Julia Gorbaniuk

Poradnictwo dialogowe - warsztaty

Cele przedmiotu:
C1- poznanie rodzajów poradnictwa oraz teoretycznych podstaw poradnictwa dialogowego
C2- zapoznanie się oraz trening najważniejszych technik psychologicznych niezbędnych do nawiązania relacji doradca-klient w kontekście teorii dialogu
Wymagania wstępne:
Podstawy komunikacji interpersonalnej
Poradnictwo małżeńsko-rodzinne
Efekty kształcenia:
WIEDZA

1. Student zna terminologię używaną w naukach o rodzinie i jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym NR2A_W01
2. Student ma pogłębioną wiedzę o rodzajach więzi społecznych, i o rządzących nimi prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów zachodzących w rodzinie NR2A_W07

UMIEJĘTNOŚCI

1. Student posiada pogłębione umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji na temat zjawisk społecznych rozmaitej natury, przy użyciu różnych źródeł oraz interpretowania ich z punktu widzenia problemów życia rodzinnego NR2A_U01
2. Student potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania podejmowanych działań praktycznych NR2A_U08
3. Student potrafi pracować w zespole i z rodziną; umie przyjmować różne role, przyjmować i wyznaczać zadania, ma umiejętności organizacyjne pozwalające na realizację celów związanych z projektowaniem i podejmowaniem działań profesjonalnych na rzecz małżeństwa i rodziny, potrafi przyjmować rolę lidera NR2A_U12

KOMPETENCJE

1.Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego (intelektualnego i religijno-duchowego) NR2A_K01
2 Student utożsamia się z wartościami, celami i zadaniami realizowanymi w praktyce familiologicznej, odznacza się rozwagą, dojrzałością i zaangażowaniem w projektowaniu, planowaniu i realizowaniu działań na rzecz małżeństwa i rodziny NR2A_K04
Metody dydaktyczne:
Miniwykład, prezentacja multimedialna, materiały audiowizualne, warsztat tematyczny, praca zespołowa
Treści programowe:
1. Rodzaje poradnictwa i ich podstawy teoretyczne.
2. Znaczenie systemu wartości w pracy z klientem
3. Postawa empatyczna wobec klienta jako partnera dialogu
4. Metody pracy z klientem w nurcie dialogu:
4.1. Dialog motywujący.
4.2. Konferencja Grupy Rodzinnej.
4.3. Podejście Skoncentrowane na Rozwiązaniu
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie na ocenę zawiera obecności na zajęciach, kolokwium z treści teoretycznych, pracę zespołową w formie prezentacji multimedialnej.
Ocena niedostateczna
(W) student nie zna terminologii używanej w naukach o rodzinie i jej zastosowania w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym, nie posiada wiedzy o rodzajach więzi społecznych i prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów zachodzących w rodzinie
(U) student nie wykazuje umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji na temat zjawisk społecznych z punktu widzenia problemów życia rodzinnego
(K) student nie potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania podejmowanych działań praktycznych. Student nie potrafi pracować w zespole nie jest zaangażowany w przyjmowanie różnych ról, przyjmować i wyznaczać zadania, nie posiada umiejętności organizacyjnych
Ocena dostateczna
(W) student częściowo zna terminologię używaną w naukach o rodzinie i jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym, posiada fragmentaryczną wiedzę o rodzajach więzi społecznych i prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów zachodzących w rodzinie
(U) student wykazuje słabe umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji na temat zjawisk społecznych z punktu widzenia problemów życia rodzinnego
(K) student chaotycznie posługuje się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania podejmowanych działań praktycznych. Student słabo angażuje się w prace zespołowe, przyjmowanie różnych ról, podejmować decyzje i wyznaczać zadania, częściowo wykazuje umiejętności organizacyjnych w podejmowaniu działań profesjonalnych na rzecz małżeństwa i rodziny
Ocena dobra
(W) student zna terminologię używaną w naukach o rodzinie i jej zastosowanie w dyscyplinach pokrewnych na poziomie rozszerzonym, posiada wiedzę o rodzajach więzi społecznych i prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów zachodzących w rodzinie
(U) student wykazuje umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji na temat zjawisk społecznych z punktu widzenia problemów życia rodzinnego
(K) student potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania podejmowanych działań praktycznych, potrafi pracować w zespole i angażuje się w projektowanie i podejmowanie działań profesjonalnych na rzecz małżeństwa i rodziny.
Ocena bardzo dobra
(W) student bardzo dobrze posługuje się terminologią używaną w naukach o rodzinie, posiada wiedzę o rodzajach więzi społecznych i prawidłowościach istotnych z punktu widzenia procesów zachodzących w rodzinie
(U) student wykazuje umiejętności obserwowania, wyszukiwania i przetwarzania informacji na temat zjawisk społecznych z punktu widzenia problemów życia rodzinnego
(K) student potrafi sprawnie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania podejmowanych działań praktycznych, angażuje się w projektowanie i podejmowanie działań profesjonalnych na rzecz małżeństwa i rodziny, przyjmuje rolę lidera w grupie.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
1. Górak A., Sosnowski M., Wowar I., Flak B., Nowatorskie instrumenty w pracy z klientami pomocy społecznej, Wydawnictwo Grupa Ergo, Wrocław 2011.
2. Jaraczewska J. M., Krasiejko I., Dialog Motywujący w teorii i praktyce: motywowanie do zmiany w pracy socjalnej i terapii, Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne \"Akapit\", 2012.
3. Przeperski J., Konferencja Grupy Rodzinnej w teorii i praktyce pracy socjalnej z rodziną, Toruń: Wydawnictwo Edukacyjne Akapit, 2015.
4. Miś Ł., Podejście skoncentrowane na problemie & na rozwiązaniu (TSR), red. Szluz B., Walc W., [w:] Rodzina, szkoła, środowisko lokalne: współczesne wyzwania, Wydawnicto Koraw, Rzeszów 2011.
5. Red. Ł. Miś. Praca socjalna skoncentrowana na rozwiązaniach. Kraków : Uniwersytet Jagielloński. Instytut Socjologii, 2008

