badań naukowych oraz napisać recenzję pracy naukowej, a także sporządzić projekt badawczy nadający się do finansowania w ramach grantów badawczych;
(K) - doktorant wykazuje wysoką kreatywność w poszukiwaniu wiedzy oraz dążeniu do rozwoju naukowego, a także wykazuje zdolność do podnoszenia efektywności swoich działań.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Apanowicz J., Metodologia nauk, Toruń 2003;
Chmielewski M., Poradnik doktoranta Wydziału Teologii KUL, Lublin, 2007;
Pelc M., Elementy metodologii badań naukowych, Warszawa 2012.

Literatura uzupełniająca:
Apanowicz J., Metodologiczne uwarunkowania pracy naukowej, Warszawa 2005;
Gambarelli G., Łucki Z., Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską, Kraków 2001;
K. Wójcik, Piszę akademicką pracę promocyjną licencjacką, magisterską, doktorską, Warszawa 2005;
Krajewski M., Vademecum autora i wydawcy prac naukowych, Włocławek 2001;
Mały teolog 2. Poradnik dla piszących prace naukowe, red. M. Jackiewicz i in., Katowice 2007;
Mały teolog. Minipodręcznik dla początkujących autorów teologicznych dzieł, red. M. Bilski i in., Katowice-Lublin 2003;
Siwiński W., Tauber D. R., Metodologia badań naukowych, Poznań 2006;
Wojciechowska R., Przewodnik metodyczny pisania pracy dyplomowej, Warszawa 2010.

Teologia poreformacyjna - seminarium

Cele przedmiotu:
C1 – zdobycie wiedzy na temat metodologii pisania pracy doktorskiej z danej dziedziny teologii ekumenicznej i poreformacyjnej
C2 – napisanie własnej pracy doktorskiej
C3 – doskonalenie warsztatu własnej pracy naukowej.
Wymagania wstępne:
W1 – Wiedza zdobyta na studiach magisterskich z zakresu teologii.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. student posiada wiedzę na temat metod pisania pracy doktorskiej z uwzględnieniem specyfiki przedmiotu; D_W05; D_W09;
2. student orientuje się w źródłach naukowych teologii ekumenicznej; D_W06;
3. student coraz lepiej zna osiągnięcia ruchu ekumenicznego w dziedzinie doktrynalnej, duchowej i praktycznej; D_W07; Ek_W06.

UMIEJĘTNOŚCI
1. student umie stosować metody używane w pracach teologicznych o tematyce ekumenicznej; Ek_U09.
2. student dokonuje opracowania zagadnienia oraz krytycznej analizy źródeł pracy naukowej; D_U04;
3. student umie wziąć udział w dyskusji naukowej na tematy ekumeniczne; D_U10; Ek_U01.
4. student umie wyszukiwać literaturę naukową na dany temat oraz doskonalić warsztat własnej pracy naukowej; D_U01.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. student dostrzega celowość własnej pracy naukowej i jej przydatność dla ruchu ekumenicznego oraz ma nawyk poszukiwania aktualnej wiedzy; D_K04.
2. student krytycznie i konstruktywnie ocenia współczesne wydarzenia ekumeniczne oraz wkład poszczególnych Kościołów i Wspólnot w ruch ekumeniczny, a także posiada nawyk obserwacji wydarzeń ekumenicznych i najnowszych osiągnięć teologii ekumenicznej; Ek_K06; Ek_K08.
Metody dydaktyczne:
Dyskusja, prezentacja, praca z tekstem, praca w grupach.
Treści programowe:
Prezentacja źródeł naukowych teologii ekumenicznej.
Przegląd przykładowych prac doktorskich z teologii ekumenicznej: analiza ich tematów, doboru literatury, zastosowanych metod.
Problemowe poszukiwanie tematu własnej pracy doktorskiej.
Analiza wybranych fragmentów poszczególnych prac doktorskich.
Wypracowywanie planów prac doktorskich i dyskusja nad nimi.
Dyskusja nad bieżącymi zagadnieniami z teologii i życia Kościołów i Wspólnot poreformacyjnych oraz nad najnowszymi wynikami dialogów ekumenicznych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie bez oceny na podstawie: uczestnictwa w zajęciach, przedstawianych prezentacji, przedstawianych dokonań w zakresie pisania pracy doktorskiej oraz aktywności w dyskusji.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Chmielewski M., Poradnik doktoranta Wydziału Teologii KUL, Lublin, 2007.
Literatura w zależności od potrzeb uczestników seminarium i opracowywanych zagadnień. Teksty źródłowe dokumentów dialogów ekumenicznych:
Growth in Agreement, Reports and Agreed Statements of Ecumenical Conversations on a World Level, red. H. Mayer, L. Visher, New York / Geneva 1984;
Growth in Agreement II, Reports and Agreed Statements of Ecumenical Conversations on a World Level 1982-1998, red. J. Gross, H. Meyer, W. G. Rusch, Geneva 2000;
Growth in Agreement III, Growth in Agreement III. International Dialogue Texts and Agreed Statements, 1998–2005, red. J. Gros, T.F. Best, L.F. Fuchs, Geneva–Grand Rapids 2007.

Literatura uzupełniająca:
Krajewski M., Vademecum autora i wydawcy prac naukowych, Włocławek 2001;
Mały teolog. Minipodręcznik dla początkujących autorów teologicznych dzieł, M. Bilski i in., Katowice-Lublin 2003;
Mały teolog 2. Poradnik dla piszących prace naukowe, red. M. Jackiewicz i in., Katowice 2007.

Teologia systematyczna - seminarium

Cele przedmiotu:
C1 – zdobycie wiedzy na temat metodologii pisania pracy magisterskiej z szeroko rozumianej dziedziny teologii systematycznej
C2 – napisanie własnej pracy magisterskiej
C3 – doskonalenie warsztatu własnej pracy naukowej
Wymagania wstępne:
W1 – Wiedza zdobyta na latach 1-3 studiów magisterskich z zakresu filozofii i teologii
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. student posiada wiedzę na temat metodyki pisania pracy magisterskiej z uwzględnieniem specyfiki przedmiotu; T_W04
2. student orientuje się w źródłach naukowych teologii; T_W07;
3. student zna i rozumie zagadnienia z zakresu prawa autorskiego i własności intelektualnej; T_W20.
UMIEJĘTNOŚCI
1. student umie stosować metody używane w pracach o tematyce teologicznej; T_U01, T_U02;
2. student dokonuje opracowania zagadnienia oraz krytycznej analizy źródeł pracy naukowej; T_U04;
3. student umie wziąć udział w dyskusji naukowej na tematy teologiczne; T_U09.
4. student umie wyszukiwać literaturę naukową na dany temat oraz sporządzić pisemne opracowanie wybranego zagadnienia; T_U17.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. student dostrzega celowość własnej pracy naukowej i jej przydatność dla własnego rozwoju oraz ma nawyk poszukiwania aktualnej wiedzy; T_K02.
2. student prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga współczesne dylematy doktrynalne , a także posiada nawyk obserwacji najnowszych osiągnięć teologii; T_K06.
Metody dydaktyczne:
Dyskusja, prezentacja, praca z tekstem, praca w grupach
Treści programowe:
Prezentacja źródeł naukowych teologii.
Przegląd przykładowych prac magisterskich z teologii: analiza ich tematów, doboru literatury, zastosowanych metod.
Problemowe poszukiwanie tematu własnej pracy magisterskiej.
Analiza wybranych fragmentów poszczególnych prac magisterskich.
Wypracowywanie planów prac magisterskiej i dyskusja nad nimi.
Nadzór merytoryczny nad powstawaniem tekstu pracy magisterskiej.
Pomoc w osiągnięciu poprawności formalnej pracy magisterskiej.
Dyskusja nad bieżącymi zagadnieniami z teologii i życia Kościoła.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie na podstawie uczestnictwa w zajęciach, przedstawianych prezentacji, przedstawianych dokonaniach w zakresie pisania pracy magisterskiej oraz aktywności w dyskusji.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Literatura w zależności od potrzeb uczestników seminarium i opracowywanych zagadnień.
Mały teolog. Minipodręcznik dla początkujących autorów teologicznych dzieł, M. Bilski i in., Katowice-Lublin 2003;
Mały teolog 2. Poradnik dla piszących prace naukowe, red. M. Jackiewicz i in., Katowice 2007.
J. Myśków, Elementy metodyki pracy naukowej, „Studia Theologica Varsaviensia” 21 (1983) nr l, ss. 221 – 258.
Literatura uzupełniająca:
Krajewski M., Vademecum autora i wydawcy prac naukowych, Włocławek 2001;
H.E. Wyczawski, Technika pisania pracy magisterskiej, Wrocław 1991.
E. Niedzielska, Mały poradnik autora i recenzenta pracy akademickiej, Wrocław 1993.
K. Woźniak, O pisaniu pracy magisterskiej na studiach humanistycznych. Przewodnik praktyczny, Warszawa Łódź 1998.
H. Seweryniak, Metodyka uczenia się i pisania prac dyplomowych, Płock 2000.

