Audiowizualne gatunki dziennikarskie - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 – zapoznanie studentów z podstawowymi pojęciami oraz problemami dotyczącymi rodzajów i gatunków dziennikarskich
C2 – wskazanie różnic między rodzajem informacyjnym a rodzajem publicystycznym
C3 – omówienie audiowizualnych gatunków dziennikarskich
Wymagania wstępne:
W1 – podstawowa wiedza z zakresu mediów i komunikowania społecznego przewidzianą programem w szkole średniej
W2 – podstawowa umiejętność analizowania tekstów naukowych
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat audiowizualnych gatunków dziennikarskich, obejmującą terminologię, teorię i praktykę - K_W13
2. Student ma elementarną wiedzę dotyczącą procesów komunikowania informacyjnego i publicystycznego, ich prawidłowości i zakłóceń w zakresie audiowizualnych gatunków dziennikarskich - K_W08

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi rozróżnić i zdefiniować poszczególne audiowizualne gatunki dziennikarskie - K_U06
2. Student ma rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji społecznej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych rodzajów i gatunków dziennikarskich - K_U07
3. Student potrafi ocenić przydatność poszczególnych audiowizualnych gatunków dziennikarskich do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej - K_U09

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności w zakresie audiowizualnych gatunków dziennikarskich, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia - K_K01
2. Student odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje działania związane z przygotowywaniem audiowizualnych gatunków dziennikarskich - K_K08
Metody dydaktyczne:
- Metody poszukujące: problemowa, ćwiczeniowa, projektu, dyskusji, referatu
- Metody podające: elementy wykładu konwersatoryjnego
Treści programowe:
1. Zajęcia organizacyjne (treści programowe przedmiotu, zakres materiału, kryteria i warunki zaliczenia przedmiotu, formy pracy).
2. Podstawowe pojęcia oraz problemy dotyczące rodzajów i gatunków dziennikarskich
3. Gatunki informacyjne
4. Gatunki publicystyczne
5. Gatunki pogranicza
6. Odmiany rodzajowe (prasowe, radiowe, telewizyjne, internetowe)
7. Audiowizualne gatunki informacyjne
8. Audiowizualne gatunki publicystyczne
9. Audiowizualne gatunki pogranicza
10. Między etyką a sensacją
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
- 25%: obecność na zajęciach
- 25%: przygotowanie dyskusji na podstawie zadanych lektur i przeprowadzenie jej,
- 50%: wynik z kolokwium.
Ocena niedostateczna
(W) Student nie odpowiada nawet w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści zajęć (wynik z kolokwium). Nie ma elementarnej wiedzy na temat audiowizualnych gatunków dziennikarskich. Nie przygotował dyskusji na jeden z zaproponowanych tematów. Nie angażował się w dyskusje i opuścił ponad 2 godzin dydaktycznych.
(U) Student nie potrafi rozróżnić i zdefiniować audiowizualnych gatunków dziennikarskich, nie potrafi ocenić ich przydatność w pracy zawodowej, niewłaściwie używa języka specjalistycznego.
(K) Student nie orientuje się w audiowizualnych gatunkach dziennikarskich, nie rozumie potrzeby ciągłego dokształcania się zawodowego, nie jest przygotowany do pracy zawodowej.
Ocena dostateczna
(W) Student odpowiada w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści zajęć (wynik z kolokwium). Ma elementarną wiedzę na temat audiowizualnych gatunków dziennikarskich. Przygotował dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje i opuścił nie więcej niż 2 godziny dydaktyczne.
(U) Student nie bez trudności i z pomocą wykładowcy potrafi rozróżnić i zdefiniować audiowizualne gatunki dziennikarskie, porozumiewa się w sposób mało precyzyjny przy użyciu różnych rodzajów i gatunków dziennikarskich; potrafi ocenić ich przydatność w pracy zawodowej.
(K) Student ma obojętną postawę wobec poziomu swojej wiedzy i umiejętności w zakresie audiowizualnych gatunków dziennikarskich, w niewielkim stopniu rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego, przygotowuje się do pracy zawodowej.
Ocena dobra
(W) Student odpowiada w 75% na pytania wymagające zrelacjonowania treści zajęć (wynik z kolokwium). Ma uporządkowaną wiedzę na temat audiowizualnych gatunków dziennikarskich oraz procesów komunikowania informacyjnego i publicystycznego w tym zakresie. Przygotował semantycznie sensową dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje sensownie wypowiadając się i opuścił nie więcej niż 2 godziny dydaktyczne.
(U) Student sprawnie rozróżnia i definiuje poszczególne audiowizualne gatunki dziennikarskie, używa języka specjalistycznego i porozumiewa się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych rodzajów i gatunków dziennikarskich; trafnie potrafi ocenić ich przydatność w pracy zawodowej.
(K) Student ma właściwą postawę wobec poziomu wiedzy, umiejętności. kompetencji w zakresie audiowizualnych gatunków dziennikarskich, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki rozwoju/kształcenia, odpowiedzialnie przygotowuje się do pracy zawodowej.
Ocena bardzo dobra
(W) Student odpowiada co najmniej w 90% na pytania wymagające zrelacjonowania treści zajęć (wynik z kolokwium). Ma rozbudowaną i uporządkowaną wiedzę na temat audiowizualnych gatunków dziennikarskich, obejmującą terminologię, teorię i praktykę oraz procesów komunikowania informacyjnego i publicystycznego. Przygotował syntaktycznie i semantycznie sensową dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje, wypowiadając się krytycznie i konstruktywnie, i opuścił nie więcej niż 2 godziny dydaktyczne.
(U) Student znakomicie rozróżnia i definiuje audiowizualne gatunki dziennikarskie, trafnie używać języka specjalistycznego i porozumiewa się w sposób bardzo precyzyjny i spójny przy użyciu różnych rodzajów i gatunków dziennikarskich; bezbłędnie potrafi ocenić przydatność poszczególnych gatunków dziennikarskich w pracy zawodowej.
(K) Student ma właściwą postawę wobec poziomu swojej wiedzy, umiejętności, kompetencji w zakresie audiowizualnych gatunków dziennikarskich, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego, trafne doskonali umiejętności, wyznacza kierunki rozwoju i kształcenia, odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy zawodowej.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa
Kazimierz Wolny-Zmorzyński, Andrzej Kaliszewski, Wojciech Furman, Gatunki dziennikarskie: teoria, praktyka, język, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2008.
Kazimierz Wolny-Zmorzyński, Andrzej Kaliszewski, Rodzaje i gatunki dziennikarskie: próba ustaleń genologicznych /Warszawa: Wydawnictwo Poltext, 2014.
Gatunki i formaty we współczesnych mediach, red. Wiesław Godzic, Andrzej Kozieł, Joanna Szylko-Kwas, Warszawa: Wydawnictwo Poltext, 2015.
Małgorzata Gruchoła, Charakterystyka wątków skandalizujących w telewizyjnych programach reality show, w: Współczesne media: gatunki w mediach, t. 2, Gatunki w mediach elektronicznych, red. Iwona Hofman, Danuta Kępa-Figura, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2017, s. 181-197.
Małgorzata Gruchoła, Multimodalne przekazy telewizyjne na przykładzie talk show w: Współczesne media. Media multimodalne. Multimodalność mediów elektronicznych, t. 2, red. Iwona Hofman, Danuta Kępa-Figura, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2018, s. 75-97.

