Historia XIX w. - seminarium

Cele przedmiotu:
C1. Opanowanie techniki samodzielnej kwerendy badawczej, zwłaszcza korzystania z zasobów archiwalnych i bibliotecznych (w tym archiwów i bibliotek cyfrowych).
C2. Doskonalenie sztuki samodzielnej interpretacji źródeł historycznych i krytycznego korzystania z literatury naukowej.
C3. Doskonalenie umiejętności naukowej dyskusji, pracy w zespole, prowadzenia merytorycznej polemiki, recenzowania tekstów naukowych.
C4. Napisanie przez studenta pracy magisterskiej zgodnie z regułami naukowego warsztatu historyka.
Wymagania wstępne:
W1. Znajomość warsztatu naukowego historyka na poziomie studiów historycznych I stopnia (w szczególności: treści zajęć Vademecum badań historycznych).
W2. Umiejętność korzystania z zasobów internetowych na poziomie zajęć z technologii informacyjnych na studiach historycznych I stopnia.
W3. Napisanie pracy licencjackiej na poprzednim etapie studiów.
Efekty kształcenia:
EK1. Ma szczegółową i specjalistyczną wiedzę faktograficzną w zakresie tematu pracy magisterskiej oraz wiedzę ogólną dotyczącą epoki i obszaru, której rozprawa dotyczy (KH_W01, KH_U01).
EK2. Potrafi zadawać pytania badawcze (KH_W07, KH_W09).
EK 3. Potrafi przeprowadzić kwerendę biblioteczną i archiwalną (KH_W08, KH_W10, KH_U01, KH_K04).
EK4. Umie dokonać analizy i syntezy zebranego materiału (KH_W01, KH_W07, KH_W09, KH_U01, KH_U05, KH_U07).
EK5. Napisze poprawnie skonstruowaną, w pełni samodzielną, oryginalną pracę naukową (KH_W01, KH_W07, KH_W08, KH_W09, KH_W10, KH_U01, KH_U05, KH_U06, KH_U07, KH_U10, KH_K02, KH_K04, KH_K05).
EK6. Potrafi podjąć poprawną pod względem merytorycznym i formalnym dyskusję z krytycznym recenzentem jego tekstu (KH_W01, KH_W07, KH_W08, KH_U01, KH_U06, KH_U10, KH_K04).
Metody dydaktyczne:
W ciągu każdego semestru student przynajmniej dwa razy przedstawia podczas zajęć wyniki swojej pracy (temat – tło historyczne i źródła, stan badań, plan, kwestionariusz badawczy, metody badawcze i warsztat, wstęp i kolejne rozdziały). Tekst prezentowanego wstępu lub rozdziału ma być udostępniony z kilkudniowym wyprzedzeniem wszystkim uczestnikom zajęć (w formie elektronicznej), aby umożliwić im przygotowanie się do dyskusji. Po każdym wystąpieniu odbywa się dyskusja podsumowana przez prowadzącego seminarium.
Warunkiem zaliczenia jest uczestnictwo w zajęciach, wykonanie zadań przewidzianych w harmonogramie, aktywny udział w dyskusjach; ostatnie zaliczenie student otrzymuje po oddaniu pracy magisterskiej.
Treści programowe:
W oparciu o ustalony z promotorem materiał źródłowy oraz literaturę przedmiotu studenci przygotowują prace magisterskie.
Ramowy harmonogram:
I semestr I roku: wybór tematu, zebranie bibliografii, zapoznanie się z podstawową literaturą i (wstępnie) ze źródłami, prezentacja tematu i źródeł, prezentacja stanu badań.
II semestr I roku: wstępny plan pracy i kwestionariusz badawczy, zapoznanie się z literaturą szczegółową, przygotowywanie fiszek źródłowych, kartotek, baz danych itp., weryfikacja planu i kwestionariusza.
I semestr II roku: dokończenie kwerendy źródłowej i bibliotecznej, redakcja wstępu i jednego rozdziału.
II semestr II roku: redakcja pozostałych rozdziałów i zakończenia, ostateczna redakcja pracy.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena niedostateczna
EK1. Nie posiada wiedzy specjalistycznej w zakresie tematu pracy magisterskiej oraz wiedzy ogólnej dotyczącej epoki i obszaru, których dotyczy rozprawa.
EK2. Nie potrafi formułować pytań badawczych.
EK3.Nie potrafi samodzielnie dotrzeć do podstawowej literatury i nie jest w stanie przeprowadzić kwerendy źródłowej.
EK4. Nie potrafi dokonać analizy i syntezy materiału.
EK5. Nie potrafi napisać poprawnie skonstruowanej, samodzielnej pracy naukowej.
EK6. Nie potrafi poprawnie odpowiedzieć na pytania dotyczące problematyki lub epoki, których dotyczy rozprawa magisterska.
Ocena dostateczna
EK1. Posiada dostateczną wiedzę specjalistyczną w zakresie tematu pracy magisterskiej oraz dostateczną wiedzę ogólną na temat epoki i obszaru, których dotyczy rozprawa.
EK2. Potrafi formułować proste pytania badawcze.
EK3. Potrafi dotrzeć do podstawowej literatury przedmiotu i zebrać ilość materiału źródłowego pozwalającego na napisanie rozprawy magisterskiej.
EK4. Opanował podstawy analizy i syntezy materiału.
EK5. Samodzielnie napisał pracę naukową i wykazał dostateczne opanowanie warsztatu historyka.
EK6. Potrafi poprawnie odpowiedzieć na proste pytania dotyczące problematyki lub epoki, których dotyczy rozprawa.
Ocena dobra
EK1. Posiada pełną wiedzę specjalistyczną w zakresie tematu pracy magisterskiej i dobrą wiedzę ogólną na temat epoki i obszaru, których dotyczy rozprawa.
EK2. Poprawnie forumułuje pytania badawcze.
EK3. Potrafi przeprowadzić pogłębioną kwerendę biblioteczną i źródłową pozwalającą na napisanie rozprawy magisterskiej.
EK4. Prawidłowo analizuje i syntezuje materiał.
EK5. Samodzielnie napisał pracę naukową i wykazał dobre opanowanie warsztatu historyka.
EK6. Dokładnie odpowiada na pytania dotyczące epoki i obszaru, których dotyczy rozprawa.
Ocena bardzo dobra
EK1. Posiada pełną wiedzę specjalistyczną w zakresie tematu pracy magisterskiej, bardzo dobrą wiedzę ogólną na temat epoki i obszaru, których dotyczy rozprawa i z pełną swobodą porusza się na tak wyznaczonym polu badawczym.
EK2. Stawia oryginalne, niebanalne pytania badawcze w oparciu bardzo dobrą znajomość przedmiotu.
EK3. Potrafi przeprowadzić samodzielną, szeroko zakrojoną kwerendę biblioteczną i źródłową pozwalającą na napisanie rozprawy magisterskiej.
EK4. Prawidłowo analizuje materiał źródłowy i wykazuje daleko idącą samodzielność i oryginalność, dokonując jego syntezy.
EK5. Samodzielnie napisał pracę naukową i wykazał bardzo dobre opanowanie warsztatu historyka.
EK6. Bardzo dobrze konstruuje odpowiedzi na pytania dotyczące epoki i obszaru, których dotyczy rozprawa i umiejętnie łączy wiedzę szczegółową z refleksją ogólną.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Zależy od tematu pracy magisterskiej; student zestawia bibliografię do swojego tematu pod kierunkiem promotora.

Imperia europejskie i ikony dyplomacji - wykład

Cele przedmiotu:
C1. Zapoznanie studentów z faktografią niezbędną do zrozumienia ewolucji stosunków międzynarodowych w XIX wieku.
C2. Przybliżenie wybitnych jednostek ze świata polityki i dyplomacji.
C3. Rozwijanie umiejętności samodzielnego i krytycznego myślenia o polityce i stosunkach między państwami.
Wymagania wstępne:
W1. Wiedza o historii powszechnej XIX wieku na poziomie szkoły średniej.
W2. Zainteresowanie problematyką.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
EK1. Student ma uporządkowaną wiedzę o stosunkach międzynarodowych, systemach politycznych, dyplomacji europejskiej oraz jej najwybitniejszych przedstawicielach w okresie od rewolucji francuskiej do I wojny światowej, pogłębioną przez samodzielną lekturę - K_W04, K_W10.
EK2. Zna i rozumie metody analizy, interpretacji i oceny systemów politycznych właściwych dla omawianej epoki historycznej - K_W07.
UMIEJĘTNOŚCI
EK3. Potrafi świadomie posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi, używa poprawnej terminologii naukowej - K_U04.
EK4. Potrafi przeprowadzić krytyczną analizę mechanizmów dyplomacji i polityki międzynarodowej z uwzględnieniem kontekstu historyczno-kulturowego - K_U05.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
EK5. Interesuje się aktualnymi wydarzeniami politycznymi w kraju i na świecie - K_K06.
Metody dydaktyczne:
Wykład z elementami dialogu i wspólnej lektury tekstów ilustrujących prezentowaną problematykę.
Treści programowe:
Zajęcia dotyczą dyplomacji, stosunków między państwami i narodami oraz przemian porządku politycznego w Europie od rewolucji francuskiej do I wojny światowej. Omawiane są: konstrukcja i dekonstrukcja imperium napoleońskiego, system wiedeński, Święte Przymierze, kongresy międzynarodowe, wpływ ruchów narodowościowych i zjednoczeniowych na sytuację polityczną, kwestia bałkańska i turecka w polityce europejskiej, najważniejsze konflikty zbrojne, rywalizacja mocarstw, sprawa polska na arenie międzynarodowej. Jednocześnie studenci zapoznają się z techniką i metodami dziewiętnastowiecznej dyplomacji oraz z postaciami wybitnych monarchów, dyplomatów i mężów stanu, takich jak Charles-Maurice de Talleyrand, Napoleon I, Aleksander I, Klemens von Metternich, Adam Jerzy Czartoryski, Camillo Cavour, Napoleon III, Leon XIII, królowa Wiktoria, Otto von Bismarck, Franciszek Józef.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Zaliczenie odbywa się w formie ustnego kolokwium, którego zakres obejmuje treści omawiane na wykładzie i pięć lektur:
1. P. Wandycz, Pax Europea. Dzieje systemów międzynarodowych w Europie 1815-1914, Kraków 2003.
2. W. Zajewski, Kongres wiedeński i Święte Przymierze, w: Europa i świat w epoce restauracji, romantyzmu i rewolucji 1815-1849, red. W. Zajewski, t. I, Warszawa 1991, s. 20-69.
ALBO
H. Wereszycki, Sprawa polska w XIX wieku, w: Polska XIX wieku. Państwo - społeczeństwo - kultura, red. S. Kieniewicz, Warszawa 1986, s. 122-162.
3. H. Kissinger, Dyplomacja, Warszawa 2009, s. 82-213: dwa wybrane rozdziały.
4 i 5. Dwie wybrane biografie dyplomatów, polityków lub monarchów dziewiętnastowiecznych.

Ocena niedostateczna
Student nie posiada wystarczającej wiedzy o stosunkach międzynarodowych i systemach politycznych w Europie w omawianym okresie, nie zna podstawowej faktografii, nie potrafi wymienić najwybitniejszych dyplomatów.
Nie rozumie mechanizmów powstawania i funkcjonowania systemów politycznych i stosunków między państwami w omawianym okresie, nie dostrzega celu i konsekwencji działań dyplomatycznych.
