Opisy zajęć

Filozofia przyrody nieożywionej - seminarium

Cele przedmiotu:
C1. Zapoznanie z aktualnie dyskutowanymi w filozofii przyrody zagadnieniami.

C2. Wykształcenie umiejętności konstruowania poprawnych argumentów.

C3. Wdrożenie do systematycznej pracy.
Wymagania wstępne:
W1. Ogólna znajomość problematyki filozofii przyrody nieożywionej (kosmofilozofii).

W2. Podstawowe kompetencje językowe.

W3. Otwartość na nowe idee
Efekty kształcenia:
WIEDZA

Student potrafi szczegółowo dyskutować i analizować problematykę z zakresu filozofii przyrody nieożywionej, posiada specjalistyczną wiedzę z zakresu wybranej subdyscypliny filozoficznej tak w aspekcie historycznym jak i bieżących osiągnięć (K_W04).

Student orientuje się w zakresie aktualnie dyskutowanych w literaturze przedmiotowej problemów filozofii przyrody nieożywionej, posiada wszechstronną wiedzę na temat głównych idei filozoficznych i ich rozwoju w stopniu umożliwiającym, badanie relacji tych idei do głównych kierunków i idei wybranej subdyscypliny filozoficznej (K_W06).

Student potrafi wieloaspektowo analizować znaczenie filozofii przyrody w kontekście genezy i historycznego rozwoju nauk przyrodniczych, zna specjalistyczne narzędzia wyszukiwawcze
ukierunkowane na prowadzenie badań w zakresie wybranej subdyscypliny filozoficznej (K_W08).

UMIEJĘTNOŚCI

Student posiada umiejętność merytorycznego argumentowania z wykorzystaniem własnych poglądów, samodzielnie rozwija posiadaną wiedzę oraz pogłębia umiejętności badawcze i inne kwalifikacje profesjonalne (K_U02).

Student posiada umiejętność formułowania uzasadnionych sądów na podstawie danych pochodzących z różnych źródeł, rozwija krytyczną analizę i ocenę obecnych na „rynku idei” stanowisk w sprawie kluczowych kontrowersji w wybranej subdyscyplinie filozoficznej (K_U03).

Student potrafi analizować złożone argumenty filozoficzne oraz ustalać zależności logiczne i argumentacyjne między nimi, włącza się aktywnie i twórczo w organizację życia naukowego (K_U08).


KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)

Student potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie zadania, dostrzega aksjologiczny i moralny wymiar działalności badawczej i poczuwa się do obowiązku dbania o zachowanie najwyższych standardów epistemicznych i etycznych (K_K03).

Student interesuje się aktualnymi wydarzeniami naukowymi i nowatorskimi doniesieniami naukowymi, rozwija w sobie postawę respektu i otwartości na inne poglądy, gotowość do weryfikacji stanowiska pod wpływem rzetelnej argumentacji (K_K06).

Student rozumie potrzebę systematycznego zapoznawania się z czasopismami naukowymi i popularnonaukowymi, uczestniczy w życiu naukowym, tak podejmując inicjatywy, jak i podejmując i sumiennie wypełniając obowiązki administracyjne (K_K07).
Treści programowe:
Na seminarium przygotowywane sa prace dyplomowe, ale także dyskutowane są problemy z zakresu filozofii przyrody nieożywionej. Przede wszystkim takie zagadnienia jak 1) racjonalność struktur przyrody na różnych poziomach organizacji materii; 2) irracjonalność pseudonauki versus racjonalność nauki; 3) relacje pomiędzy przyrodniczymi i filozoficznymi obrazami świata; 4) naturalizm metodologiczny versus naturalizm ontologiczny.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
zaliczenie na podstawie postępów przy pisaniu pracy dyplomowej oraz jednej pracy pisemnej (o objętości ok. 1/2 ark. wyd.) w każdym semestrze na temat związany z dyskutowanymi zagadnieniami. Pod koniec drugiego (letniego) semestru studenci drugiego roku mają obowiązek złożenia tematu, wstępu i planu pracy dyplomowej (doktorskiej). Na zakończenie trzeciego roku studenci zobowiązani są do przedstawienia 2/3 rozprawy doktorskiej. Obowiązek przedstawienia całości rozprawy doktorskiej skorelowany jest z zaliczeniem letniego semestru na czwartym roku studiów doktoranckich.

brak zaliczenia

(W) Student nie potrafi szczegółowo dyskutować i analizować problematyki z zakresu filozofii przyrody nieożywionej, nie orientuje się w zakresie aktualnie dyskutowanych w literaturze przedmiotowej problemów filozofii przyrody nieożywionej, nie potrafi wieloaspektowo analizować znaczenia filozofii przyrody w kontekście genezy i historycznego rozwoju nauk przyrodniczych

(U) Student nie posiada umiejętności formułowania uzasadnionych sądów na podstawie danych pochodzących z różnych źródeł, nie potrafi analizować złożonych argumentów filozoficznych oraz ustalać zależności logicznych i argumentacyjnych między nimi, nie posiada umiejętności merytorycznego argumentowania z wykorzystaniem własnych poglądów.

(K) Student nie potrafi odpowiednio określić priorytetów służących realizacji określonego przez siebie zadania, nie rozumie potrzeby systematycznego zapoznawania się z czasopismami naukowymi i popularnonaukowymi, nie interesuje się aktualnymi wydarzeniami naukowymi i nowatorskimi doniesieniami naukowymi.

zaliczenie

(W) Student potrafi szczegółowo dyskutować i analizować problematykę z zakresu filozofii przyrody nieożywionej, orientuje się w zakresie aktualnie dyskutowanych w literaturze przedmiotowej problemów filozofii przyrody nieożywionej, potrafi wieloaspektowo analizować znaczenie filozofii przyrody w kontekście genezy i historycznego rozwoju nauk przyrodniczych.

