Dydaktyka języka francuskiego na III i IV etapie edukacyjnym (gimnazjum i szkoła ponadgimnazjalna) - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 Celem zajęć jest przygotowanie studentów do pracy nauczyciela języka francuskiego jako obcego w grupach o różnym wieku, różnym poziomie biegłości jęz., przy zastosowaniu różnorodnych metod dydaktycznych kształtujących kompetencję komunikacyjną oraz uwzględniających specyfikę odbiorców i ich potrzeby.
C2 Tworzenie narzędzi pracy i rekwizytów dydaktycznych.
C3 Poznanie podstawowych dokumentów określających założenia polityki językowej.
Wymagania wstępne:
1. Znajomość języka francuskiego przynajmniej na poziomie B2.
2. Opanowanie technik informacyjnych.
3. Umiejętność uczenia się, (samo)obserwacji i współpracy z innymi.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
EK W1 Znajomość głównych teorii i koncepcji nauczania JO.
EK W2 Znajomość metod nauczania i uczenia się JO.
EK W3 Znajomość technik nauczania JO.
EK W4 Znajomość sposobów oceny kompetencji w JO.
EK W5 Znajomość dokumentów europejskich dotyczących nauczania/uczenia się JO.

UMIEJĘTNOŚCI
EK U1 Stosowanie w praktyce wytycznych różnych koncepcji nauczania JO.
EK U2 Opracowywanie materiałów autorskich na potrzeby nauczania JO.
EK U3 Prawidłowe stosowanie technik nauczania JO względem kształconych kompetencji i typów odbiorcy.
EK U4 Opracowywanie i wykorzystywanie w praktyce materiałów ewaluacyjnych.
EK U5 Umiejętność planowania własnej pracy, przewidywania i rozwiązywania problemów oraz koordynowania pracy innych.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
EK K1 Umiejętność identyfikowania i określania własnych potrzeb, jak i potrzeb uczących się oraz wzajemnych oczekiwań w procesie kształcenia językowego.
EK K2 Umiejętność współpracy i koordynacji z innymi.
EK K3 Przestrzeganie zasad etycznych w pracy z uczniami.
EK K4 Umiejętność słuchania innych.
EK K5 Negocjowanie z uczącymi się reguł kontraktu dydaktycznego i konsekwentne stosowanie się do nich.
Metody dydaktyczne:
Metody podawcze oraz aktywizujące
Treści programowe:
1. Acquisition vs apprentissage vs appropriation. Le champ et le rôle de la didactique des langues. Le schéma didactique: éléments, leurs définitions et interrelations.
2. La langue et la culture en tant que matière d’enseignement / apprentissage (définitions et conceptions)
3. L’enseignant: ses caractéristiques, compétences, rôles, moyens d’interaction
4. L’apprenant: ses caractéristiques (âge, sexe, personnalité, niveau de scolarité, niveau de langue, besoins, attentes, motivations, etc.)
5. Les compétences de l’apprenant (selon CECR)
6. Les styles et stratégies d’apprentissage + Le style d’enseignement
7. Comment on apprend? Les principales théories d’apprentissage (behaviourisme, innéisme, gestaltisme, constructivisme, socio-cognitivisme, etc.)
8. Comment on enseigne? Les principales méthodes d’enseignement (m. traditionnelle, SGAV, directe, communicative, actionnelle)
9. Programmer les cours: programme d’enseignement (disponible ou à créer), concevoir le scénario de la leçon et la fiche pédagogique
10. Pratiques de classe : la COMPREHENSION ORALE (éléments de théorie : Traits d’oralité ; Types d’écoute + analyse des activités pédagogiques)
11. Pratiques de classe : la PRODUCTION ORALE (éléments de théorie : Communication en classe et double énonciation ; Jeux de rôles, Simulations, Jeux de créativité ; Correction vs. Fluidité verbale + analyse des activités pédagogiques)
12. Pratiques de classe : la COMPREHENSION ECRITE (éléments de théorie : Cohérence vs Cohésion ; Typologie textuelles ; Lecture + analyse des activités pédagogiques)
13. Pratiques de classe : la PRODUCTION ECRITE (éléments de théorie : Ecrire en LE ; Ecriture créative ; Correction vs Fluidité verbale + analyse des activités pédagogiques).
14. Le lexique : Lexique et vocabulaire ; Rapports entre les mots ; Comment enseigner/apprendre le lexique ; Le lexique et pratiques de classe ; Les mots et la culture ; les contenus accompagnés d’une analyse des activités pédagogiques
15. La grammaire : Définitions de grammaire ; Forme-Sens-Fonction ; Comment enseigner/apprendre la grammaire ; les contenus accompagnés d’une analyse des activités pédagogiques.
16. L’erreur linguistique et comment y remédier
17. La communication en classe de langue et les problèmes de discipline : théorie et expériences (expériences vécues lors du stage pédagogique)
18. Les erreurs de l’enseignant en classe de langue
19. L’évaluation : types d’évaluation et leur fonction
20. Les activités d’évaluation.
21. La traduction en classe de langue : traduire ou ne pas traduire ? Quelle traduction ? Activités de médiation.
22. La compétence de communication et l’approche communicative
23. Le CECR et la perspective actionnelle
24. Types d’activités pédagogiques : exercice, activité, tâche.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Warunki zaliczenia przedmiotu: pozytywne oceny z prac zaliczeniowych w trakcie semestru, obecność i aktywność na zajęciach.

