Dzieło artystyczne i fotografia środkami komunikacji społecznej - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studenta z festiwalami, czasopismami i wydawnictwami o tematyce fotograficznej,
C2 - przedstawienie głównych teorii i przedstawicieli szkół badawczych koncentrujących się na analizach fotografii i innych dzieł artystycznych,
C3 - kształtowanie umiejętności krytycznej analizy dzieł artystycznych, w tym fotografii z punktu twórcy i odbiorcy sztuki,
C4 - zapoznanie studenta z procesem tworzenia dzieła sztuki, jego wymiaru i znaczenia oddziaływania na odbiorcę oraz odpowiedzialności za powstałą pracę.
Zajęcia są próbą przygotowania studenta na spotkanie z dziełem artystycznym, wykształcenie w nim wrażliwości na powstałą i dostrzeżona sztukę oraz jej tworzenie, co dzieje się poprzez fotografię. W zdominowanej przez obraz rzeczywistości nie jest bez znaczenia jego odbiór i tworzenie. Łatwość zdobycia narzędzia pracy (aparatu fotograficznego) daje szansę na praktyczne realizowanie i wykonanie projektów związanych z fotografią. Recenzowanie wystaw, pojedynczych zdjęć, opiniowanie, ocena fachowych pism poświęconych zagadnieniom szeroko rozumianej fotografii wypełnia czas kolejnych zajęć.
Wymagania wstępne:
W1 - znajomość podstawowych pojęć z zakresu komunikacji społecznej, fotografii oraz dzieła artystycznego,
W2 - zainteresowanie niniejszą problematyką.
Efekty kształcenia:
w kategorii wiedzy:
1. Student ma elementarną wiedzę dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, ich prawidłowości i zakłóceń za pomocą dzieła artystycznego i fotografii - K_W08.
2. Student ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat komunikacji społecznej za pomocą dzieła sztuki i fotografii, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W13.
3. Student ma podstawową wiedzę o strukturze i funkcjach systemu komunikacji społecznej; celach, podstawach prawnych, organizacji i funkcjonowaniu różnych instytucji medialnych i kulturalnych - K_W14.

w kategorii umiejętności:
1. Student potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu komunikacji społecznej oraz powiązanego z nią dzieła artystycznego i fotografii w celu analizowania i interpretowania dzieł sztuki, fotografii, problemów społecznych, a także motywów i wzorów ludzkich zachowań - K_U02.
2. Student potrafi w sposób precyzyjny i spójny wypowiadać się na tematy dotyczące oceny, krytycznej analizy dzieł artystycznych, w tym fotografii z punktu twórcy i odbiorcy sztuki; z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku medioznawstwa, jak i innych dyscyplin- K_U06.
3. Student potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z procesem tworzenia dzieła sztuki, jego wymiaru i znaczenia oddziaływania na odbiorcę oraz odpowiedzialności za powstałą pracę - K_U09.
4. Student potrafi dokonać analizy własnych prac artystycznych, działań i wskazać ewentualne obszary wymagające modyfikacji w przyszłym działaniu - K_U14.