Poradnictwo małżeńsko-rodzinne - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1 - zapoznanie studentów z funkcjonowaniem poradni małżeńsko-rodzinnej;
C2 - analiza sytuacji najczęściej występujących w poradniach małżeńsko-rodzinnych oraz strategii poradnictwa;
C3 - superwizja własnych projektów zawodowych na rzecz środowiska rodzinnego skonstruowanych na podstawie uczestnictwa w zajęciach terenowych, odbytych praktykach oraz wizyty w poradni.
Wymagania wstępne:
Znajomość podstaw psychologii ogólnej oraz mechanizmów psychologicznych kierujących jednostką oraz małą grupą społeczną
Efekty kształcenia:
WIEDZA
(W) 1. Student ma podstawową wiedzę umożliwiającą poznanie funkcjonowania mikrośrodowiska rodzinnego, w którym odbywa się zaspokajanie potrzeb jednostki i rodziny PS1A_W03
(W) 2. Student ma podstawową, uporządkowaną wiedzę w zakresie dysfunkcjonalności rodziny w pełnieniu zadań opiekuńczo-wychowawczych, zna ich specyfikę i procesy w nich zachodzące PS1A_W12
UMIEJĘTNOŚCI
(U) 1. Student posiada umiejętności przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostkami a społeczeństwem (doskonalenia funkcjonowania społecznego); pobudzania samozaradności indywidualnej (działań samopomocowych) u osób, rodzin, grup i środowisk społecznych; potrafi nawiązać relacje interpersonalne w pracy z klientem i w pracy zespołowej PS1A_U09
(U) 2. Student ma rozwinięte umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny przy użyciu różnych kanałów i technik komunikacyjnych ze specjalistami w zakresie pracy socjalnej, jak i z odbiorcami spoza grona specjalistów, PS1A_U14.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
(K) 1. Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego (intelektualnego i religijno-duchowego), dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia PS1A_K01
(K) 2. Student jest przygotowany do aktywnego uczestnictwa w grupach, organizacjach i instytucjach realizujących działania pomocowe w różnych obszarach rzeczywistości społecznej; jest zdolny do porozumiewania się z osobami będącymi i nie będącymi specjalistami w danej dziedzinie, PS1A_K07
Metody dydaktyczne:
Warsztat tematyczny; praca w małych grupach i dyskusja panelowa (z udziałem przewodniczących grup); miniwykład; introspekcja z komentarzem, trening nowych umiejętności i omówienie ćwiczeń, przygotowanie tematyczne zajęć na podstawie literatury i wykorzystanie jej w dyskusji, psychodrama, odgrywanie ról doradcy i klienta, trening umiejętności praktycznych.
Treści programowe:
1. Poradnictwo małżeńsko-rodzinne, zadania poradnictwa i zasady funkcjonowania poradni.
2. Kryteria różnicujące poradnictwo i psychoterapię.
3. Cebulowa teoria szczęścia J. Czapińskiego w poradnictwie rodzinnym.
4. Techniki psychoterapeutyczne w poradnictwie mał.-rodzinnym.
5. Postawa doradcy wg E. Portera
6. Błędy doradcy w relacji z klientem wg T. Gordona
7. Postawa skierowana na klienta C. Rogersa
8. Techniki poradnictwa mał.-rodzinnego skoncentrowane na kliencie
9. Sposoby rozwiazywania konfliktów w rodzinie
10. Kryzysy rozwojowe w rodzinie
11. Kryzys, stres, frustracja, konflikt wewnętrzny
12. Przebaczenie w rodzinie
13. Metody/błędy wychowawcze w rodzinie
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie na ocenę zawiera dwa pisemne kolokwia z części teoretycznej, obecności na zajęciach oraz dodatkowe punkty za aktywność.
Ocena niedostateczna
(W) Student nie posiada podstawowej wiedzy umożliwiającej poznanie funkcjonowania mikrośrodowiska rodzinnego, nie rozumie znaczenia zaspokajania potrzeb jednostki i rodziny dla jej prawidłowego funkcjonowania oraz przyczyn prowadzących do jej dysfunkcyjności w pełnieniu zadań opiekuńczo-wychowawczych.
(U) Student nie posiada umiejętności przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostką a społeczeństwem (członkami rodziny); nie zna technik pozwalających na pobudzanie samozaradności w rozwiązywaniu problemów rodzinnych, nie potrafi nawiązać relacje interpersonalne w pracy z klientem, ma ograniczone umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej.
(K) Student ma ograniczoną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego.