Ocena ndst (2):
Student nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.
Student nie angażuje się we własny proces nauki, nie wywiązuje się ze stawianych sobie celów i zadań.

Ocena dst (3)
Student potrafi poprawnie opisać kontekst pracy nauczyciela JO, ale brak mu umiejętności praktycznego działania.
Student uczestniczy regularnie w zajęciach, w praktykach, terminowo oddaje prace zaliczeniowe, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania.

Ocena db (4)
Student nie tylko poprawnie potrafi opisać warunki własnego działania, ale również dobrać do nich właściwe narzędzia i metody działania.
Student aktywnie uczestniczy w zajęciach i praktykach, terminowo oddaje prace zaliczeniowe, bierze czynny udział w przygotowaniu się do zajęć.

Ocena bdb (5)
Student potrafi poprawnie opisać warunki własnego działania i dobrać do nich właściwe rozwiązania, ale także w sposób trafny i kreatywny potrafi wytworzyć własne narzędzia pracy.
Student spełnia wymagania określone dla oceny 4 oraz z własnej inicjatywy angażuje się w działania podnoszące jego kompetencje jako przyszłego nauczyciela JO (czyta pisma specjalistyczne, angażuje się w projekty pedagogiczne, itp.).
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
1. Conseil de l’Europe. Cadre européen commun de référence pour les langues : apprendre, enseigner, évaluer. Strasbourg : Division des Langues Vivantes/Didier. 2001.
2. J.-P. Cuq & I. Gruca, Cours de didactique du français langue étrangère et seconde, Grenoble, Presses Universitaires de Grenoble, Collection FLE. 2003.
3. J.-M. Defays. Le français langue étrangère et seconde. Enseignement et apprentissage. Sprimont (Belgique) : Mardaga. 2003.
4. H. Komorowska, Metodyka nauczania języków obcych, Warszawa: Fraszka Edukacyjna. 2001.
5. H. Komorowska (red.). Skuteczna nauka języka obcego. Struktura i przebieg zajęć językowych. Warszawa: CODN. 2009.
6. W. Pfeiffer, Nauka języków obcych. Od praktyki do praktyki, Poznań: Wagros. 2001.

Literatura uzupełniająca:
1. H. Besse & R. Porquier, Grammaires et didactique des langues. Paris : Hatier/Didier, coll. Langues et apprentissage des langues (LAL). 1991.
2. H. Boyer, M. Butzbach & M. Pendanx. Nouvelle introduction à la didactique du français langue étrangère, Paris, Clé International, coll. Le français sans frontières outils pédagogiques. 1990.
3. P. Corder : Que signifient les erreurs des apprenants ?, Langages, Apprentissage et connaissance d’une langue étrangère, n°57, pp. 9-15. 1980a.
4. P. Corder. Dialectes idiosyncrasiques et analyse d’erreurs, Langages, Apprentissage et connaissance d’une langue étrangère, n°57, pp. 17-27. 1980b.
5. M. Dakowska. Psycholingwistyczne podstawy dydaktyki języków obcych, Warszawa, PWN. 2001.
6. W. Klein. L’Acquisition de langue étrangère. Paris : Armand Colin. 1989.
7. M. Pendanx. Les activités d’apprentissage en classe de langue. Paris : Hachette F.L.E., coll. F. 1998.
8. L. Porcher. Le français langue étrangère, Emergence et enseignement d’une discipline. Paris : Centre National de Documentation Pédagogique (CNDP)/Hachette Education, coll. Ressources formation. Enjeux du système éducatif. 1995.

czasopisma metodyczne: Le Français dans le monde, Języki Obce w Szkole.