w kategorii kompetencji społecznych:
1. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności w zakresie dzieł artystycznych, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności praktyczne (artystyczne), wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia - K_K01.
2. Student jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych; wykazuje aktywność, podejmuje trud i odznacza się wytrwałością w realizacji indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych w zakresie odbioru i tworzenia dzieła artystycznego, w tym fotografii - K_K03.
3. Student dostrzega i formułuje problemy moralne i dylematy etyczne związane z własną i cudzą pracą, poszukuje optymalnych rozwiązań, postępuje zgodnie z zasadami etyki - K_K05.
Metody dydaktyczne:
Metody poszukujące: problemowa, ćwiczeniowa, projektu, dyskusji, referatu, recenzji
Metody podające: elementy wykładu konwersatoryjnego, warsztaty
Metody eksponujące: wystawa
Treści programowe:
Tematy teoretyczne przygotowane w I semestrze (teoria):
1. Zajęcia organizacyjne (treści programowe przedmiotu, zakres materiału, kryteria i warunki zaliczenia przedmiotu, formy pracy).
2. Podstawy komunikacji społecznej (teorie, definicje, typy i sposoby).
3. Interpretacja materiałów wizualnych.
4. Analiza fotografii.
5. Przegląd pism, periodyków, kwartalników związanych z praktyką i teorią fotografii.
6. Recenzja z wybranego, najbardziej atrakcyjnego i wartościowego pisma w indywidualnym odbiorze.
7. Prezentacja ułomności w sztuce na przykładzie barwnego kalendarza z fotografiami osób upośledzonych wydanego przez Fuga Mundi, analiza każdej z nich (ocena moralna, ocena artystyczna, ocena ideowa i społeczna). Prezentacja multimedialna prac umożliwi wierne odtworzenie wszystkich fotografii.
8. Konfrontacja fotografii czarno-białej z kolorową. Ich walory i wymowa. Próba uchwycenia rzeczywistości poprzez te dwa gatunki fotografii. Pomocnymi w tych rozważaniach będą zdjęcia czarno-białe fotografików prasowych.
9. Próba reporterskiego recenzowania - podczas zajęć - przedstawionych fotografii, wyboru zdjęcia dokona każdy z piszących studentów (recenzentów).
10. Próby znalezienia tytułów do przedstawionych prac obcych autorów.

Zajęcia praktyczne
1. Udział w Gali Akademickiego Lauru Dziennikarskiego AKLAUDa i AKLAUDa MŁODYCH – recenzja wydarzenia.
2. Sesja zdjęciowa na terenie obozu koncentracyjnego Majdanek. Przedstawienie pięciu ujęć oddających atmosferę miejsca. Temat obozu koncentracyjnego sprowadzał się będzie do przygotowania takiego ujęcia (kadru), który nie byłby stereotypowym, popularnym obrazem tego miejsca. Uwaga będzie zwrócona na detal, szczegół, fragment, którego wymowa wyrażałaby ekspresję dramatu obozu. Kompozycja zdjęcia jest indywidualnym, osobistym wyborem.
3. Praca w pracowni (sali ćwiczeń) dotyczyła zbudowania kompozycji, obrazu (kadru) z 5 przedmiotów indywidualnie przez każdego studenta komponowanych. Ten rodzaj fotograficznej martwej natury m za zadanie naukę budowania obrazu, ustawiania, oświetlenia.
4. Udział w 51 Ogólnopolskich Spotkaniach Lalkarzy - recenzja z wybranego spektaklu.
5. Praca w pracowni pisania ikon.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność na zajęciach: 25%
Przeprowadzenie dyskusji na podstawie zadanych lektur oraz znajomość treści obowiązującej literatury przedmiotu: 25%
Ocena z przygotowanych prac praktycznych (recenzja wydarzenia, recenzja spektaklu, prace fotograficzne): 50%.

Ocena niedostateczna
(W) - Student nie odpowiada nawet w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Nie przygotował prac praktycznych (fotograficznych). Nie przeprowadził dyskusji na jeden z zaproponowanych tematów. Nie angażował się w dyskusje i opuścił ponad 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania).
(U) - Student nawet przy pomocy wykładowcy nie potrafi przygotować prac fotograficznych, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student w ogóle nie orientuje się w warsztacie fotograficznym oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.

Ocena dostateczna
(W) - Student odpowiada w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Przygotował prace praktyczne (fotograficzne). Przeprowadził sensowną dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje i opuścił nie więcej niż 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania).
(U) - Student nie bez trudności i z pomocą wykładowcy potrafi przygotować prace fotograficzne, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student ma właściwą postawę wobec warsztatu fotograficznego oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.