Ocena dostateczna
(W) Student posiada częściową wiedzę umożliwiającą poznanie funkcjonowania mikrośrodowiska rodzinnego, dostrzega fragmentaryczne znaczenie zaspokajania potrzeb jednostki i rodziny dla jej prawidłowego funkcjonowania oraz przyczyn prowadzących do dysfunkcyjności rodziny w pełnieniu zadań opiekuńczo-wychowawczych.
(U) Student wykazuje nie znaczne umiejętności przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostką a członkami rodziny; zna niektóre techniki pozwalające na pobudzanie samozaradności w rozwiązywaniu problemów rodzinnych, potrafi nawiązać relacje interpersonalne w pracy z klientem, ma ograniczone umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej.
(K) Student ma ograniczoną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego

Ocena dobra
(W) Student ma podstawową wiedzę umożliwiającą poznanie funkcjonowania mikrośrodowiska rodzinnego, rozumie znaczenie zaspokajania potrzeb jednostki i rodziny dla jej prawidłowego funkcjonowania oraz przyczyn prowadzących do dysfunkcyjności rodziny w pełnieniu zadań opiekuńczo-wychowawczych.
(U) Student posiada umiejętności przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostką a społeczeństwem (członkami rodziny); zna techniki pozwalające na pobudzanie samozaradności w rozwiązywaniu problemów rodzinnych, posiada umiejętności w zakresie komunikacji interpersonalnej.
(K) Student ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego.

Ocena bardzo dobra
(W) Student ma podstawową wiedzę umożliwiającą poznanie funkcjonowania mikrośrodowiska rodzinnego, bardzo dobrze rozumie znaczenie zaspokajania potrzeb jednostki i rodziny dla jej prawidłowego funkcjonowania oraz przyczyn prowadzących do dysfunkcyjności rodziny w pełnieniu zadań opiekuńczo-wychowawczych.
(U) Student posiada umiejętności przywracania lub podtrzymywania właściwych interakcji między jednostką a społeczeństwem (członkami rodziny); zna techniki pozwalające na pobudzanie samozaradności w rozwiązywaniu problemów rodzinnych, bardzo dobre predyspozycje do nawiązywania relacji interpersonalnych z klientem
(K) Student ma wysoką świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Sujak, E. Poradnictwo małżeńskie i rodzinne: książka dla doradców i duszpasterzy, Lubliniec: Wydawnictwo KB Studio, 2015.
Red. Dudziak U., Koszałka G., Młyński J., Poradnictwo rodzinne w teorii i praktyce, Kraków: Wydawnictwo Homo Dei, 2013.
Red. Campling J., Poradnictwo krótkoterminowe: narracje i rozwiązania Poznań : Zysk i S-ka Wydawnictwo, cop. 2007
Mellibruda J., Pułapka nie wybaczonej krzywdy, Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, 1999
Płużek Z., Pychologia pastoralna. Kryzysy psychologiczne, Kraków: 1998
Rogers C. R., Terapia nastawiona na klienta: grupy spotkaniowe, Wrocław : Thesaurus Press : Juniorzy Gospodarki, 1991.