Dydaktyka szczegółowa języka włoskiego z elementami języka specjalistycznego - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 Przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela.
C2 Zapoznanie oraz ćwiczenie umiejętności nauczania języka włoskiego.
Wymagania wstępne:
Znajomość języka włoskiego na poziomie B2
Efekty kształcenia:
WIEDZA
EK W1 Zna główne teorie i koncepcje nauczania języka włoskiego dla językowego kształcenia ogólnego i dla potrzeb zawodowych.
EK W2 Zna i ma świadomość różnic między nauczaniem języka włoskiego w językowym kształceniu ogólnym a nauczaniem języka włoskiego dla potrzeb zawodowych.
EK W3 Zna techniki nauczania języka włoskiego dla językowego kształcenia ogólnego i dla potrzeb zawodowych.
EK W4 Zna sposoby oceniania kompetencji w języku włoskim.
EK W5 Zna dokumenty polskie i europejskie dotyczące nauczania/uczenia się JO (języka włoskiego).

UMIEJĘTNOŚCI

EK U1 Stosuje w praktyce wytyczne różnych koncepcji nauczania języka włoskiego dla językowego kształcenia ogólnego i dla potrzeb zawodowych.
EK U2 Opracowuje materiały autorskie na potrzeby nauczania języka włoskiego dla językowego kształcenia ogólnego i dla potrzeb zawodowych.
EK U3 Prawidłowo stosuje techniki nauczania języka włoskiego względem kształconych kompetencji i typów odbiorcy.
EK U4 Opracowuje własne materiały ewaluacyjne.
EK U5 Potrafi ocenić umiejętności językowe uczących się.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
EK K1 Identyfikuje i określa własne potrzeby, oraz potrzeby uczących się oraz wzajemne oczekiwania w procesie kształcenia językowego.
EK K2 Umie zarządzać procesem edukacyjnym grupy i współpracować z nią.
EK K3 Przestrzega zasad etycznych w pracy z uczącymi się i norm społecznych.
EK K4 Respektuje potrzeby uczących się.
EK K5 Dostrzega potrzebę ciągłego rozwoju i doskonalenia się.
Treści programowe:
K1. Glottodydaktyka – obszary jej zainteresowań i przedmiot badań
K2. Historia metodyki nauczania języków obcych – od starożytności do współczesności, charakterystyka metod
K3. Podejście komunikacyjne
K4. Podejście zadaniowe
K5. Kompetencje wg ESOKJ
K6. Działania językowe wg ESOKJ
K7. Strategie językowe – Oxford, O’Malley
K8. Rozumienie tekstu pisanego – rodzaj ćwiczeń, ich charakterystyka, przygotowanie tego typu zadania
K9. Rozumienie tekstu słuchanego– rodzaj ćwiczeń, ich charakterystyka, przygotowanie tego typu zadania
K10. Wypowiedź ustna i wypowiedź pisemna – przygotowanie ucznia do wykonania ćwiczenia
K11. Dokumenty obowiązujące w szkolnictwie – Podstawa programowa, Program nauczania, Rozkład materiału, Przedmiotowy System Oceniania, konspekt
K12. Nauczanie osób o szczególnych wymaganiach
K11. Analiza materiałów dydaktycznych
K13.Język do celów specjalistycznych (ISS) - charakterystyka języka , kurs, charakterystyka uczącego się.
K14. Słownictwo w JO dla potrzeb zawodowych - sposoby wprowadzenia, ćwiczenia.
K15. Gramatyka w JO dla potrzeb zawodowych - sposoby wprowadzenia, ćwiczenia.
K16. Dyskurs w JO dla potrzeb zawodowych.
K17. Tworzenie kursu JO dla potrzeb zawodowych - ocena kompetencji uczących się, potrzeb, rodzaje kursów.
K18. Analiza materiałów dydaktycznych dla językowe kształcenia ogólnego i specjalistycznego.
K19. Przygotowanie testu językowego – dla językowego kształcenia ogólnego i specjalistycznego.
K20. Ewaluacja
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Warunki zaliczenia przedmiotu: pozytywne oceny z prac zaliczeniowych w trakcie semestru, obecność i aktywność na zajęciach.

Ocena ndst (2):
Student nie zna teorii glottodydaktycznych, terminologii i głównych koncepcji.
Student nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.
Student nie angażuje się we własny proces nauki, nie wywiązuje się ze stawianych sobie celów i zadań.