Ocena dobra
(W) - Student odpowiada w 75% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Przygotował w terminie prace praktyczne (fotograficzne). Przeprowadził syntaktycznie i semantycznie sensowną dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje sensownie wypowiadając się i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania).
(U) - Student potrafi przygotować prace fotograficzne, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student ma właściwą postawę wobec warsztatu fotograficznego oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student odpowiada co najmniej w 90% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Przygotował w terminie prace praktyczne (fotograficzne). Przygotował syntaktycznie i semantycznie sensową dyskusję, w sposób istotny wzbogacającą wiedzę uczestników na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje, wypowiadając się sensownie, krytycznie i konstruktywnie, i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania).
(U) - Student potrafi przygotować wysokiej jakości prace fotograficzne, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student ma właściwie ukształtowaną postawę wobec warsztatu fotograficznego oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. Artyści mówią: sztuka - artysta - dzieło, pod red. Lecha Dominika, Lidii Kardasz, Muzeum Lubuskie im. Jana Dekerta, Gorzów Wielkopolski 2015.
2. Burzyński Roman, Fotografia reportażowa, Seria Biblioteka Fotoamatora, nr 19, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1960.
3. Busselle Michael, Fotografia barwna - kompozycja i harmonia, tł. Zdzisław Janulewicz, Ars Polona: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2002.
4. Kurowicki Jan, Fotografia jako zjawisko estetyczne, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2000.
5. Ligocki Alfred, Fotografia i sztuka, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1961.
6. Mądzik Leszek, Fotografia Leszek Mądzik (dokument ikonograficzny), Wydawnictwo Jedność, Kielce 2008.
7. Mądzik Leszek, Fotografia, Wydawnictwo-Drukarnia L-Print Zbigniew Lemiech, Lublin 2004.
8. McWhinnie Ailsa, Fotografia: podręcznik, tł. Adriana Jałowiecka, Krzysztof Wojciechowski, Arkady, Warszawa 2004.
9. Olechnicki Krzysztof, Antropologia obrazu: fotografia jako metoda, przedmiot i medium nauk społecznych, Oficyna Naukowa, Warszawa 2003.
10. Czasopisma branżowe.

Ekonomika mediów - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studentów z teoretycznymi podstawami ekonomiki mediów.
C2 - charakterystyka i analiza poszczególnych elementów rynku medialnego.

Wymagania wstępne:
W1- studenci powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu public relations, zarządzania komunikacją i przedsiębiorczości, przewidzianą programem studiów I stopnia
W2- studenci powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu systemów i rynków mediów przewidzianą programem studiów I stopnia
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna terminologię używaną w komunikacji społecznej oraz jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym - K_W01
2. Student ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat ekonomiki mediów, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W05
3. Student ma uporządkowaną wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów oraz instytucji medioznawczych i kulturalnych - K_W10.

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania rynku medialnego oraz podejmowanych działań praktycznych - K_U08
2. Student potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, potrafi dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych - K_U09
3. Student potrafi pracować w zespole - K_U012.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego - K_K01
2. Student jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, w tym z osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie, oraz do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych - K_K07,
Metody dydaktyczne:
Wykład audytoryjny
Wykład z prezentacją multimedialną
Praca własna z tekstem
Treści programowe:
1. Wykład organizacyjny (zakres materiału, kryteria i warunki zaliczenia przedmiotu, formy pracy).
2. Przedmiot ekonomiki mediów; zarządzanie mediami; przemysły kreatywne; przemysły prawa autorskiego; ewolucja form finansowania kultury.
3. Prawo autorskie jako podstawa istnienia przemysłów kreatywnych. Prawo medialne jako czynnik regulujący funkcjonowanie mediów. Ekonomiczne skutki kształtu prawa autorskiego i prawa medialnego.
4. Role i umiejętności kierownicze.
5. Podstawy marketingu.
6. Pojęcie i rola rynku; struktura rynku; rynki medialne.
7. Media publiczne a media prywatne. Sposoby finansowania mediów. Analiza polskiego rynku mediów. Analiza procesu koncesyjnego. Ekonomiczna analiza misji mediów publicznych.
8. Charakterystyka przedsiębiorstw medialnych.
9. Strategie działania przedsiębiorstw medialnych.
10. Reklama i jej znaczenie dla rynku mediów.
11. Rynek prasy codziennej, czasopism i wydawcy książek.
12. Rynek radiowy. Ekonomiczna analiza formatów radiowych. Sposoby doboru repertuaru stacji radiowych.
13. Rynek muzyczny. Fonografia, publishing, biznes koncertowy. Globalne koncerny
muzyczne i niezależne firmy fonograficzne. Otoczenie branży fonograficznej. Branża fonograficzna a media tradycyjne. Branża fonograficzna w internecie. Dystrybutorzy nagrań. Organizacje zbiorowego zarządzania.
14. Rynek telewizyjny i kinematograficzny. Ekonomiczna analiza telewizji. Przemysł filmowy. Produkcja i dystrybucja filmów.
15. Rynek nowych mediów. Internet – destrukcja starych modeli biznesowych. Media społecznościowe. Nowa rola twórcy i odbiorcy. Konwergencja mediów.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin ustny (treści wykładu)