Nie zna terminologii naukowej, posługuje się wyłącznie językiem potocznym i kolokwialnym.
Nie potrafi określić własnego stosunku do najważniejszych wydarzeń i zjawisk w polityce międzynarodowej dziewiętnastowiecznej Europy; nie rozpoznaje przyczyn osiągnięć i kryzysów.
Ocena dostateczna
Student potrafi w ogólnych zarysach scharakteryzować europejski system polityczny we wskazanym okresie, wymienić najwybitniejszych dyplomatów.
Potrafi przedstawić najważniejsze mechanizmy powstawania i funkcjonowania systemów politycznych i stosunków między państwami w omawianym okresie oraz wskazać niektóre konsekwencje działań dyplomatycznych.
Używa poprawnej terminologii naukowej.
Potrafi ustosunkować się do najważniejszych wydarzeń i zjawisk w polityce międzynarodowej dziewiętnastowiecznej Europy.
Ocena dobra
Student potrafi scharakteryzować europejski system polityczny we wskazanym okresie, wyjaśnić jego genezę i uwarunkowania, omówić poglądy i działalność najwybitniejszych dyplomatów.
Potrafi przedstawić mechanizmy powstawania i funkcjonowania systemów politycznych i stosunków między państwami w omawianym okresie oraz wskazać konsekwencje działań dyplomatycznych, ilustrując to różnymi przykładami.
Potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi, używa poprawnej terminologii naukowej.
Potrafi ustosunkować się do najważniejszych wydarzeń i zjawisk w polityce międzynarodowej dziewiętnastowiecznej Europy, wskazać przyczyny osiągnięć i kryzysów na wybranych przykładach.
Ocena bardzo dobra
Student potrafi wyczerpująco scharakteryzować europejski system polityczny we wskazanym okresie, wyjaśnić jego genezę i uwarunkowania, omówić poglądy i działalność najwybitniejszych dyplomatów oraz ich ocenę w historiografii.
Potrafi dokładnie przedstawić różne mechanizmy powstawania i funkcjonowania systemów politycznych i stosunków między państwami w omawianym okresie, wskazać konsekwencje działań dyplomatycznych, ilustrując to przykładami oraz dokonać merytorycznie uzasadnionej oceny.
Potrafi świadomie posługiwać się wybranymi ujęciami teoretycznymi, używa poprawnej terminologii naukowej.
Potrafi ustosunkować się do różnych wydarzeń i zjawisk w polityce międzynarodowej dziewiętnastowiecznej Europy, wskazać kryteria, do jakich się odwołuje, rozpoznać przyczyny osiągnięć i kryzysów.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa
N. Davies, Europa, Kraków 1998.
W. Dobrzycki, Historia stosunków międzynarodowych w czasach nowożytnych 1815-1945, Warszawa 1996.
Historia dyplomacji polskiej, red. L. Bazylow, t. III: 1795-1918, Warszawa 1982.
P. Kennedy, Mocarstwa świata: narodziny, rozkwit, upadek. Przemiany gospodarcze i konflikty zbrojne w latach 1500-2000, przeł. M. Kluźniak, Warszawa 1994.
H. Kissinger, Dyplomacja, Warszawa 2009.
M. Kukiel, Dzieje polityczne Europy od rewolucji francuskiej, Londyn 1992.
H. Przybylski, Historia dyplomacji, Katowice 2010.
P. Wandycz, Pax Europea. Dzieje systemów międzynarodowych w Europie 1815-1914, Kraków 2003.
Literatura uzupełniająca
A.J. Czartoryski, Rozważania o dyplomacji – M. Kornat, Studium. Reforma dyplomacji i legitymizm narodów, Kraków 2011.
Europa i świat w epoce napoleońskiej, red. M. Senkowska-Gluck, Warszawa 1988.
Europa i świat w epoce restauracji, romantyzmu i rewolucji 1815-1849, red. W. Zajewski, t. I-II, Warszawa 1991.