Ocena dst (3)
Student posiada podstawowe informacje dotyczące teorii glottodydaktycznych. Posługuje się ubogą terminologią.
Student potrafi poprawnie opisać kontekst pracy nauczyciela JO, ale brak mu umiejętności praktycznego działania.
Student uczestniczy regularnie w zajęciach, w praktykach, terminowo oddaje prace zaliczeniowe, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania.

Ocena db (4)
Student posiada dużą wiedzę dotyczącą teorii glottodydaktycznych, brakuje jednak jej pogłębienia i krytycznego spojrzenia.
Student nie tylko poprawnie potrafi opisać warunki własnego działania, ale również dobrać do nich właściwe narzędzia i metody działania.
Student aktywnie uczestniczy w zajęciach i praktykach, terminowo oddaje prace zaliczeniowe, bierze czynny udział w przygotowaniu się do zajęć.

Ocena bdb (5)
Student posiada pogłębioną wiedzę teorii i koncepcji glottodydaktycznych, analizuje i porównuje je. Posługuje się poprawną terminologią.
Student potrafi poprawnie opisać warunki własnego działania i dobrać do nich właściwe rozwiązania, ale także w sposób trafny i kreatywny potrafi wytworzyć własne narzędzia pracy.
Student spełnia wymagania określone dla oceny 4 oraz z własnej inicjatywy angażuje się w działania podnoszące jego kompetencje jako przyszłego nauczyciela JO (czyta pisma specjalistyczne, angażuje się w projekty pedagogiczne, itp.).

Dyskurs specjalistyczny - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1Poszerzenie słownictwa studentów, w tym również specjalistycznego.
C2 Zaznajomienie studentów ze sposobami zabierania głosu w dyskusji.
C3 Zaznajomienie z zasadami konstruowania wypowiedzi pisemnych
Wymagania wstępne:
Student posiada sprawność językową na poziomie co najmniej B1/B2 wg klasyfikacji poziomów biegłości językowej według Rady Europy
Efekty kształcenia:
WIEDZA
EK W1 Student zna słownictwo dotyczące różnych dziedzin życia.
EK W2 Student zna cechy charakterystyczne różnych stylów: dziennikarskiego, naukowego.
EK W3 Student zna elementy gramatyki umożliwiające mu zrozumienie tekstów popularnonaukowych.\
EK W4 Student posiada wiedzę ogólną dotyczącą omawianych zagadnień.
EK W5 Student zna zasady wykonywania tłumaczeń.
EK U1 Student potrafi zbudować spójną poprawną wypowiedź na dany temat.
EK U2 Student potrafi zrozumieć i zinterpretować wypowiedź pisemną i ustną.
EK U3 Student umie przetłumaczyć lub opowiedzieć w innym od języka tekstu źródłowego treść wypowiedzi pisemnej lub ustnej.
EK U4 Student potrafi stworzyć spójną, poprawnie gramatycznie wypowiedź pisemną na dany temat.
EK U5 Student potrafi rozróżnić różne style : naukowy, dziennikarski, literacki.

EK K1 Student akceptuje potrzebę istnienia standardów etycznych
EK K2 Student zna normy społeczne niezbędne do stworzenia odpowiednich wypowiedzi ustnych i pisemnych
EK K3 Student przestrzega norm społecznych.
EK K4 Student uczy się rzetelności i odpowiedzialności zawodowej.
EK K5Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie.