Literatura uzupełniająca:
Mazlish E., Faber A.: Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały - jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Wydawnictwo Media Rodzina. Poznań 2015.
Faber A., Mazlish E.: Rodzeństwo bez rywalizacji. Jak pomóc własnym dzieciom żyć w zgodzie, by samemu żyć godnie. Wydawnictwo Media Rodzina. Poznań 2012.

Psychologia rozwojowa i wychowawcza - wykład

Cele przedmiotu:
Zadaniem wykładu z psychologii jest wprowadzenie w zasady i reguły ukierunkowanych zmian ku wyższej jakości życia ludzkiego.
C1: Celem wykładu jest przedstawienie obecnego stanu wiedzy o rozwoju i wychowaniu człowieka w okresie niemowlęcym, poniemowlęcym, przedszkolnym, młodszym szkolnym i okresie dorastania;
C2: Zapoznanie studentów z zasadami procesu wychowania, technikami wychowawczymi oraz metodami wspomagania rozwoju dziecka w środowisku rodzinnym i szkolnym człowieka i metodologii badań nad rozwojem.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Tn_W03: zna wybrane koncepcje człowieka oraz ma podstawową wiedzę na temat rozwoju człowieka i jego uwarunkowań biologicznych, psychiczno-duchowych i społecznych
Tn_W04: zna podstawowe teorie dotyczące wychowania, uczenia się i nauczania, rozumie różnorodne uwarunkowania tych procesów i ich związek z życiem religijno-, kulturalnej, pomocowej, a także katechetycznej oraz o specyfice funkcjonowania dzieci i młodzieży w kontekście prawidłowości i nieprawidłowości rozwojowych

UMIEJĘTNOŚCI
Tn_U02:potrafi wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki i psychologii w powiązaniu z teologią w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, katechetycznych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów i wzorów ludzkich zachowań
Tn_U03:potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania motywów i wzorów ludzkich zachowań, diagnozowania i prognozowania sytuacji oraz analizowania strategii działań praktycznych w odniesieniu do różnych kontekstów działalności pedagogiczno-katechetycznej
Tn_U04:potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności związane z działalnością pedagogiczno-katechetyczną, korzystając z różnych źródeł i nowoczesnych technologii