Ocena niedostateczna
(W) Student nie odpowiada nawet w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu; nie zna terminologii używanej w komunikacji społecznej oraz jej zastosowania w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; nie ma wiedzy na temat ekonomiki mediów; nie ma uporządkowanej wiedzy o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów.
(U) Nie potrafi posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi; nie potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, nie potrafi dobierać właściwych środków i metod pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych; nie potrafi pracować w zespole.
(K) Ma negatywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, nie dostrzega potrzeby ciągłego rozwoju zawodowego; nie jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem oraz do uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych.

Ocena dostateczna
(W) Student odpowiada w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu; wybiórczo zna terminologię używaną w komunikacji społecznej i jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; ma słabo uporządkowaną wiedzę na temat ekonomiki mediów (terminologię, teorię i metodykę); ma wybiórczą wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów.
(U) Student nie bez problemów posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi; z pomocą wykładowcy potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania zadań zawodowych; potrafi pracować w zespole.
(K) Student ma pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, w tym z osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie, oraz do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych.

Ocena dobra
(W) Student odpowiada w 75% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu. Student dobrze zna terminologię komunikacji społecznej oraz jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; ma prawidłowo uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat ekonomiki mediów (terminologię, teorię i metodykę); ma właściwie uporządkowaną wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów.
(U) Student sprawnie posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi analizując rynek medialny oraz podejmując działania praktyczne; potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, potrafi umiejętnie dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych; potrafi pracować w zespole.
(K) Student ma pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, z osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie, oraz aktywnie uczestniczy w grupach i organizacjach medialnych.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student odpowiada co najmniej w 90% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu; zna świetnie terminologię używaną w komunikacji społecznej i jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; ma trafnie uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat ekonomiki mediów (terminologię, teorię i metodykę); ma uporządkowaną wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów oraz instytucji medioznawczych i kulturalnych.
(U) Student umiejętnie posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania rynku medialnego oraz podejmowanych działań praktycznych; trafnie wybiera i stosuje właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, bezbłędnie potrafi dobrać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych; potrafi pracować w zespole.
(K) Student ma bardzo pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, trafnie dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; bezbłędnie komunikuje się i współpracuje z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie oraz jest świetnie przygotowany do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Lektura obowiązkowa:
Czarnecki A., Korsak R., Planowanie mediów w kampaniach reklamowych, Warszawa 2001.
Gulcz M., Ekonomia, cz.1 Mikroekonomia, Poznań 2002.
Kotler, P., Marketing, Poznań 2005.
Kowalski T., Ekonomiczne badania nad mediami jako element nauki o mediach, „Studia Medioznawcze”2014, nr 2(57), s. 15-36.
Kowalski T., Jung B., Media na rynku. Wprowadzenie do ekonomiki mediów, Warszawa 2006.
Kowalski, T., Między twórczością a biznesem. Wprowadzenie do zarządzania w mediach i rozrywce, Warszawa 2008.
Media, komunikacja, biznes elektroniczny, B. Jung (red.), Warszawa 2001.
Nierenberg, B., Publiczne przedsiębiorstwo medialne. Determinanty, systemy, modele, Kraków 2007.
Patrzałek W., Segmentacja rynku prasowego, Wrocław 2002.
Skoczek T., Ekonomika mediów, [w:] Słownik wiedzy o mediach, E. Chudziński (red.), Warszawa - Bielsko-Biała 2007.
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z dnia 4 lutego 1994 r., publikator: Dz.U. 1994, nr 24, poz. 83, tekst jednolity: Dz. U. 2018, nr 1191, poz. 1669.