Zagadnienia ekumeniczne - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - Wprowadzenie w podstawy katolickiej nauki o jedności Kościoła i zasadach ekumenizmu oraz w podstawową wiedzę na temat głównych nie rzymskokatolickich wyznań chrześcijańskich.
C2 - Zapoznanie z najważniejszymi osiągnięciami ruchu ekumenicznego.
C3 - Przygotowanie do ekumenicznego podejścia do wybranych zagadnień pastoralnych.
Wymagania wstępne:
W1 - Znajomość podstawowych pojęć teologicznych na poziomie V roku studiów teologicznych magisterskich.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. student definiuje katolicką naukę o jedności Kościoła; Tk_W05
2. student wylicza główne wydarzenia i osiągnięcia ruchu ekumenicznego; Tk_W05
3. student formułuje zasady udziału Kościoła rzymskokatolickiego w ruchu ekumenicznym; Tk_W08
4. student klasyfikuje podstawowe podobieństwa i różnice strukturalne i doktrynalne pomiędzy Kościołem rzymskokatolickim a głównymi Kościołami nie rzymskokatolickimi. Tk_W05

UMIEJĘTNOŚCI
1. student określa przynależność konfesyjną; T_U13
2. student weryfikuje ważność chrztu w danej grupie wyznaniowej; T_U13
3. student weryfikuje możliwość gościnności eucharystycznej; T_U13
4. przeprowadza przygotowanie nupturientów do zawarcia małżeństwa mieszanego. T_U10; Tk_U01; Tk_U05

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. student jest otwarty na przedstawicieli nie rzymskokatolickich wspólnot chrześcijańskich i okazuje im szacunek; T_K10
2. student wyraża przekonanie o konieczności zaangażowania katolików w ruch ekumeniczny; T_K05
3. student docenia wysiłki Kościołów zmierzających do jedności; T_K10
4. student rzetelnie ocenia historyczne i współczesne wydarzenia ekumeniczne w świetle katolickich zasad ekumenizmu; T_K05
5. prezentuje postawę otwartą na dialog. Tk_K05.
Metody dydaktyczne:
Wykład z elementami dyskusji, praca nad tekstem i prezentacja multimedialna.
Treści programowe:
Tajemnica jedności i podziału Kościoła; katolickie zasady ekumenizmu; panorama podziałów i dążeń zjednoczeniowych; podstawowy opis głównych Kościołów i Wspólnot chrześcijańskich; historia współczesnego ruchu ekumenicznego; stosunki wyznaniowe i ekumenizm w Polsce; ekumenizm i misje; modele jedności; wzajemne uznanie chrztu; możliwości i perspektywy interkomunii; małżeństwa mieszane (podejście pastoralne); wybrane zagadnienia teologiczne (zagadnienie Filioque; zasada „hierarchii prawd”; zróżnicowane konsens w nauce o usprawiedliwieniu; unionizm i prozelityzm).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna
(W) - student nie zna podstawowych terminów z zakresu ekumenizmu, nie zna historii ruch ekumenicznego, nie zna katolickich zasad ekumenizmu, nie zna podstawowych różnic i zbieżności strukturalnych doktrynalnych między Kościołami
(U) - student nie potrafi określić przynależności konfesyjnej ani ważności chrztu, zweryfikować możliwości gościnności eucharystycznej, nie umie przeprowadzić postępowania w sprawie małżeństwa mieszanego.
(K) - student nie wykazuje otwartości ani szacunku wobec niekatolików; błędnie ocenia wydarzenia ekumeniczne; zaprzecza postawie dialogu.

Ocena dostateczna
(W) - student słabo zna podstawowych terminów z zakresu ekumenizmu, słabo zna historię ruch ekumenicznego, niedokładnie definiuj katolickie zasady ekumenizmu, zna pobieżnie podstawowe różnic i zbieżności strukturalne i doktrynalne między Kościołami
(U) - student potrafi tylko w przybliżeniu określić przynależność konfesyjną oraz ważność chrztu, a także zweryfikować możliwość gościnności eucharystycznej, jest niesamodzielny w przeprowadzeniu postępowania w sprawie małżeństwa mieszanego.
(K) - student wykazuje niewystarczającą otwartość i szacunek wobec niekatolików; niepewnie ocenia wydarzenia ekumeniczne; nie umie wejść w dialog.

Ocena dobra
(W) - student dobrze zna podstawowe terminy z zakresu ekumenizmu, dobrze zna historię ruch ekumenicznego, dokładnie definiuj katolickie zasady ekumenizmu, zna podstawowe różnice i zbieżności strukturalne i doktrynalne między Kościołami
(U) - student potrafi określić przynależność konfesyjną oraz ważność chrztu, a także zweryfikować możliwość gościnności eucharystycznej, jest samodzielny w przeprowadzeniu postępowania w sprawie małżeństwa mieszanego.
(K) - student wykazuje otwartość i szacunek wobec niekatolików; poprawnie ocenia wydarzenia ekumeniczne; umie wejść w dialog.

Ocena bardzo dobra
(W) - student bardzo dobrze zna podstawowe terminy z zakresu ekumenizmu, bardzo dobrze zna historię ruch ekumenicznego, precyzyjnie definiuj katolickie zasady ekumenizmu, doskonale zna różnice i zbieżności strukturalne i doktrynalne między Kościołami
(U) - student bezbłędnie potrafi określić przynależność konfesyjną oraz ważność chrztu, a także zweryfikować możliwość gościnności eucharystycznej, jest doskonale przygotowany do przeprowadzenia postępowania w sprawie małżeństwa mieszanego.
(K) - student daje przykład otwartości i szacunku wobec niekatolików; bezbłędnie ocenia wydarzenia ekumeniczne; umie być liderem dialogu.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
Sobór Watykański II, Dekret o ekumenizmie;
Jan Paweł II, Encyklika „Ut unum sint”;
Ku chrześcijaństwu jutra. Wprowadzenie do ekumenizmu, red. W. Hryniewicz, J. S. Gajek, S. J. Koza, Lublin 1996;
P. Jaskóła, Podstawy ekumenizmu, Opole 2010.

Literatura uzupełniająca:
S. Nagy, Kościół na drogach jedności, Wrocław 1985;
J. Vercruysse, Wprowadzenie do teologii ekumenicznej, Kraków 2001;
Z. Kijas, Odpowiedzi na 101 pytań o ekumenizm, Kraków 2004.
Papieska Rada ds. Popierania Jedności Chrześcijan, Dyrektorium w sprawie realizacji zasad i norm dotyczących ekumenizmu (1993);
K. Karski, Symbolika. Zarys wiedzy o Kościołach i wspólnotach chrześcijańskich. Warszawa 1994;
W drodze za Chrystusem. Kościoły chrześcijańskie w Polsce mówią o sobie, red. H. Tranda, M. Patalon, Kraków 2009.
Ekumenizm dla ewangelizacji, red. P. Kantyka, S. Pawłowski, Wydawnictwo KUL, Lublin 2015.