UMIEJĘTNOŚCI

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Treści programowe:
K1. Roma antica 3
K2. Mari e monti 3
K3. Periferia e architettura 3
K4. Cinema 3
K5. Cosa nostra 3
K6. Non solo parolacce 3
K7. Vita d’ufficio 3
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Wiedza
Efekt 1 na 2- Student nie zna pogłębionego słownictwa dotyczącego różnych dziedzin życia, jego wiedza ogólna jest niewystarczająca do określenia własnego stanowiska w pewnych kwestiach. Student nie zna cech charakterystycznych różnych stylów. Student nie zna niezbędnych informacji gramatycznych. na 3 - Student zna słownictwo na podstawowym poziomie, jego wiedza ogólna pozwala na sformułowanie ogólnych stereotypowych opinii. Student zna podstawowe wyznaczniki rozróżniania stylów. Student zna zasady gramatyki pozwalające na zrozumienie prostych informacji, bez niuansów. na 4 - Student zna słownictwo pogłębione, posiada dość dużą wiedzę ogólną, zna cechy charakterystyczne różnych stylów, zna zasady gramatyki.
na 5 - Słownictwo studenta jest pogłębione, szczegółowe, zna terminy specjalistyczne. Jest oczytany i posiada szczegółowe informacje z zakresu wiedzy ogólnej. Zna szczegółowo cechy charakterystyczne różnych stylów. Zna dokładnie zasady gramatyki.
Umiejętności Efekt 2 na 2 - Student nie potrafi zbudować logicznej wypowiedzi ustnej lub pisemnej, nie potrafi rozróżnić stylów. Student nie potrafi zinterpretować wypowiedzi, streścić lub przetłumaczyć jego treści i ustosunkować się do niej.
na 3 - Student tworzy proste, nieskomplikowane wypowiedzi ustne i pisemne, zawierające liczne błędy. Interpretuje proste teksty, streszczają w ogólny sposób jego treść.
na 4 - Student tworzy logiczne, spójne wypowiedzi ustne i pisemne, zawierające nieliczne błędy, które nie utrudniają ich zrozumienia. Interpretuje streszcza i tłumaczy teksty, pomijając szczegóły lub trudniejsze wyrażenia leksykalne i gramatyczne.
na 5 - Student tworzy spójne logiczne poprawne wypowiedzi ustne i pisemne. Interpretuje, streszcza i tłumaczy skomplikowane artykuły dokładnie rozumiejąc wszystkie niuanse logiczne.
Kompetencje społeczne Efekt 3.
na 2 - Student nie pracuje samodzielnie i nie odczuwa potrzeby pogłębiania wiedzy
na 3 - Student wykonuje minimum pracy pozwalające na orientowanie się w przedmiocie, nie wykazuje zainteresowania przedmiotem.
na 4 - Student wkłada dużo samodzielnej pracy, wykazuje zainteresowanie przedmiotem.
na 5 - Student wykazuje dużo inicjatywy w samodzielnym uczeniu się, aktywnie rozwija własne umiejętności.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Aust, D., Pagliolico R. (2004). Come scrivere. Perugia: Guerra Edizioni.
Aust, D., Pagliolico R. (2003). Come parlare. Perugia: Guerra Edizioni.
Aust, D., Minelli, E. (2003). Come ascoltare. Perugia: Guerra Edizioni.
De Giuli, A., Guastalla, C., Naddeo C. M. (2013). Nuovo magari. Firenze: Alma Edizioni.
Aktualne artykuły prasowe.
Własne materiały dydaktyczne.

Metodologia badań w akwizycji i glottodydaktyce - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1 Przygotowanie studentów do przeprowadzenia badań z zakresu glottodydaktyki
C2 Zapoznanie studentów z zagadnieniami metodologii badań w akwizycji i glottodydaktyce
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W1 Student będzie znał definicje z zakresu metodologii badań.
W2 Student będzie posiadał teoretyczną wiedzę dotyczącą zaprojektowania i przeprowadzenia badań.
W3 Student będzie posiadał wiedzę dotyczącą badań w akwizycji i glottodydaktyce.
W4 Student będzie znał różnice między rodzajami badań stosowanych w akwizycji i glottodydaktyce.
UMIEJĘTNOŚCI
U1. Student będzie umiał zaprojektować badania.
U2 Student będzie umiał przeprowadzić badania.
U3 Student będzie umiał ocenić rzetelność przeprowadzonego badania.
U4 Student będzie umiał wyciągnąć wnioski z przeprowadzonych badań.
U5 Student będzie umiał czytać i prawidłowo interpretować publikacje naukowe.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1 Student będzie rozumiał aspekt etyczny badań.
K2 Student będzie świadomy pojęcia rzetelności przeprowadzonych badań
K3 Student będzie świadomy istnienia zjawiska plagiatu
K4 Student będzie wiedział jak uniknąć plagiatu.
Metody dydaktyczne:
konwersatorium, analiza artykułów naukowych ze szczególną uwagą skupioną na części metodologicznej
Treści programowe:
1. Glottodydaktyka jako dziedzina badawcza.
2. Konceptualizacja przedmiotu badań
3. Badania empiryczne: charakterystyka ogólna i typy
4. Badania empiryczne: procedura i opracowanie wyników.
5. Redagowanie prac naukowych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Wiedza
5. Student zna wszystkie definicje i szczegółowo zna teorię metodologii dydaktyki i akwizycji.
4. Student zna główne definicje i ogólnie zna teorię metodologii dydaktyki i akwizycji.
3. Student pobieżnie i niedokładnie zna definicje, w sposób niekompletny zna teorię metodologii dydaktyki i akwizycji.
2. Studen nie zna definicji i metodologii teorii dydaktyki i akwizycji.
Umiejętności
5. Student potrafi zaprojektować badanie, przeprowadzić je w należyty spoób i poprawnie wyciągnąć wnioski.
4. Student pod nadzorem potrafi zaprojektować badania, przeprowadzić je i wyciągnąć wnioski. Popełnia drobne błędy i wymaga kontroli.
3. Student ma problemy z zaprojektowaniem i przeprowadzeniem badania, jego wnioski są niekompletne i bardzo ogólne.
2. Student nie potrafi przeprowadzić badania, ani wyciągnąć wniosów.
Kompetencje społeczne
5. Student przeprowadza badania będąc świadomym ich etycznych aspektów.
4. Student przeprowadza badania w sposób poprawny, ale nie mając świadomości ich etycznych aspektów.
3. Student nie ma świadomości etycznych aspektów przeprowadzenia badań i popełnia drobne ich naruszenia.
2. Student popełnia plagiat i narusza świadomie i celowo etyczne aspekty badań.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Wilczyńska, W., Michońska-Stadnik, A., (2010). Metodologia badań w glottodydaktyce. Wprowadzenie. Kraków: Avalon, Flair.
wybrane artykuły naukowe