Literatura uzupełniająca:
Gałuszka P., Biznes muzyczny, Warszawa 2009.
Gruchoła M., Przedsiębiorczość akademicka w województwie lubelskim w świetle wybranych stron internetowych, w: Przedsiębiorczość akademicka. Koncepcje, formy, warunki rozwoju, red. M. W. Sienkiewicz, T. Szot-Gabryś, Wydawnictwo Fundacji Centrum Rozwoju Lokalnego, Lublin 2011, s. 175-199.
Gruchoła M., Zarządzanie informacjami w przedsiębiorstwie, „Roczniki Wyższej Szkoły Biznesu i Administracji" 2005, nr 1, s. 73-94.
Gruchoła M., Zarządzanie wiedzą o Internecie, w: Wiedza jako czynnik rozwoju gospodarki i organizacji, red. T. Szot-Gabryś, Kielce 2009, s. 293-312.
Gruchoła M., Zintegrowane systemy zarządzania, „Roczniki Wyższej Szkoły Biznesu i Administracji” 2006, nr 2, s. 9-40.
Kubaczewska W., Hermanowski M., Radio – historia i współczesność, Poznań 2008.
Mielczarek T., Monopol, pluralizm, koncentracja. Środki komunikowania masowego w Polsce w latach 1989-2006, Warszawa 2007.
Hofmokl J., Internet jako nowe dobro wspólne, Warszawa 2009.
Jaskiernia A., Publiczne media elektroniczne w Europie, Warszawa 2006.
Jenkins H., Kultura konwergencji, Warszawa 2007.
Kowalczyk R., Radio lokalne w Polsce, Poznań 2007.
Kowalski T., Media i pieniądze. Ekonomiczne aspekty działalności środków komunikowania masowego, Warszawa 1998.
Lessig L., Wolna Kultura, Warszawa 2005.

Proseminarium: tworzenie i prezentacja projektów - proseminarium

Cele przedmiotu:
Głównym celem przedmiotu jest uzyskanie wiedzy o zasadach przygotowywania projektów badawczych, ze szczególnym uwzględnieniem pisania prac naukowych.
Cele szczegółowe:
C1 - opanowanie umiejętności formułowania i konceptualizacji tematu pracy, formułowania problemów i celów badawczych, operacjonalizacji pojęć i doboru metod badawczych
C2 - opanowanie umiejętności doboru literatury przedmiotu oraz twórczego, krytycznego i efektywnego jej wykorzystania
C3 - opanowanie umiejętności gromadzenia materiału badawczego, jego selekcjonowania, analizowania i prezentowania
C4 - przyswojenie wiedzy i opanowanie umiejętności samodzielnego pisania tekstu naukowego, z zachowaniem zasad formalnych oraz związanych z prawami autorskimi i własnością intelektualną.
Wymagania wstępne:
W1 - zainteresowanie badawczymi projektami
W2 - umiejętność krytycznej analizy literatury przedmiotu
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student ma elementarną wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych, a w szczególności o problemach badawczych, metodach, technikach i narzędziach badawczych; zna podstawowe tradycje paradygmatyczne badań społecznych, z których wywodzą się poszczególne dyscypliny, w szczególności nauki o komunikacji społecznej i mediach - K_W12.
2. Student ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W13.

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT) - K_U04.
2. Student posiada elementarne umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań medioznawczych; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT) - K_U05.
3. Student posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów - K_U08.
4. Student potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej - K_U09.
5. Student potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych; potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów medioznawczych i prognozować przebieg ich rozwiązywani - K_U10.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia - K_K01.
2. Student odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje działania z zakresu komunikacji społecznej - K_K08.
Metody dydaktyczne:
Mini wykłady prowadzącego
Dyskusja seminaryjna
Metoda projektów
Klasyczna metoda problemowa
Prezentacja własna
Praca pisemna
Praca z tekstem
Treści programowe:
• Regulacje dotyczące procedury dyplomowania, formalne i merytoryczne zasady przygotowania naukowych projektów badawczych, w tym pracy naukowej.
• Metodologia badań naukowych.
• Kompletowanie i wykorzystywanie literatury przedmiotu.
• Dobór tematyki prac, formułowanie tytułu i planowanie struktury.
• Formułowanie celów i problemów pracy, dobór metod badawczych, projektowanie narzędzi i zbieranie materiału badawczego.
• Zasady prezentacji i metody analizy materiału badawczego, porządkowanie informacji, konkluzje, syntezy i wnioski.
• Język pracy naukowej (słownictwo, stylistyka), argumentowanie, dowodzenie, uzasadnianie.
• Etyka badań naukowych, zachowywanie praw własności intelektualnej i praw autorskich.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność na zajęciach: 25%
Znajomość treści obowiązującej literatury przedmiotu: 25%
Ocena z przygotowanego projektu badawczego pracy: 50%.