Literatura uzupełniająca
Współczesne media: gatunki w mediach. T. 2, Gatunki w mediach elektronicznych, red. Iwona Hofman, Danuta Kępa-Figura, Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2017.
Małgorzata Gruchoła, Magdalena Antosz, Współczesne programy rozrywkowe na przykładach Kuba Wojewódzki Show i Szymon Majewski Show, „Społeczeństwo i Rodzina” 2013 t. 37 nr 4 (4/2013), s. 89-111.
Małgorzata Gruchoła, Komodyfikacja „kultury” w telewizji publicznej, „Rocznik Bibliologiczno-Prasoznawczy” 2016, t. 8, nr 19, s. 121-137.

Dzieło artystyczne i fotografia środkami komunikacji społecznej - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studenta z festiwalami, czasopismami i wydawnictwami o tematyce fotograficznej,
C2 - przedstawienie głównych teorii i przedstawicieli szkół badawczych koncentrujących się na analizach fotografii i innych dzieł artystycznych,
C3 - kształtowanie umiejętności krytycznej analizy dzieł artystycznych, w tym fotografii z punktu twórcy i odbiorcy sztuki,
C4 - zapoznanie studenta z procesem tworzenia dzieła sztuki, jego wymiaru i znaczenia oddziaływania na odbiorcę oraz odpowiedzialności za powstałą pracę.
Zajęcia są próbą przygotowania studenta na spotkanie z dziełem artystycznym, wykształcenie w nim wrażliwości na powstałą i dostrzeżona sztukę oraz jej tworzenie, co dzieje się poprzez fotografię. W zdominowanej przez obraz rzeczywistości nie jest bez znaczenia jego odbiór i tworzenie. Łatwość zdobycia narzędzia pracy (aparatu fotograficznego) daje szansę na praktyczne realizowanie i wykonanie projektów związanych z fotografią. Recenzowanie wystaw, pojedynczych zdjęć, opiniowanie, ocena fachowych pism poświęconych zagadnieniom szeroko rozumianej fotografii wypełnia czas kolejnych zajęć.
Wymagania wstępne:
W1 - znajomość podstawowych pojęć z zakresu komunikacji społecznej, fotografii oraz dzieła artystycznego,
W2 - zainteresowanie niniejszą problematyką.
Efekty kształcenia:
w kategorii wiedzy:
1. Student ma elementarną wiedzę dotyczącą procesów komunikowania interpersonalnego i społecznego, ich prawidłowości i zakłóceń za pomocą dzieła artystycznego i fotografii - K_W08.
2. Student ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat komunikacji społecznej za pomocą dzieła sztuki i fotografii, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W13.
3. Student ma podstawową wiedzę o strukturze i funkcjach systemu komunikacji społecznej; celach, podstawach prawnych, organizacji i funkcjonowaniu różnych instytucji medialnych i kulturalnych - K_W14.

w kategorii umiejętności:
1. Student potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu komunikacji społecznej oraz powiązanego z nią dzieła artystycznego i fotografii w celu analizowania i interpretowania dzieł sztuki, fotografii, problemów społecznych, a także motywów i wzorów ludzkich zachowań - K_U02.
2. Student potrafi w sposób precyzyjny i spójny wypowiadać się na tematy dotyczące oceny, krytycznej analizy dzieł artystycznych, w tym fotografii z punktu twórcy i odbiorcy sztuki; z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku medioznawstwa, jak i innych dyscyplin- K_U06.
3. Student potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z procesem tworzenia dzieła sztuki, jego wymiaru i znaczenia oddziaływania na odbiorcę oraz odpowiedzialności za powstałą pracę - K_U09.
4. Student potrafi dokonać analizy własnych prac artystycznych, działań i wskazać ewentualne obszary wymagające modyfikacji w przyszłym działaniu - K_U14.

