Antropologiczne podstawy moralności małżeństwa i rodziny
[Anthropological foundations of the morality of marriage and family]

Książka naukowa recenzowana

Miejsce: Lublin
Rok wydania: 2010
Streszczenie: Liczne wypowiedzi Kościoła odnośnie małżeństwa i rodziny stały się przedmiotem wielu opracowań teologicznych. W ten nurt wpisują się badania podjęte w niniejszej dysertacji, a realizowane w obszarze teologii moralnej. Kluczowe znaczenie dla prowadzonych rozważań miało pochylenie się nad Bożym zamysłem względem małżeństwa i rodziny. Szczególnie pomocna okazała się interpretacja pierwszych rozdziałów Księgi Rodzaju dokonana przez Jana Pawła II w katechezach środowych Mężczyzną i niewiastą stworzył ich. Idąc za myślą Papieża można było pokazać małżeństwo i rodzinę, jako te szczególne rzeczywistości, w których wnętrzu ma miejsce nieustanne objawienie tajemnicy „początku”. Biblia – poprzez ideę przymierza – umożliwiła także ukazanie małżeństwa i rodziny w perspektywie historiozbawczej. W ten sposób poprzez integralne ujęcie porządku stworzenia i zbawienia został przedstawiony jeden Boży zamysł odnośnie małżeństwa i rodziny. Odwołanie się do Biblii pozwoliło nie tylko na odczytanie Bożego zamysłu względem małżeństwa i rodziny, ale również – co jest szczególnie ważne dla teologii moralnej – na wskazanie imperatywów moralnych, które z niego wynikają. Przybrały one konkretny kształt oraz kierunek spełnienia poprzez budowanie małżeńskiej i rodzinnej communio personarum. Poprzez teologiczne odczytanie communio personarum było możliwe uznanie jej za dar Boży. W tej perspektywie horyzontalna jedność między ludźmi rodzi się jako owoc wertykalnej więzi z Bogiem. Pojęcia daru i komunii stały się użytecznymi narzędziami w przedstawieniu małżeństwa i rodziny – zgodnie z nauką Soboru – jako „głębokiej wspólnoty życia i miłości”. Przeprowadzona analiza wyraźnie pokazała konieczność integralnego ujmowania tych wartości. Wynika to z samej logiki wzajemnego daru małżonków. Komunia osób, na tej logice zbudowana, staje się komunią rodzicielską. Dopiero w tej antropologiczno-teologicznej perspektywie można było wykazać, że toczący się współcześnie spór w dziedzinie przekazywania życia nie dotyczy wyboru określonych metod, ale sięga znacznie głębiej – jest sporem o wizję człowieka. Katolicka nauka o przekazywaniu życia ludzkiego mówi o prokreacji, jako odpowiedzialnej współpracy z Bogiem, zaś po drugiej stronie znajduje się wizja człowieka-autokreatora, który siebie czyni panem życia. Rodzicielskie powołanie małżonków nie sprowadza się do samego cielesnego zrodzenia człowieka, ale jest dalszym jego „rodzeniem” poprzez wychowanie. Wszystkie działania wychowawcze – aby mogły osiągnąć swój cel – muszą opierać się na pełnej prawdzie o człowieku i jego przeznaczeniu. Dopiero po ukazaniu tej ogólnej perspektywy było możliwe przedstawienie szczegółowych aspektów wychowania. Zostały one zgrupowane wokół rodziny, jako „szkoły bogatszego człowieczeństwa” oraz rodziny, jako „szkoły cnót społecznych”. Rodzina, wypełniając swe powołanie, staje się najskuteczniejszym narzędziem humanizacji i personalizacji społeczeństwa.
Słowa kluczowe: małżeństwo i rodzina, communio personarum, akt małżeński, odpowiedzialne rodzicielstwo, wychowanie w rodzinie



Cytowanie w formacie Bibtex:
@book{1,
author = "Marian Pokrywka",
title = "Antropologiczne podstawy moralności małżeństwa i rodziny",
year = "2010",
}

Cytowanie w formacie APA:
Pokrywka, M. (2010). Antropologiczne podstawy moralności małżeństwa i rodziny. Lublin: