Anna Głąb

Historia filozofii - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - przedstawienie najważniejszych doktryn filozoficznych zaczynając od filozofii presokratyków, kończąc na postmodernizmie.
C2 - prezentacja głównych problemów filozoficznych, które pojawiły się na przestrzeni historii filozofii oraz wskazanie sposobów ich rozwiązania przez danych filozofów.
C3 - Zdefiniowanie pojęć i koncepcji filozoficznych.
Wymagania wstępne:
W1 - podstawowa wiedza w zakresie kultury europejskiej
W2 - rozumienie pojęć ogólnych
Efekty kształcenia:
W ZAKRESIE WIEDZY
W1 – student zna problemy filozoficzne przedstawione na wykładzie (Un_W06)
W2- wie, jak odnieść wiedzę do terminów i doktryn filozoficznych (Un_W06)
W3 – wie, jakie są relacje między omówionymi na wykładzie pojęciami, koncepcjami i doktrynami filozoficznymi (Un_W07)
W4 - zna sposoby kształtowania się doktryn filozoficznych oraz źródła ich powstania (Un_W07).

W ZAKRESIE UMIEJĘTNOŚCI
U1 - umie zdefiniować podstawowe pojęcia filozoficzne (Un_U06)
U2- rozumie i umie przeanalizować argumentacje filozoficzne (Un_U05)
U3 - umie rozpoznać i odróżnić rozumienie pojęć u różnych filozofów oraz porównać je ze sobą (Un_U05)
U4 - umie zaprezentować daną koncepcję filozoficzną z krytycznym odniesieniem się do niej (Un_U06).


W ZAKRESIE KOMPETENCJI SPOŁECZNYCH
K1 – interpretuje stanowiska i koncepcje filozoficzne rozpoznając w nich to, co aktualne i uniwersalne (Un_K08).
K2 – jest otwarty na poglądy innych ludzi, odnosi się do nich z szacunkiem i życzliwością (Un_K07).
K3 – poprawnie wyraża swoje stanowisko korzystając z przyswojonych sobie kompetencji rozumienia pojęć (Un_K06).
K4 – jest wrażliwy na doniosłe kwestie egzystencjalne (Un_K08).
Metody dydaktyczne:
wykład z projekcją multimedialną
Treści programowe:
Treści programowe:
Fundamentalne problemy filozofii poruszane przez presokratyków (Tales z Miletu, Pitagoras, Demokryt, Heraklit), trzech gigantów starożytności: Sokratesa, Platona i Arystotelesa oraz twórców szkół hellenistycznych (cyników, sceptyków, epikurejczyków, stoików). Najważniejsze wątki filozofii średniowiecznej (Augustyn, Tomasz z Akwinu). Filozofia nowożytna: racjonalizm (Kartezjusz, Pascal, Spinoza, Leibniz), empiryzm (Locke, Hume), filozofia I. Kanta i G. W. Hegla. Filozofia życia (Kierkegaard, Nietzsche). Kluczowe nurty w filozofii współczesnej: fenomenologia (Husserl, Ingarden, Scheler), filozofia analityczna (Frege, Russell, Wittgenstein), egzystencjalizm (Heidegger, Sartre, Camus, Marcel), postmodernizm.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Forma i warunki zaliczenia:
Egzamin pisemny: test składający się z 20 pytań (test jednokrotnego wyboru) oraz 5 pytań opisowe o charakterze problematycznym bądź przekrojowym (100%).


Na ocenę niedostateczną student:
w kategorii wiedzy (W) nie zna najważniejszych doktryn filozoficznych przedstawionych na wykładzie.
W kategorii umiejętności (U) nie rozumie głównych problemów filozoficznych ani nie umie przedstawić ich rozwiązań proponowanych przez danych filozofów, oraz nie potrafi zdefiniować pojęć i koncepcji filozoficznych ani powiązać ich z konkretnymi filozofami.
W kategorii kompetencji społecznych (K) – nie jest zainteresowany zdobywaniem świadomości ogólnofilozoficznej, która wpływa na jego dojrzałość społeczną.

Na ocenę dostateczną student:
w kategorii wiedzy (W) posiada ogólną wiedzę na temat problemów filozoficznych, w ograniczonym stopniu potrafi odnieść je do terminologii filozoficznej i stanowisk w ramach koncepcji filozoficznych.
W kategorii umiejętności (U) w ograniczonym stopniu potrafi zastosować terminy filozoficzne do omówionych problemów filozoficznych; umie w minimalnym stopniu rekonstruować przedstawione na wykładzie argumentacje.
W kategorii kompetencji społecznych (K) w niewielkim stopniu jest zaangażowany w pogłębianie swojej świadomości i wynikającej z niej dojrzałości.

Na ocenę dobrą student:
W kategorii wiedzy (W) posiada uporządkowaną, choć nie pogłębioną wiedzę na temat problemów filozoficznych zaprezentowanych na wykładzie, potrafi odnieść ją do terminów i doktryn filozoficznych, rozumie powiązania między nimi.
W kategorii umiejętności (U) w poprawny sposób korzysta z wiedzy teoretycznej w zakresie terminów i stanowisk filozoficznych.
W kategorii kompetencji społecznych (K) w zaangażowany sposób uczestniczy w zajęciach, jest otwarty na potrzebę pogłębiania swojej wrażliwości społecznej przejawiającej się w szacunku wobec poglądów innych ludzi.

Na ocenę bardzo dobrą student:
W kategorii wiedzy (W) ma szeroką i pogłębioną wiedzę w zakresie doktryn i problemów filozoficznych przedstawionych na wykładzie; potrafi odnieść ją do terminów i stanowisk filozoficznych.
W kategorii umiejętności (U) umie przedstawić rozwiązanie danego problemu filozoficznego, wykazując umiejętność analizy; rozumie relacje między poszczególnymi doktrynami.
W kategorii kompetencji społecznych (K) w aktywny i twórczy sposób uczestniczy w zajęciach, rozumie poglądy innych oraz odnosi się do nich z szacunkiem.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa:
W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, t. I-III, Warszawa: PWN
Literatura uzupełniająca:
J. Hersch, Dzieje filozoficznego zdziwienia, Warszawa: Prószyński i S-ka 2001;
O. Höffe, Mała historia filozofii, Warszawa: PWN 2006
Inne pomoce dydaktyczne:
Skrypt i prezentacje multimedialne z wykładów dostępne na stronie internetowej wykładowcy: www.kul.pl/glab

Historia filozofii nowożytnej i współczesnej - wykład

Cele przedmiotu:
C1: dostarczenie podstawowej wiedzy historycznej o rozwoju filozofii europejskiej oraz o głównych zagadnieniach i stanowiskach w okresie nowożytności
C2: dostarczenie umiejętności rozpoznawania podstawowych współczesnych zagadnień filozoficznych (ze szczególnym uwzględnieniem tych występujących w kontekstach pozafilozoficznych)
C3: uwrażliwienie na odróżnianie kwestii filozoficznych od religijnych i światopoglądowych
C4: uświadomienie złożoności historycznie wykształconych stanowisk filozoficznych, ze szczególnym uwzględnieniem nowatorskich stanowisk pojawiających się w filozofii nowożytnej
Wymagania wstępne:
Ogólna znajomość problematyki filozoficznej starożytności i średniowiecza.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
Student zna główne nurty i postaci filozofii nowożytnej
Student zna podstawowe koncepcje najważniejszych filozofów nowożytnych
(T_W02, T_W09, T_W14)

UMIEJĘTNOŚCI
Student umie posługiwać się ze zrozumieniem podstawową terminologią współczesnej filozofii
Student umie analizować argumentacje współczesnej filozofii
(T_U02, T_U03, T_U08, T_U09, T_U13)

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Student umie zinterpretować tezy typowe dla filozofii współczesnej i dyskutować na ich temat
Student potrafi zastosować zdobytą wiedzę w dyskutowaniu współczesnych problemów życia społecznego
Student potrafi zastosować zdobytą wiedzę do formułowania rozwiązań współczesnych problemów życia społecznego
(T_K05, T_K06)
Metody dydaktyczne:
Wykład: wykład tradycyjny i prezentacja multimedialna
Treści programowe:
Na wykładzie zostaje omówiona filozofia renesansu (humanizm Petrarki i Erazma z Rotterdamu, filozofia polityki Tomasza Morusa i N. Machiavellego, neoplatonizm M. Ficina i Mikołaja z Kuzy, neoarystotelizm (Franciszek Suarez) oraz sceptycyzm (Michel de Montaigne), a następnie dwa główne nurty filozofii nowożytnej: racjonalizm i empiryzm ze szczegółowym uwzględnieniem ich przedstawicieli. W ramach racjonalizmu zaprezentowani zostają: Kartezjusz, Pascal, Spinoza i Leibniz. W ramach empiryzmu: John Locke i David Hume. Następnie zostaje przedstawiony system filozofii krytycznej Immanuela Kanta oraz filozofia Hegla. Dalej: pozytywizm A. Comte\'a, utylitaryzm J. S. Milla oraz filozofia życia S. Kierkegaarda i F. Nietzschego.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Sposób oceny:
Wykład – egzamin pisemny (test i pytania opisowe) na koniec semestru (100%)

Na ocenę niedostateczną:
W: Student nie posiada podstawowej wiedzy nt. filozofii współczesnej. Nie zna zalecanej literatury przedmiotu;
U: Student nie potrafi analizować i nie rozumie podstawowych treści zajęć; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.
K: Student nie angażuje się we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.

Na ocenę dostateczną:
W: Student posiada ogólną wiedzę nt. filozofii współczesnej. Ma ograniczoną znajomość zalecanej literatury przedmiotu.
U: Student w stopniu podstawowym analizuje i rozumie treści zajęć.
K: Student uczestniczy w zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.

Na ocenę dobrą:
W: Student posiada uporządkowaną wiedzę nt. filozofii współczesnej. Ma rozeznanie w zalecanej literaturze przedmiotu.
U: Student potrafi zaprezentować posiadaną wiedzę, a także w sposób poprawny z niej korzysta w sytuacji problemowej.
K: Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.

Na ocenę bardzo dobrą:
W: Student posiada usystematyzowaną i ugruntowaną wiedzę nt. filozofii współczesnej. Ma dobrą znajomość zalecanej literatury przedmiotu.
U: Student ma opanowane narzędzia analizy i syntezy posiadanej wiedzy (z odniesieniem do zalecanej literatury przedmiotu) oraz poprawnie, samodzielnie z nich korzysta w sytuacjach problemowych.
K: Student w sposób aktywny uczestniczy w zajęciach, z własnej inicjatywy pogłębia i doskonali posiadaną wiedzę i umiejętności. W sposób wnikliwy korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Notatki z wykładu.
Literatura podstawowa: W. Tatarkiewicz, Historia filozofii, t.2, Warszawa (liczne wydania).
Skrypt i prezentacje multimedialne dostępne na stronie internetowej wykładowcy: www.kul.pl/glab