H.H. Hahn, Dyplomacja bez listów uwierzytelniających. Polityka zagraniczna Adama Jerzego Czartoryskiego 1830-1840, Warszawa 1987.
H. Wereszycki, Sprawa polska w XIX wieku, w: Polska XIX wieku. Państwo - społeczeństwo - kultura, red. S. Kieniewicz, Warszawa 1986, s. 122-162.
Z. Zieliński, Papiestwo i papieże dwóch ostatnich wieków, Warszawa 1983.
R.P. Żurawski vel Grajewski, Pojedynek za kulisami wielkiej dyplomacji: Księżna Dorothea Lieven wobec Polski i Polaków, Warszawa 2005.
oraz biografie monarchów, dyplomatów i polityków

Kariery polityczne Polaków w kraju i poza krajem w epoce zaborów - proseminarium

Cele przedmiotu:
C1. Doskonalenie techniki samodzielnej kwerendy bibliotecznej (biblioteki tradycyjne i cyfrowe).
C2. Doskonalenie umiejętności krytycznego korzystania z literatury naukowej.
C3. Doskonalenie umiejętności konstruowania pracy pisemnej z zastosowaniem aparatu naukowego (przypisy, bibliografia).
C4. Napisanie przez studenta pracy proseminaryjnej w zakresie historii XIX wieku.
Wymagania wstępne:
W1. Wiedza z zakresu historii XIX wieku pogłębiana na równoległych zajęciach w ramach projektu badawczego: „Polityka jest sztuką praktyczną". Polityka i dyplomacja (koniec XVIII w. -1918).
W2. Umiejętności z zakresu Vademecum badań historycznych i Technologii informacyjnych.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
KH_W02 Zna podstawową terminologię nauk humanistycznych.
KH_W07 Zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji tekstów dotyczących historii.
KH_W08 Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady zakresu ochrony prawa autorskiego.
KH_W09 Ma świadomość kompleksowej natury języka oraz jego złożoności i historycznej zmienności jego znaczeń.
UMIEJĘTNOŚCI
KH_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje.
KH_U08 Posiada umiejętność przygotowania typowych prac pisemnych w języku polskim z zakresu historii XIX wieku.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
KH_K01 Rozumie potrzebę stałego rozwoju intelektualnego.
KH_K03 Potrafi odpowiednio określić czas i sposób wykonania zaplanowanych zadań na poszczególnych etapach przygotowania pracy.
Metody dydaktyczne:
Metody pracy stosowane podczas warsztatów historycznych oraz elementy metody seminaryjnej (dyskusja nad fragmentami prac, indywidualne konsultacje).
Treści programowe:
Studenci przygotowują prace proseminaryjne po uzgodnieniu tematu z prowadzącym zajęcia i pod jego kierunkiem. Może być to opracowanie wybranego tematu na podstawie literatury naukowej albo przygotowanie wstępu, komentarza i przypisów do tekstu źródłowego zgodnie z regułami warsztatu historyka. Problematyka prac obejmuje szeroko rozumiane dzieje polityki i dyplomacji w okresie zaborów (polska działalność dyplomatyczna, Polacy w służbie innych państw, rola polityczna emigracji, sprawa polska w Europie, historia idei, publicystyka polityczna itp.). W ramach zajęć odbywają się ćwiczenia praktyczne i dyskusje związane z techniką kwerendy i różnymi etapami redakcji tekstu naukowego.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Podstawowym kryterium jest przygotowanie w terminie samodzielnej pracy proseminaryjnej. Oceniane będą: ilość i jakość wykorzystanych opracowań, zastosowanie zasad warsztatu naukowego historyka, samodzielność i oryginalność, poprawność merytoryczna i językowa. Dodatkowo: aktywny udział w zajęciach i terminowe przygotowanie kolejnych części pracy.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Zależy od tematu pracy; student zestawia bibliografię w porozumieniu z prowadzącym zajęcia.