Myśli przewodnie w pismach bł. Marceliny Darowskiej (1827-1911) w świetle jej „Autobiografii duchowej”
[Guiding thoughts in the writings of Blessed Marcelina Darowska (1827-1911) in light of her “Spiritual Autobiography.”]
Artykuł naukowy w czasopiśmie recenzowanyCzasopismo: Studia Elbląskie (ISSN: 1507-9058)
Rok wydania: 2025
Tom: XXVI
Strony od-do: 63-78
Streszczenie: Publikacja pt. Bł. Marcelina Darowska (1827-1911). Pisma. Tom 1: Autobiografia duchowa stanowi spójną całość ukazując życie, rozwój wewnętrzny oraz doświadczenia mistyczne bł. Marceliny Darowskiej. Mnogość wzorców i inspiracji wynikających z przeczytanych traktatów, otwarty umysł i serce wrażliwe na bliźniego oraz własne doświadczenia mistyczne sprawiają, że pisma Matki Darowskiej zawierają często głębokie przemyślenia egzystencjalne oraz przeżycia duchowe, które autorka wyraziła za pomocą nacechowanego emocjonalnie słownictwa, obfitującego w charakterystyczne dla przekazów mistycznych metafory, porównania i symbole. Z mnogości i różnorodności tekstów autorstwa bł. Marceliny można wnioskować, że czuła nie tylko nakaz pisywania sprawozdań i listów wynikający z poleceń Matki Józefy Karskiej, o. Kajsiewicza, czy spowiednika, ale i wewnętrzną potrzebę pisania, czego dowodzą słowa mistyczki: „Powiem, co mi Pan da powiedzieć, bo czuję, że chce, abym mówiła – mówiła z niskości swojej, jakby mówił ślepy z przyrody, który we śnie tylko zajrzał barwy tęcz, zdroje światła, światy obrazów. Mówić będę prosto, językiem swoim, nieumiejętnym, słabym i bezbarwnym, ludzkim i zmysłowym, o rzeczach duchowych, niebiańskich, chyba aniołom samym odpowiednich.” (Kartki II). Poza tym bł. Marcelina Darowska posiadała również świadomość wagi słów, które pisała z myślą o kolejnych pokoleniach – zarówno rodziny biologicznej, jak i niepokalańskiej. Świadczą o tym własne jej słowa umieszczone w Testamencie: „Proszę, aby po śmierci mojej, wszystkie moje papiery, natychmiast, nietknięte przez nikogo, złożone zostały w ręce s. Gertrudy i s. Pauli - dziś już s. Imeldy, s. Filomeny do przejrzenia i uporządkowania i daję tym wymienionym siostrom, prawo i swobodę całkowitą, aby wedle sumienia swego, w zastosowaniu do dobra Zgromadzenia, użytek z nich czyniły i udzielały je drugim” (Testament 43). Tym samym wymienione powyżej argumenty oraz ostatnia wola Marceliny Darowskiej w sposób naturalny narzucają wrażenie, że niniejszy tom z jej pismami z jednej strony stanowi wypełnienie jej Testamentu, z drugiej zaś w sposób nieuchwytny zanurza czytelnika w jej misję, ponieważ czytając kolejne stronice można poczuć niejako „powiew jej ducha”.
Słowa kluczowe: Marcelina Darowska, mistycyzm, Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, XIX wiek
Dostęp WWW: https://studiaelblaskie.pl/wersja-on-line/#26
Cytowanie w formacie Bibtex:
@article{1,
author = "Marta Kowalczyk",
title = "Myśli przewodnie w pismach bł. Marceliny Darowskiej (1827-1911) w świetle jej „Autobiografii duchowej”",
journal = "Studia Elbląskie",
year = "2025",
pages = "63-78"
}
Cytowanie w formacie APA:
Kowalczyk, M. (2025). Myśli przewodnie w pismach bł. Marceliny Darowskiej (1827-1911) w świetle jej „Autobiografii duchowej”. Studia Elbląskie, 63-78.