Zagadnienia społeczne w dialogach ekumenicznych - wykład

Cele przedmiotu:
C1. Opis głównych zagadnień społecznych poruszanych w dialogu ekumenicznym
C2. Przedstawienie poziomów i tematów dialogu ekumenicznego
C3. Przedstawienie znaczenia problematyki społecznej dla ruchu ekumenicznego
C4. Prezentacja przykładów ekumenicznej współpracy w rozwiązywaniu problemów społecznych
Wymagania wstępne:
W1- Znajomość podstawowych pojęć teologicznych
W2- Znajomość podstawowych pojęć socjologicznych
W3- Umiejętność analizy tekstów naukowych
W4- Zainteresowanie problematyką
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K-W03- Student zna fakty dotyczące poziomów i tematyki dialogu ekumenicznego
K_W04- Student określa tematykę społeczną podejmowaną przez ruch ekumeniczny
UMIEJĘTNOŚCI
K_U01- Student potrafi krytycznie analizować społeczne zaangażowanie ruchu ekumenicznego
K_U02- Student posiada umiejętność analizy raportów podstawowych uzgodnień ekumenicznych na tematy społeczne
K_U02- Student potrafi samodzielnie ustalić związki między teologią a współczesnymi trendami społecznymi i kulturowymi
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K04- Student potrafi wykorzystać wiedzę teologiczną w praktycznym dialogu ekumenicznym
K_K03- Student potrafi właściwie diagnozować znaczenie ruchu ekumenicznego dla budowy społeczeństw opartego na chrześcijańskich zasadach społecznych
Metody dydaktyczne:
Treść przedmioty narzuca wybór stosowanych metod naukowych. Będą to, w zależności od etapu zajęć: wykład, wykład konwersatoryjny oraz wykład z prezentacją multimedialną, analiza tekstu oraz dyskusja seminaryjna.
Treści programowe:
1. Przedstawienie najważniejszych zasad dialogu ekumenicznego (wykład)
2. Historyczna analiza genezy dialogów ekumenicznych (wykład, analiza tekstu)
3. Przedstawienie najważniejszych dialogów ekumenicznych, (wykład, analiza tekstu)
4. Przedstawienie tematyki społecznej podejmowanej przez dialogi ekumenicze (wykład, analiza tekstu, dyskusja)
5. Omówienie znaczenia tematyki społecznej dla rozwoju ruchu ekumenicznego (wykład, analiza tekstu, dyskusja)
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna:
(W)- Student nie zna historii ruchu ekumenicznego oraz nie potrafi wyodrębnić zasad dialogu ekumenicznego
(U)- Student nie potrafi podać przykładów zagadnień społecznych podejmowanych w dialogach ekumenicznych
(K)- Student nie potrafi sformułować sądów na temat znaczenia zagadnień społecznych dla dialogu ekumenicznego
Ocena dostateczna
(W) Student w ograniczonym stopniu posiada znajomość historii ruchu ekumenicznego oraz zasad dialogu ekumenicznego
(U) Student w ograniczonym stopniu potrafi podać przykłady zagadnień społecznych podejmowanych w dialogach ekumenicznych
(K) Student w ograniczonym stopniu potrafi sformułować sądy na temat znaczenia zagadnień społecznych dla rozwoju dialogów ekumenicznych
Ocena dobra
(W) Student w dobrym stopniu opanował wiedzę dotyczącą współczesnych dialogów ekumenicznych
(U) Student potrafi dobrze przedstawić znaczenie zagadnień społecznych dla dialogu ekumenicznego
(K) Student potrafi dokonać ogólnej analizy raportu uzgodnienia ekumenicznego dotyczącego tematyki społecznej
Ocena bardzo dobra:
(W) Student bardzo dobrze opanował wiedzę dotyczącą dialogów ekumenicznych odnoszących się do zagadnień społecznych
(U) Student w stopniu bardzo dobrym potrafi odnieść wiedzę teoretyczną do oceny znaczenia współpracy społecznej dla dążeń ekumenicznych
(K) Student potrafi dokonać krytycznej oceny tekstu raportu z uzgodnienia ekumenicznego dotyczącego zagadnień społecznych
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Bock P, In Search of a Responsible World Society: The Social Teachings of the World Council of Churches Westminster Press, London 1974.
Cannell F., [ed.], The Anthropology of Christianity. Durham – Duke University Press, London 2007.
Casarella P., Metzger P., Storral W., A World for All?: Global Civil Society in Political Theory and Trinitarian Theology, Eerdmanns Publishing, Cambridge 2011.
Hryniewicz W., Hermeneutyka w dialogu, Wyd. św. Krzyża, Opole 1988.
Hryniewicz W., Gajek J.S., Koza S.J. (red.), Ku chrześcijaństwu jutra. Wprowadzenie do ekumenizmu, TN KUL, Lublin 1996.
Karski K., Dążenia ekumeniczne we współczesnym świecie, Ars Christiana, Warszawa 1974.
Napiórkowski S.C., Bliżej wspólnoty. Katolicy i luteranie w dialogu 1965-2000, Lublin 2003.
Rueppell G., Schreiner P., Shared Learning in a Plural World: Ecumenical Approaches to Inter-Religious, Lit Verlag Muenster 2003.
Kantyka P. , Autorytet w Kościele. Dialog katolicko-anglikański na forum światowym, Lublin 2004.