KOPMETENCJE SPOŁECZNE:
T_K05: ma świadomość złożoności rzeczywistości i rozumie potrzebę interdyscyplinarnego podejścia do rozwiązywanych problemów
Tn_K04: jest świadomy etycznego wymiaru diagnozowania i oceniania uczniów
Tn_K07:utożsamia się z wartościami, celami i zadaniami realizowanymi w praktyce pedagogiczno-katechetycznej; odznacza się rozwagą, dojrzałością i zaangażowaniem w projektowanie, planowanie i realizowanie działań pedagogiczno-katechetycznych
Metody dydaktyczne:
wykład konwencjonalny (tradycyjny),
wykład z prezentacją (pokazem),
wykład aktywizujący z elementami dyskusji
Treści programowe:
Wykład obejmuje problematykę rozwoju psychicznego i wychowania człowieka od okresu niemowlęcego do adolescencji. Przedstawione zostaną prawidłowości rozwoju w następujących okresach życia: noworodkowym, niemowlęcym, poniemowlęcym, przedszkolnym, szkolnym oraz w okresie dorastania i młodzieńczym. Omówione zostaną zmiany zachodzące w sferze motorycznej, poznawczej, emocjonalnej, społecznej, osobowości. Przedstawione zostaną biologiczne i środowiskowe uwarunkowania rozwoju.
Zagadnienia szczegółowe:
1. Określenie psychologii rozwojowej jako nauki z zaakcentowaniem problematyki kierunku układu zmian rozwojowych, a w tym: przedmiot i zakres psychologii rozwojowej; założenia teoretyczne psychologii rozwoju człowieka w biegu życia (life span developmental psychology); periodyzacja życia ludzkiego na okresy i fazy rozwojowe; czynniki rozwoju psychicznego człowieka; metody stosowane w badaniach empirycznych z zakresu psychologii rozwojowej.
Współczesne teorie i koncepcje rozwoju człowieka.
2. Okres niemowlęcy: pojęcie ciągłości rozwoju – wybrane elementy rozwoju dziecka prenatalnego w kontekście rozwoju postnatalnego: stopniowe wyłanianie się życia psychicznego dziecka, pamięć doświadczeń prenatalnych; charakterystyka rozwoju fizycznego i motorycznego; rozwój czynności poznawczych oraz kompetencji komunikacyjnych; rozwój emocjonalny, społeczny, osobowości, moralności i zaczątków religijności. Wybrane zagadnienia z zakresu zakłóceń rozwoju, wspomagania rozwoju oraz wychowania w okresie niemowlęcym.
3. Okres poniemowlęcy: rozwój fizyczny i motoryczny, rozwój czynności poznawczych i eksploracyjnych, rozwój mowy, rozwój czynności samoobsługowych, rozwój zabawy symbolicznej, rozwój emocjonalny, społeczny, osobowości, moralności i zaczątków religijności. Wybrane zagadnienia z zakresu zakłóceń rozwoju, wspomagania rozwoju oraz wychowania w okresie poniemowlęcym.
4. Okres przedszkolny: rozwój somatyczny i aktywności ruchowej dziecka; rozwój procesów poznawczych, sprawności językowych i komunikacyjnych; rozwój emocjonalny i społeczny, poznawanie ról społecznych w zabawie, kształtowanie się sfery działania; rozwój osobowości, moralny i religijny. Wybrane zagadnienia z zakresu zakłóceń rozwoju, wspomagania rozwoju oraz wychowania w okresie przedszkolnym.
5. Okres młodszy szkolny: rozwój somatyczny i motoryczny dziecka dziecka; dojrzałość szkolna dziecka, rozwój procesów poznawczych, sprawności językowych i komunikacyjnych; rozwój emocjonalny i społeczny, poznawanie ról społecznych ucznia, motywacja do nauki szkolnej, rozwój osobowości, moralny i religijny. Wybrane zagadnienia z zakresu zakłóceń rozwoju, wspomagania rozwoju oraz wychowania w okresie młodszym szkolnym.
6. Młodość: okres dorastania i młodzieńczy z wypunktowaniem podstawowych problemów rozwojowych: zadania rozwojowe okresu dorastania, rozwój procesów poznawczych: myślenie formalno-logiczne, autonomia rozwoju, idealizm młodzieńczy, kryzys tożsamości, zagadnienia rozwoju seksualnego młodzieży, moralność i religijność. Wybrane zagadnienia z zakresu zakłóceń rozwoju, wspomagania rozwoju oraz wychowania w okresie dorastania i młodzieńczym.
7. Metody pracy z dzieckiem oparte o dorobek naukowy i praktyczny psychologii wychowawczej w kontekście celów wychowawczych, stylów wychowawczych, technik komunikacji z dzieckiem, rozwiązywanie konfliktów. Psychologiczna funkcja kary i pochwały oraz ich znaczenie dla budowania poczucia własnej wartości dziecka.
8. Metody terapeutyczno-relaksacyjne w pracy z dzieckiem, pozwalające na wspomaganie jego prawidłowego rozwoju.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie na ocenę w formie pisemnej.
Na ocenę składają się: wiedza z wykładanego materiału 80% oraz wiedza pozyskana z lektur obowiązkowych 20%
Ocena niedostateczna
(W) student nie zna wybranych koncepcji człowieka oraz ma braki w podstawowej wiedzy na temat podstawowych teorii dotyczących wychowania, uczenia się i nauczania, ma trudności z wymieniem uwarunkowań tych procesów i związanych z nimi prawidłowościami i nieprawidłowościami rozwojowymi
(U) nie potrafi wykorzystać podstawowej wiedzy teoretycznej z zakresu pedagogiki i psychologii w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, katechetycznych, opiekuńczych, kulturalnych i pomocowych, a także motywów i wzorów zachowań dzieci i młodzieży oraz nie potrafi samodzielnie zdobywać wiedzy i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności związane z działalnością pedagogiczno-katechetyczną, korzystając z różnych źródeł i nowoczesnych technologii
(K)student nie wykazuje się świadomością złożoności rzeczywistości i nie rozumie potrzeby interdyscyplinarnego podejścia do rozwiązywanych problemów wychowawczych z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych okresów rozwojowych oraz nie jest świadomy etycznego wymiaru diagnozowania i oceniania uczniów