Ocena bardzo dobra
Student przygotował w terminie projekt badawczy pracy, w sposób istotny wzbogacającą wiedzę uczestników proseminarium i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania);
(W) ma znakomitą wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych (o problemach, metodach, technikach i narzędziach badawczych); zna znakomicie tradycje paradygmatyczne badań społecznych, z których wywodzą się poszczególne dyscypliny, w szczególności nauki o komunikacji społecznej i mediach; ma uporządkowaną wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę;
(U) potrafi samodzielnie i trafnie zdobywać wiedzę, rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT); posiada znakomite umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań medioznawczych; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT); posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów; potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej; potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych; potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów medioznawczych i prognozować przebieg ich rozwiązywani;
(K) ma wysoką świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności; rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego; dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia; odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy; trafnie projektuje i wykonuje działania z zakresu komunikacji społecznej.

Ocena dobra
Student przygotował w terminie projekt badawczy pracy i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania);
(W) ma wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych (o problemach, metodach, technikach i narzędziach badawczych); zna podstawowe tradycje paradygmatyczne badań społecznych, z których wywodzą się nauki o komunikacji społecznej i mediach; ma uporządkowaną wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę;
(U) potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT); posiada umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań medioznawczych; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT); posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów; potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej; potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych; potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów medioznawczych i prognozować przebieg ich rozwiązywani;
(K) ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności; rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego; dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności; wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia; odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje działania z zakresu komunikacji społecznej.

Ocena dostateczna
Student przygotował w terminie z dużą pomocą wykładowcy projekt badawczy pracy i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania);
(W) ma elementarną wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych; zna podstawowe tradycje paradygmatyczne badań społecznych; ma elementarną wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę;
(U) potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności; posiada elementarne umiejętności badawcze; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki; posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych; z pewną trudnością ocenia przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk; potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych;
(K) ma niski poziom świadomości poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się; dokonuje samooceny własnych kompetencji, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia; odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy.

Ocena niedostateczna
Student nie przygotował w terminie projektu badawczego pracy i opuścił ponad 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania);
(W) nie ma elementarnej wiedzy o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych; nie zna podstawowych tradycji paradygmatycznych badań społecznych; nie ma elementarnej wiedzy (terminologia, teoria i metodyka) na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej;
(U) nie potrafi samodzielnie zdobywać wiedzy i rozwijać swoich umiejętności; nie posiada elementarnych umiejętności badawczych; nie potrafi sformułować wniosków, opracować i zaprezentować wyników badań; nie posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów; nie potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk badawczych; nie potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych;
(K) nie ma świadomości poziomu swojej wiedzy i umiejętności; nie rozumie potrzeby ciągłego dokształcania się; nie dokonuje samooceny własnych kompetencji i nie doskonali umiejętności, nie wyznacza kierunków własnego rozwoju i kształcenia; nie odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, nie potrafi projektować i wykonywać działań z zakresu komunikacji społecznej.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
• Dudziak A., Żejmo A., Redagowanie prac dyplomowych. Wskazówki metodyczne dla studentów, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2008.
• Duraj-Nowakowa K., Studiowanie literatury przedmiotu, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2003.
• Lisowska-Magdziarz M., Analiza zawartości mediów. Przewodnik dla studentów, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2004.
• Pułło A., Prace magisterskie i licencjackie, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2000.
• Węglińska M., Jak pisać pracę magisterską, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2009.
• Wójcik K., Piszę akademicką pracę dyplomową, magisterską, doktorską, Wydawnictwo Wolter Kluwers Polska, Warszawa 2011.
• Zenderowski R., Praca magisterska: jak pisać i obronić? Wskazówki metodologiczne, Wydawnictwo CeDeWu, Warszawa 2007.