w kategorii kompetencji społecznych:
1. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności w zakresie dzieł artystycznych, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności praktyczne (artystyczne), wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia - K_K01.
2. Student jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych; wykazuje aktywność, podejmuje trud i odznacza się wytrwałością w realizacji indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych w zakresie odbioru i tworzenia dzieła artystycznego, w tym fotografii - K_K03.
3. Student dostrzega i formułuje problemy moralne i dylematy etyczne związane z własną i cudzą pracą, poszukuje optymalnych rozwiązań, postępuje zgodnie z zasadami etyki - K_K05.
Metody dydaktyczne:
Metody poszukujące: problemowa, ćwiczeniowa, projektu, dyskusji, referatu, recenzji
Metody podające: elementy wykładu konwersatoryjnego, warsztaty
Metody eksponujące: wystawa
Treści programowe:
Tematy teoretyczne przygotowane w I semestrze (teoria):
1. Zajęcia organizacyjne (treści programowe przedmiotu, zakres materiału, kryteria i warunki zaliczenia przedmiotu, formy pracy).
2. Podstawy komunikacji społecznej (teorie, definicje, typy i sposoby).
3. Interpretacja materiałów wizualnych.
4. Analiza fotografii.
5. Przegląd pism, periodyków, kwartalników związanych z praktyką i teorią fotografii.
6. Recenzja z wybranego, najbardziej atrakcyjnego i wartościowego pisma w indywidualnym odbiorze.
7. Prezentacja ułomności w sztuce na przykładzie barwnego kalendarza z fotografiami osób upośledzonych wydanego przez Fuga Mundi, analiza każdej z nich (ocena moralna, ocena artystyczna, ocena ideowa i społeczna). Prezentacja multimedialna prac umożliwi wierne odtworzenie wszystkich fotografii.
8. Konfrontacja fotografii czarno-białej z kolorową. Ich walory i wymowa. Próba uchwycenia rzeczywistości poprzez te dwa gatunki fotografii. Pomocnymi w tych rozważaniach będą zdjęcia czarno-białe fotografików prasowych.
9. Próba reporterskiego recenzowania - podczas zajęć - przedstawionych fotografii, wyboru zdjęcia dokona każdy z piszących studentów (recenzentów).
10. Próby znalezienia tytułów do przedstawionych prac obcych autorów.

Zajęcia praktyczne
1. Udział w Gali Akademickiego Lauru Dziennikarskiego AKLAUDa i AKLAUDa MŁODYCH – recenzja wydarzenia.
2. Sesja zdjęciowa na terenie obozu koncentracyjnego Majdanek. Przedstawienie pięciu ujęć oddających atmosferę miejsca. Temat obozu koncentracyjnego sprowadzał się będzie do przygotowania takiego ujęcia (kadru), który nie byłby stereotypowym, popularnym obrazem tego miejsca. Uwaga będzie zwrócona na detal, szczegół, fragment, którego wymowa wyrażałaby ekspresję dramatu obozu. Kompozycja zdjęcia jest indywidualnym, osobistym wyborem.
3. Praca w pracowni (sali ćwiczeń) dotyczyła zbudowania kompozycji, obrazu (kadru) z 5 przedmiotów indywidualnie przez każdego studenta komponowanych. Ten rodzaj fotograficznej martwej natury m za zadanie naukę budowania obrazu, ustawiania, oświetlenia.
4. Udział w 51 Ogólnopolskich Spotkaniach Lalkarzy - recenzja z wybranego spektaklu.
5. Praca w pracowni pisania ikon.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność na zajęciach: 25%
Przeprowadzenie dyskusji na podstawie zadanych lektur oraz znajomość treści obowiązującej literatury przedmiotu: 25%
Ocena z przygotowanych prac praktycznych (recenzja wydarzenia, recenzja spektaklu, prace fotograficzne): 50%.

Ocena niedostateczna
(W) - Student nie odpowiada nawet w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Nie przygotował prac praktycznych (fotograficznych). Nie przeprowadził dyskusji na jeden z zaproponowanych tematów. Nie angażował się w dyskusje i opuścił ponad 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania).
(U) - Student nawet przy pomocy wykładowcy nie potrafi przygotować prac fotograficznych, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student w ogóle nie orientuje się w warsztacie fotograficznym oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.

Ocena dostateczna
(W) - Student odpowiada w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Przygotował prace praktyczne (fotograficzne). Przeprowadził sensowną dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje i opuścił nie więcej niż 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania).
(U) - Student nie bez trudności i z pomocą wykładowcy potrafi przygotować prace fotograficzne, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student ma właściwą postawę wobec warsztatu fotograficznego oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.

Ocena dobra
(W) - Student odpowiada w 75% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Przygotował w terminie prace praktyczne (fotograficzne). Przeprowadził syntaktycznie i semantycznie sensowną dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje sensownie wypowiadając się i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania).
(U) - Student potrafi przygotować prace fotograficzne, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student ma właściwą postawę wobec warsztatu fotograficznego oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student odpowiada co najmniej w 90% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu. Przygotował w terminie prace praktyczne (fotograficzne). Przygotował syntaktycznie i semantycznie sensową dyskusję, w sposób istotny wzbogacającą wiedzę uczestników na jeden z zaproponowanych tematów. Angażował się w dyskusje, wypowiadając się sensownie, krytycznie i konstruktywnie, i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania).
(U) - Student potrafi przygotować wysokiej jakości prace fotograficzne, a także napisać recenzję wydarzenia/dzieła artystycznego/spektaklu.
(K) - Student ma właściwie ukształtowaną postawę wobec warsztatu fotograficznego oraz zagadnieniach związanych z oceną sztuki, wydarzeń i dzieł artystycznych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. Artyści mówią: sztuka - artysta - dzieło, pod red. Lecha Dominika, Lidii Kardasz, Muzeum Lubuskie im. Jana Dekerta, Gorzów Wielkopolski 2015.
2. Burzyński Roman, Fotografia reportażowa, Seria Biblioteka Fotoamatora, nr 19, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1960.
3. Busselle Michael, Fotografia barwna - kompozycja i harmonia, tł. Zdzisław Janulewicz, Ars Polona: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 2002.
4. Kurowicki Jan, Fotografia jako zjawisko estetyczne, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2000.
5. Ligocki Alfred, Fotografia i sztuka, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, Warszawa 1961.
6. Mądzik Leszek, Fotografia Leszek Mądzik (dokument ikonograficzny), Wydawnictwo Jedność, Kielce 2008.
7. Mądzik Leszek, Fotografia, Wydawnictwo-Drukarnia L-Print Zbigniew Lemiech, Lublin 2004.
8. McWhinnie Ailsa, Fotografia: podręcznik, tł. Adriana Jałowiecka, Krzysztof Wojciechowski, Arkady, Warszawa 2004.
9. Olechnicki Krzysztof, Antropologia obrazu: fotografia jako metoda, przedmiot i medium nauk społecznych, Oficyna Naukowa, Warszawa 2003.
10. Czasopisma branżowe.

Ekonomika mediów - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studentów z teoretycznymi podstawami ekonomiki mediów.
C2 - charakterystyka i analiza poszczególnych elementów rynku medialnego.

Wymagania wstępne:
W1- studenci powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu public relations, zarządzania komunikacją i przedsiębiorczości, przewidzianą programem studiów I stopnia
W2- studenci powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu systemów i rynków mediów przewidzianą programem studiów I stopnia
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna terminologię używaną w komunikacji społecznej oraz jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym - K_W01
2. Student ma uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat ekonomiki mediów, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W05
3. Student ma uporządkowaną wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów oraz instytucji medioznawczych i kulturalnych - K_W10.

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania rynku medialnego oraz podejmowanych działań praktycznych - K_U08
2. Student potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, potrafi dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych - K_U09
3. Student potrafi pracować w zespole - K_U012.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego - K_K01
2. Student jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, w tym z osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie, oraz do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych - K_K07,
Metody dydaktyczne:
Wykład audytoryjny
Wykład z prezentacją multimedialną
Praca własna z tekstem
Treści programowe:
1. Wykład organizacyjny (zakres materiału, kryteria i warunki zaliczenia przedmiotu, formy pracy).
2. Przedmiot ekonomiki mediów; zarządzanie mediami; przemysły kreatywne; przemysły prawa autorskiego; ewolucja form finansowania kultury.
3. Prawo autorskie jako podstawa istnienia przemysłów kreatywnych. Prawo medialne jako czynnik regulujący funkcjonowanie mediów. Ekonomiczne skutki kształtu prawa autorskiego i prawa medialnego.
4. Role i umiejętności kierownicze.
5. Podstawy marketingu.
6. Pojęcie i rola rynku; struktura rynku; rynki medialne.
7. Media publiczne a media prywatne. Sposoby finansowania mediów. Analiza polskiego rynku mediów. Analiza procesu koncesyjnego. Ekonomiczna analiza misji mediów publicznych.
8. Charakterystyka przedsiębiorstw medialnych.
9. Strategie działania przedsiębiorstw medialnych.
10. Reklama i jej znaczenie dla rynku mediów.
11. Rynek prasy codziennej, czasopism i wydawcy książek.
12. Rynek radiowy. Ekonomiczna analiza formatów radiowych. Sposoby doboru repertuaru stacji radiowych.
13. Rynek muzyczny. Fonografia, publishing, biznes koncertowy. Globalne koncerny
muzyczne i niezależne firmy fonograficzne. Otoczenie branży fonograficznej. Branża fonograficzna a media tradycyjne. Branża fonograficzna w internecie. Dystrybutorzy nagrań. Organizacje zbiorowego zarządzania.
14. Rynek telewizyjny i kinematograficzny. Ekonomiczna analiza telewizji. Przemysł filmowy. Produkcja i dystrybucja filmów.
15. Rynek nowych mediów. Internet – destrukcja starych modeli biznesowych. Media społecznościowe. Nowa rola twórcy i odbiorcy. Konwergencja mediów.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin ustny (treści wykładu)

Ocena niedostateczna
(W) Student nie odpowiada nawet w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu; nie zna terminologii używanej w komunikacji społecznej oraz jej zastosowania w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; nie ma wiedzy na temat ekonomiki mediów; nie ma uporządkowanej wiedzy o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów.
(U) Nie potrafi posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi; nie potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, nie potrafi dobierać właściwych środków i metod pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych; nie potrafi pracować w zespole.
(K) Ma negatywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, nie dostrzega potrzeby ciągłego rozwoju zawodowego; nie jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem oraz do uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych.

Ocena dostateczna
(W) Student odpowiada w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu; wybiórczo zna terminologię używaną w komunikacji społecznej i jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; ma słabo uporządkowaną wiedzę na temat ekonomiki mediów (terminologię, teorię i metodykę); ma wybiórczą wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów.
(U) Student nie bez problemów posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi; z pomocą wykładowcy potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania zadań zawodowych; potrafi pracować w zespole.
(K) Student ma pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, w tym z osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie, oraz do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych.

Ocena dobra
(W) Student odpowiada w 75% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu. Student dobrze zna terminologię komunikacji społecznej oraz jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; ma prawidłowo uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat ekonomiki mediów (terminologię, teorię i metodykę); ma właściwie uporządkowaną wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów.
(U) Student sprawnie posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi analizując rynek medialny oraz podejmując działania praktyczne; potrafi wybrać i zastosować właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, potrafi umiejętnie dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych; potrafi pracować w zespole.
(K) Student ma pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; jest gotowy do komunikowania się i współpracy z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, z osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie, oraz aktywnie uczestniczy w grupach i organizacjach medialnych.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student odpowiada co najmniej w 90% na pytania wymagające zrelacjonowania treści wykładu; zna świetnie terminologię używaną w komunikacji społecznej i jej zastosowanie w ekonomice mediów na poziomie rozszerzonym; ma trafnie uporządkowaną i pogłębioną wiedzę na temat ekonomiki mediów (terminologię, teorię i metodykę); ma uporządkowaną wiedzę o celach, organizacji i funkcjonowaniu rynku mediów oraz instytucji medioznawczych i kulturalnych.
(U) Student umiejętnie posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania rynku medialnego oraz podejmowanych działań praktycznych; trafnie wybiera i stosuje właściwy dla ekonomiki mediów sposób postępowania, bezbłędnie potrafi dobrać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych; potrafi pracować w zespole.
(K) Student ma bardzo pozytywny stosunek do poszerzania wiedzy z przedmiotu ekonomika mediów, trafnie dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; bezbłędnie komunikuje się i współpracuje z otoczeniem, z przedstawicielami poszczególnych rodzajów rynków medialnych, osobami niebędącymi specjalistami w danej dziedzinie oraz jest świetnie przygotowany do aktywnego uczestnictwa w grupach i organizacjach medialnych.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Lektura obowiązkowa:
Czarnecki A., Korsak R., Planowanie mediów w kampaniach reklamowych, Warszawa 2001.
Gulcz M., Ekonomia, cz.1 Mikroekonomia, Poznań 2002.
Kotler, P., Marketing, Poznań 2005.
Kowalski T., Ekonomiczne badania nad mediami jako element nauki o mediach, „Studia Medioznawcze”2014, nr 2(57), s. 15-36.
Kowalski T., Jung B., Media na rynku. Wprowadzenie do ekonomiki mediów, Warszawa 2006.
Kowalski, T., Między twórczością a biznesem. Wprowadzenie do zarządzania w mediach i rozrywce, Warszawa 2008.
Media, komunikacja, biznes elektroniczny, B. Jung (red.), Warszawa 2001.
Nierenberg, B., Publiczne przedsiębiorstwo medialne. Determinanty, systemy, modele, Kraków 2007.
Patrzałek W., Segmentacja rynku prasowego, Wrocław 2002.
Skoczek T., Ekonomika mediów, [w:] Słownik wiedzy o mediach, E. Chudziński (red.), Warszawa - Bielsko-Biała 2007.
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, z dnia 4 lutego 1994 r., publikator: Dz.U. 1994, nr 24, poz. 83, tekst jednolity: Dz. U. 2018, nr 1191, poz. 1669.

Literatura uzupełniająca:
Gałuszka P., Biznes muzyczny, Warszawa 2009.
Gruchoła M., Przedsiębiorczość akademicka w województwie lubelskim w świetle wybranych stron internetowych, w: Przedsiębiorczość akademicka. Koncepcje, formy, warunki rozwoju, red. M. W. Sienkiewicz, T. Szot-Gabryś, Wydawnictwo Fundacji Centrum Rozwoju Lokalnego, Lublin 2011, s. 175-199.
Gruchoła M., Zarządzanie informacjami w przedsiębiorstwie, „Roczniki Wyższej Szkoły Biznesu i Administracji" 2005, nr 1, s. 73-94.
Gruchoła M., Zarządzanie wiedzą o Internecie, w: Wiedza jako czynnik rozwoju gospodarki i organizacji, red. T. Szot-Gabryś, Kielce 2009, s. 293-312.
Gruchoła M., Zintegrowane systemy zarządzania, „Roczniki Wyższej Szkoły Biznesu i Administracji” 2006, nr 2, s. 9-40.
Kubaczewska W., Hermanowski M., Radio – historia i współczesność, Poznań 2008.
Mielczarek T., Monopol, pluralizm, koncentracja. Środki komunikowania masowego w Polsce w latach 1989-2006, Warszawa 2007.
Hofmokl J., Internet jako nowe dobro wspólne, Warszawa 2009.
Jaskiernia A., Publiczne media elektroniczne w Europie, Warszawa 2006.
Jenkins H., Kultura konwergencji, Warszawa 2007.
Kowalczyk R., Radio lokalne w Polsce, Poznań 2007.
Kowalski T., Media i pieniądze. Ekonomiczne aspekty działalności środków komunikowania masowego, Warszawa 1998.
Lessig L., Wolna Kultura, Warszawa 2005.

Proseminarium: tworzenie i prezentacja projektów - proseminarium

Cele przedmiotu:
Głównym celem przedmiotu jest uzyskanie wiedzy o zasadach przygotowywania projektów badawczych, ze szczególnym uwzględnieniem pisania prac licencjackich.
Cele szczegółowe:
C1 - opanowanie umiejętności formułowania i konceptualizacji tematu pracy, formułowania problemów badawczych, operacjonalizacji pojęć i doboru metod badawczych
C2 - opanowanie umiejętności doboru literatury przedmiotu oraz twórczego, krytycznego i efektywnego jej wykorzystania
C3 - opanowanie umiejętności gromadzenia materiału badawczego, jego selekcjonowania, analizowania i prezentowania
C4 - przyswojenie wiedzy i opanowanie umiejętności samodzielnego pisania tekstu naukowego, z zachowaniem zasad formalnych oraz związanych z prawami autorskimi i własnością intelektualną.
Wymagania wstępne:
W1 - zainteresowanie badawczymi projektami
W2 - umiejętność krytycznej analizy literatury przedmiotu
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student ma elementarną wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych, a w szczególności o problemach badawczych, metodach, technikach i narzędziach badawczych; zna podstawowe tradycje paradygmatyczne badań społecznych, z których wywodzą się poszczególne dyscypliny, w szczególności nauki o komunikacji społecznej i mediach - K_W12.
2. Student ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę - K_W13.

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT) - K_U04.
2. Student posiada elementarne umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań medioznawczych; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT) - K_U05.
3. Student posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów - K_U08.
4. Student potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej - K_U09.
5. Student potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych; potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów medioznawczych i prognozować przebieg ich rozwiązywani - K_U10.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia - K_K01.
2. Student odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje działania z zakresu komunikacji społecznej - K_K08.
Metody dydaktyczne:
Mini wykłady prowadzącego
Dyskusja seminaryjna
Metoda projektów
Klasyczna metoda problemowa
Prezentacja własna
Praca pisemna
Praca z tekstem
Treści programowe:
• Regulacje dotyczące procedury dyplomowania, formalne i merytoryczne zasady przygotowania naukowych projektów badawczych, w tym pracy dyplomowej.
• Metodologia badań naukowych.
• Kompletowanie i wykorzystywanie literatury przedmiotu.
• Dobór tematyki prac, formułowanie tytułu i planowanie struktury.
• Formułowanie celów i problemów pracy, dobór metod badawczych, projektowanie narzędzi i zbieranie materiału badawczego.
• Zasady prezentacji i metody analizy materiału badawczego, porządkowanie informacji, konkluzje, syntezy i wnioski.
• Język pracy dyplomowej (słownictwo, stylistyka), argumentowanie, dowodzenie, uzasadnianie.
• Etyka badań naukowych, zachowywanie praw własności intelektualnej i praw autorskich.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Obecność na zajęciach: 25%
Znajomość treści obowiązującej literatury przedmiotu: 25%
Ocena z przygotowanego projektu badawczego pracy licencjackiej: 50%.

Student otrzymuje zaliczenie, jeśli:
przygotował w terminie projekt badawczy pracy licencjackiej i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania);
(W) ma elementarną wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych, a w szczególności o problemach badawczych, metodach, technikach i narzędziach badawczych; zna podstawowe tradycje paradygmatyczne badań społecznych, z których wywodzą się poszczególne dyscypliny, w szczególności nauki o komunikacji społecznej i mediach; ma elementarną, uporządkowaną wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę;
(U) potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT); posiada elementarne umiejętności badawcze pozwalające na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań medioznawczych; potrafi sformułować wnioski, opracować i zaprezentować wyniki (z wykorzystaniem ICT); posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów; potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej; potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych; potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów medioznawczych i prognozować przebieg ich rozwiązywani;
(K) ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia; odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, projektuje i wykonuje działania z zakresu komunikacji społecznej.

Student nie otrzymuje zaliczenia, jeśli:
nie przygotował projektu badawczego pracy licencjackiej i opuścił ponad 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania);
(W) nie ma elementarnej wiedzę o projektowaniu i prowadzeniu badań medioznawczych, a w szczególności o problemach badawczych, metodach, technikach i narzędziach badawczych; nie zna podstawowych tradycji paradygmatycznych badań społecznych, z których wywodzą się poszczególne dyscypliny, w szczególności nauki o komunikacji społecznej i mediach; nie ma elementarnej, uporządkowanej wiedzę na temat różnych subdyscyplin komunikacji społecznej, obejmującą terminologię, teorię i metodykę;
(U) nie potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoich profesjonalnych umiejętności, korzystając z różnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT); nie posiada elementarnych umiejętności badawczych pozwalających na analizowanie przykładów badań oraz konstruowanie i prowadzenie prostych badań medioznawczych; nie potrafi sformułować wniosków, opracować i zaprezentować wyników (z wykorzystaniem ICT); nie posiada umiejętność prezentowania własnych pomysłów, wątpliwości i sugestii, popierając je argumentacją w kontekście wybranych perspektyw teoretycznych, poglądów różnych autorów; nie potrafi ocenić przydatność typowych metod, procedur i dobrych praktyk do realizacji zadań związanych z różnymi sferami komunikacji społecznej; nie potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania, interpretowania oraz projektowania strategii działań komunikacyjnych; nie potrafi generować rozwiązania konkretnych problemów medioznawczych i prognozować przebieg ich rozwiązywani;
(K) nie ma świadomości poziomu swojej wiedzy i umiejętności, nie rozumie potrzeby ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, nie dokonuje samooceny własnych kompetencji i nie doskonali umiejętności, nie wyznacza kierunków własnego rozwoju i kształcenia; nie odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy, nie potrafi projektować i wykonywać działań z zakresu komunikacji społecznej.

Literatura podstawowa i uzupełniająca:
• Dudziak A., Żejmo A., Redagowanie prac dyplomowych. Wskazówki metodyczne dla studentów, Wydawnictwo Difin, Warszawa 2008.
• Duraj-Nowakowa K., Studiowanie literatury przedmiotu, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2003.
• Lisowska-Magdziarz M., Analiza zawartości mediów. Przewodnik dla studentów, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2004.
• Pułło A., Prace magisterskie i licencjackie, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2000.
• Węglińska M., Jak pisać pracę magisterską, Oficyna Wydawnicza IMPULS, Kraków 2009.
• Wójcik K., Piszę akademicką pracę dyplomową, magisterską, doktorską, Wydawnictwo Wolter Kluwers Polska, Warszawa 2011.
• Zenderowski R., Praca magisterska: jak pisać i obronić? Wskazówki metodologiczne, Wydawnictwo CeDeWu, Warszawa 2007.

Warsztat mediów internetowych - warsztaty

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studenta z rodzajami mediów internetowych, internetowymi gatunkami dziennikarskimi oraz dziennikarstwem internetowym, ich terminologią oraz ich głównymi teoriami i kierunkami rozwoju
C2 - zapoznanie studenta z procesem tworzenia mediów internetowych i ich specyfiką
Wymagania wstępne:
W1- studenci powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu teorii komunikowania społecznego przewidzianą programem studiów I stopnia.
W2- studenci powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu mediów internetowych przewidzianą programem studiów I stopnia.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna terminologię używaną w mediach internetowych oraz jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym - K_W01
2. Student ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę o współczesnych kierunkach rozwoju mediów internetowych, ich nurtach i systemach medioznawczych, rozumie ich historyczne i kulturowe uwarunkowania - K_W03

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi wykorzystywać i integrować wiedzę teoretyczną z zakresu komunikacji społecznej oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizy złożonych problemów medialnych, a także diagnozowania i projektowania działań praktycznych - K_U02.
2. Student potrafi sprawnie porozumiewać się przy użyciu różnych kanałów, gatunków i technik komunikacyjnych ze specjalistami , jak i z odbiorcami spoza grona specjalistów, korzystając z nowoczesnych rozwiązań technologicznych - K_U03.
3. Student potrafi wybrać i zastosować właściwy dla danej działalności medioznawczej sposób postępowania, potrafi dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych - K_U09.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego rozwoju osobistego i zawodowego - K_K01.
2. Student jest gotowy do podejmowania wyzwań zawodowych i osobistych; wykazuje aktywność, podejmuje trud i odznacza się wytrwałością w podejmowaniu indywidualnych i zespołowych działań profesjonalnych; angażuje się we współpracę - K_K02.
Metody dydaktyczne:
- Metody poszukujące: problemowa, ćwiczeniowa, projektu, dyskusji, referatu, warsztaty
- Metody podające: elementy wykładu konwersatoryjnego
Treści programowe:
1. Zajęcia organizacyjne (zakres materiału, kryteria i warunki zaliczenia przedmiotu, formy pracy).
2. Etapy rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych: internet Web. 1, Web. 2, Web. 3
3. Internet Semantyczny, internet rzeczy oraz internet wszystkich rzeczy
4. Media internetowe: portale horyzontalne, wortale (tematyczne)
5. Serwisy dziennikarstwa obywatelskiego i blog
6. Internetowe stacje telewizyjne
7. Internetowe stacje radiowe
8. Internetowe gatunki dziennikarskie
9. Dziennikarstwo internetowe
10. Podstawy pisania na potrzeby internetu: notatka prasowa, artykuł
11. Gazeta i internet: różnice
12. Jak pisać do internetu: fakty
13. Warsztaty 1: Kim jest nasz czytelnik?
14. Jak pisać do internetu: tagowanie
15. Jak pisać do internetu: długość tekstu
16. Jak pisać do internetu: tytuły
17. Warsztaty 2: Jak pisać do internetu: tagowanie, długość tekstu, tytuły
18. Jak pisać do internetu: źródła tematów
19. Warsztaty 3: Jak pisać do internetu: źródła tematów
20. Grafika strony internetowej
21. Grafika informacyjnej strony internetowej
22. Zdjęcia na stronę internetową
23. Widgety na stronę internetową
24. Media społecznościowe (social media)w pracy dziennikarskiej
25. Web kamery i kody QR
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
• Obecność na zajęciach: 25%
• Przeprowadzenie dyskusji na podstawie zadanych lektur oraz znajomość treści obowiązującej literatury przedmiotu: 25%
• Ocena z przygotowanych prac praktycznych (artykuł, notka prasowa, audycja radiowa/program telewizyjny): 50%.

Ocena niedostateczna
(W) - Student nie odpowiada nawet w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu; nie przygotował prac praktycznych; nie przeprowadził dyskusji i opuścił ponad 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania).
(U) - Student nawet przy pomocy wykładowcy nie potrafi wykorzystać wiedzy do projektowania działań praktycznych; nie potrafi porozumiewać się przy użyciu różnych kanałów, gatunków i technik komunikacyjnych; nie potrafi dobierać środków i metod pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych.
(K) - Student w ogóle nie ma świadomości poziomu swojej wiedzy i umiejętności, nie rozumie potrzeby ciągłego rozwoju; nie jest gotowy do podejmowania wyzwań; nie angażuje się we współpracę.
Ocena dostateczna
(W) - Student odpowiada w 50% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu; przygotował prace praktyczne; przeprowadził dyskusję na jeden z zaproponowanych tematów; opuścił nie więcej niż 6 godzin dydaktycznych (3 spotkania).
(U) - Student nie bez trudności i z pomocą wykładowcy potrafi wykorzystać wiedzę do projektowania działań praktycznych; potrafi porozumiewać się przy użyciu różnych kanałów, gatunków i technik komunikacyjnych; potrafi zastosować właściwy dla danej działalności medioznawczej sposób postępowania, dobiera środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania zadań zawodowych.
(K) - Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego rozwoju; jest gotowy do podejmowania nowych wyzwań; angażuje się we współpracę.
Ocena dobra
(W) - Student odpowiada w 75% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu; przygotował prace praktyczne; przeprowadził syntaktycznie i semantycznie sensowną dyskusję; angażował się w dyskusje i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania).
(U) - Student potrafi wykorzystać wiedzę z zakresu komunikacji społecznej do projektowania działań praktycznych; potrafi porozumiewać się przy użyciu różnych kanałów, gatunków i technik komunikacyjnych; potrafi zastosować właściwy dla danej działalności medioznawczej sposób postępowania, potrafi dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych.
(K) - Student ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, trafnie rozumie potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; jest gotowy do podejmowania wyzwań; chętnie angażuje się we współpracę.
Ocena bardzo dobra
(W) - Student odpowiada co najmniej w 90% na pytania wymagające zrelacjonowania treści obowiązującej literatury przedmiotu; przygotował w terminie prace praktyczne oraz syntaktycznie i semantycznie sensową dyskusję, w sposób istotny wzbogacającą wiedzę uczestników na jeden z zaproponowanych tematów; angażował się w dyskusje, wypowiadając się sensownie, krytycznie i konstruktywnie i opuścił nie więcej niż 4 godziny dydaktyczne (2 spotkania).
(U) - Student potrafi sprawnie i trafnie wykorzystać wiedzę do analizy złożonych problemów medialnych, a także diagnozowania i projektowania działań praktycznych; potrafi porozumiewać się przy użyciu różnych kanałów, gatunków i technik komunikacyjnych, korzystając z nowoczesnych rozwiązań technologicznych; potrafi dobierać środki i metody pracy w celu efektywnego wykonania pojawiających się zadań zawodowych.
(K) - Student ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, bardzo trafnie rozumie potrzebę ciągłego rozwoju zawodowego; jest gotowy do podejmowania wyzwań; bardzo chętnie angażuje się we współpracę.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa
• Bogost Ian, Ferrari Simon, Schweizer Bobby, Gry informacyjne : dziennikarstwo epoki cyfrowej, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2012.
• Gruchoła Małgorzata, Ochrona użytkowników internetu w państwach Unii Europejskiej, Lublin: Wydawnictwo KUL, 2012.
• Halavais Alexander, Wyszukiwarki internetowe a społeczeństwo, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012.
• Internetowe gatunki dziennikarskie, red. nauk. Kazimierz Wolny-Zmorzyński, Wojciech Furman, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2010.
• Olszański, Leszek, Dziennikarstwo internetowe, Warszawa: Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, 2006.
• Olszański, Leszek, Media i dziennikarstwo internetowe, Warszawa: Wydawnictwo Poltext, 2012.
• Stuart Allan, Newsy w sieci: internet i dziennikarstwo, przekł. Agata Sadza, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2008.

Literatura uzupełniająca
• Gruchoła Małgorzata, Odpowiedzialność dostawców i użytkowników internetu za zawartość stron internetowych w świetle prawnych i społecznych regulacji. „Rozprawy Społeczne” 2012, t. 6, nr 1, s. 79-90.
• Gruchoła Małgorzata, Kruczek Ewelina, Elements of image created in the media on gossip websites in the light of survey research, „Social Dissertations” 2013, Volume VII, Issue 1, p. 147-156.
• Kowalik Krzysztof, Samorządowe media internetowe : uwarunkowania społeczno-prawne wdrażania wymagań WCAG 2.0 : próba diagnozy dostępności (web accessibility) i użyteczności (web usability), „Studia Medioznawcze” 2015, nr 2(61), s. 55-65.
• Nacher Anna, Media lokacyjne: ukryte życie obrazów, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016.
• Nowak Jakub, Aktywność obywateli online : teorie a praktyka, Lublin : Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, 2011.
• Pavlik John Vernon, Journalism and new media, New York : Columbia University Press, 2001.