Ocena dostateczna
(W) student posługuje się cząstkową wiedzą dotyczącą wybranych koncepcji człowieka oraz częściowo rozumie podstawową wiedzę na temat rozwoju człowieka. Nie rozróżnia podstawowych teorii dotyczących wychowania, uczenia się i nauczania, zna niektóre uwarunkowania tych procesów i związanych z nimi prawidłowości i nieprawidłowościami rozwojowymi
(U) student częściowo potrafi wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki i psychologii w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych, i innych oraz ma braki w samodzielnym zdobywaniu wiedzy i rozwijaniu swoich profesjonalnych umiejętności
(K) student częściowo wykazuje się świadomością złożoności rzeczywistości i potrzeby interdyscyplinarnego podejścia do rozwiązywanych problemów wychowawczych z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych okresów rozwojowych oraz nie jest świadomy etycznego wymiaru diagnozowania i oceniania uczniów

Ocena dobra
(W) student zna wybrane koncepcje człowieka oraz podstawowe teorie dotyczące wychowania, uczenia się i nauczania, rozumie różnorodne uwarunkowania tych procesów i związanych z nimi prawidłowości i nieprawidłowości rozwojowe
(U) student potrafi wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki i psychologii w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych i innych oraz potrafi samodzielnie rozwijać swoje profesjonalne umiejętności związane z działalnością pedagogiczno-katechetyczną
(K) student ma świadomość złożoności rzeczywistości i rozumie potrzebę interdyscyplinarnego podejścia do rozwiązywanych problemów wychowawczych z uwzględnieniem specyfiki poszczególnych okresów rozwojowych, jest świadomy etycznego wymiaru diagnozowania i oceniania uczniów

Ocena bardzo dobra
(W) student posiada pogłębioną wiedzę dotyczącą koncepcje człowieka oraz posługuje się poszerzoną wiedzą na temat rozwoju człowieka i jego uwarunkowań biologicznych, psychiczno-duchowych i społecznych a także zna teorie dotyczące wychowania, uczenia się i nauczania, wskazuje na różnorodne uwarunkowania tych procesów, opierając się o literaturę uzupełniającą do wykładu
(U) student potrafi bardzo dobrze wykorzystać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki i psychologii w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, wychowawczych i innych oraz potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności
(K) student posiada bardzo wysoką świadomość złożoności rzeczywistości i rozumie potrzebę interdyscyplinarnego podejścia do problemów wychowawczych, jest świadomy etycznego wymiaru diagnozowania i oceniania uczniów

Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Bee H. (2004). Psychologia rozwoju człowieka. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 298-324.
Birch A., Malim T. (1998). Psychologia rozwojowa w zarysie. Od niemowlęctwa do dorosłości. Warszawa: PWN, 25-70.
Vasta R., Marshall M. (1995). Psychologia dziecka. Warszawa: WSiP. 267-304, 441-515.
Braun-Gałkowska, M. (1994) W tę samą stronę – książka dla nauczycieli o wychowaniu i lekcjach wychowawczych. Warszawa: Wydawnictwo Krupski i S-ka
Dembo M. H. (1997). Stosowana psychologia wychowawcza. Warszawa: Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne.

Literatura uzupełniająca:

Gurycka A., (1990). Błąd w wychowaniu, WSiP, W-wa
Gordon T. Wychowanie bez porażek. Warszawa: PAX 1995.
Faber A., Mazlish E. Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały - jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły. Poznań: Wydawnictwo Media Rodzina. 2006.
Faber A., Mazlish E. Jak mówić do nastolatków, żeby dzieci nas słuchały - jak słuchać, żeby z nami rozmawiały. Poznań: Wydawnictwo Media Rodzina. 2006.
Schier K., Wąs, M. (2011). Diagnoza funkcjonowania psychicznego dzieci przy użyciu metod projekcyjnych. W: M. Święcicka (red.), Metody diagnozy w psychologii klinicznej dziecka i rodziny. Warszawa: Wydawnictwo Paradygmat.