Praktyczna nauka języka włoskiego - wypowiedź pisemna B1-B2 - ćwiczenia

Cele przedmiotu:
C1: Kształcenie umiejętności pisania tekstów.
C2. Doskonalenie kompetencji produkcji tekstów pisanych.
C3. Kształcenie umiejętności analizy dokumentów pisanych w celu zbierania danych.
Wymagania wstępne:
Student powinien posługiwać się językiem włoskim na poziomie A2/B1
Efekty kształcenia:
WIEDZA
W1: Student będzie posiadał teoretyczną wiedzę związaną z opisywaniem osoby, przedmiotu, zjawiska.
W2: Student będzie posiadał teoretyczną wiedzę dotyczącą przedstawiania argumentów.
W3. Student będzie znał reguły stylistyczne.
W4: Student będzie znał reguły dotyczące organizacji tekstu.

UMIEJĘTNOŚCI
U1: Student będzie umiał napisać sekwencję deskryptywną.
U2: Student będzie umiał napisać sekwencję narracyjną.
U3: Student będzie umiał przedstawić w sposób logiczny fakty.
U4: Student będzie umiał napisać sekwencję argumentacyjną.


KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K1: Student będzie umiał zarządzać czasem.
K2: Student będzie umiał wyszukać wiarygodne źródła informacji.
K3: Student będzie umiał wyrażać się w sposób nie atakujący i nie obrażający innych.
K4. Student będzie umiał dzielić się swoją wiedzą
Metody dydaktyczne:
- prace pisemne
-ćwiczenia stylistyczne
- artykuły prasowe
Treści programowe:
1. Opis
2. Narracja
3. Wyjaśnienie
4. Argumentacja
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Wiedza
2 Student nie posiada żadnej wiedzy dotyczącej sposobu pisania poszczególnych tekstów i sekwencji.
3. Student posiada fragmentaryczną wiedzę dotyczącą sposobu pisania poszczególnych tekstów i sekwencji.
4. Student posiada dobrze ugruntowaną podstawową wiedzę dotyczącą sposobu pisania poszczególnych tekstów i sekwencji.
5. Student posiada pogłębioną wiedzę dotyczącą sposobu pisania poszczególnych tekstów i sekwencji.
Umiejętności
2 Student nie potrafi napisać logicznie spójnego, poprawnego stylistycznie tekstu.
3 Student robi błędy stylistyczno-składniowe, stosuje proste konstrukcje, niewyszukane słownictwo, ale zachowuje logiczną strukturę tekstu
4. Student popełnia nieliczne błędy stylistyczno-składniowe, stosuje wyszukane konstrukcje, ma bogate słownictwo.
5. Student popełnia drobne błędy, jego konstrukcje stylistyczne są wyszukane i zróżnicowane, słownictwo bogate, a tekst ciekawy.
Kompetencje społeczne
2 Student nie oddaje prac w terminie
3 student oddaje prace z opóźnieniem, nie potrafi korzystać ze źródeł bibliograficznych
4 Student oddaje prace punktualnie, jednak źródła z których korzysta są ogólnie dostępne i przedstawiają teorię z jednego najprostszego punktu widzenia.
5 Student oddaje prace w terminie, a ich treść dowodzi pogłębionego procesu myślowego.