(U) Student posiada umiejętność formułowania uzasadnionych sądów na podstawie danych pochodzących z różnych źródeł, potrafi analizować złożone argumenty filozoficzne oraz ustalać zależności logiczne i argumentacyjne między nimi, posiada umiejętność merytorycznego argumentowania z wykorzystaniem własnych poglądów .

(K) tudent potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie zadania, rozumie potrzebę systematycznego zapoznawania się z czasopismami naukowymi i popularnonaukowymi, interesuje się aktualnymi wydarzeniami naukowymi i nowatorskimi doniesieniami naukowymi
Literatura (podstawowa i zalecana):
wyznaczana jest tematami pisanych prac dyplomowych

Historia relacji między naukami przyrodniczymi a filozofią - konwersatorium

Cele przedmiotu:
Konwersatorium ma na celu 1) przedstawienie w ujęciu historycznym (starożytność, średniowiecze, odrodzenie, oświecenie, współczesność) głównych typów relacji pomiędzy naukami przyrodniczymi i filozofią (autonomia, separacja, konflikt) oraz 2) omówienie i krytykę scjentyzmu (m.in.tzw.humanizmu ewolucyjnego) jako egzemplifikacji supremacji poznania naukowego nad poznaniem filozoficznym.
Wymagania wstępne:
Podstawowa wiedza z zakresu historii filozofii i historii nauki.
Efekty kształcenia:
WIEDZA

K_W01: Student(ka) ma wszechstronną znajomość i pogłębione zrozumienie roli refleksji filozoficznej w kształtowaniu kultury duchowej.
K_W02: Student(ka) ma poszerzoną wiedzę o miejscu i znaczeniu filozofii w relacji do teologii, nauk formalnych i szczegółowych oraz o specyfice przedmiotowej i metodologicznej filozofii.

UMIEJĘTNOŚCI

K_U06: Student(ka) posiada umiejętność merytorycznego argumentowania, z wykorzystaniem własnych poglądów oraz poglądów innych autorów, formułowania wniosków oraz tworzenia syntetycznych podsumowań posiada umiejętność formułowania opinii krytycznych o wytworach kultury na podstawie wiedzy naukowej i doświadczenia oraz umiejętność prezentacji opracowań krytycznych w różnych formach i w różnych mediach posiada pogłębioną umiejętność przygotowania różnych prac pisemnych w języku polskim i języku obcym uznawanym za podstawowy dla dziedzin nauki i dyscyplin naukowych, właściwych dla studiowanego kierunku studiów.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)

K_K04: Student(ka) potrafi dokonać pogłębionej analizy sytuacji i problemów oraz samodzielne sformułować propozycje ich rozwiązania.
K_K05: Student(ka) potrafi uzasadnić rolę filozofii i odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego regionu, kraju, Europy.
Metody dydaktyczne:
Dyskusja naukowa z elementami prezentacji multimedialnych.
Treści programowe:
1. Nauki przyrodnicze i filozofia w starożytności i średniowieczu (m.in. kazus medycyny i astronomii).
2. Dominacja poznania filozoficznego w okresie renesansu (m.in. kazus astrologii i alchemii).
3. Odrodzenie nauk przyrodniczych (mechanika i astronomia) w okresie oświecenia a filozofia transcedentalna Kanta.
4. Sukcesy poznawcze nauki nowożytnej i geneza filozofii pozytywistycznej (m.in. J. Herschel, A. Comte, J. S. Mill).
5. Krytyka nauki w empiriokrytycyzmie i konwencjonalizmie (m.in. R. Avenarius, P. Duhem).
6. Rozwój fizyki w pierwszej połowie XX wieku i fizykalizm neopozytywizmu (m.in. R. Carnap, H. Reichenbach).
7. Rozwój teorii ewolucji i ewolucjonizmu w drugiej połowie XX wieku a naturalizacja epistemologii we współczesnej filozofii (m.in. W. Quine, H. Kornblith).
8. Humanizm ewolucyjny jako egzemplifikacja współczesnej supremacji nauki nad filozofią (m.in. M. Schmidt-Salomon, C. Sagan).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena na podstawie pisemnego egzaminu testowego z częścią pytań otwartych.

Wiedza

Na ocenę 5: Student ma usystematyzowaną i ugruntowaną wiedzę odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień. Potrafi wykorzystywać posiadaną wiedzę w trakcie zajęć; jest dobrze zorientowany w aktualnej literaturze przedmiotu.
Na ocenę 4: Student posiada uporządkowaną wiedzę odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień.
Na ocenę 3: Student posiada ogólną orientacją dotyczącą zagadnień przedstawionych w trakcie konwersatorium.
Na ocenę 2: Student nie posiada podstawowej wiedzy odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień. Nie zna aktualnej literatury przedmiotu.

Umiejętności

Na ocenę 5: Student bardzo dobrze rozumie podstawowe treści zajęć i potrafi zająć krytyczne stanowisko w odniesieniu do zagadnień poruszanych w trakcie konwersatorium; wykazuje inicjatywę w poszukiwaniu/tworzeniu własnych materiałów i narzędzi pracy. Potrafi dobrze posługiwać się nimi.
Na ocenę 4: Student dobrze rozumie podstawowe treści zajęć i dobrze radzi sobie z krytycznym odnoszeniem się do poglądów dotyczących poruszanych kwestii; Wykazuje inicjatywę w poszukiwaniu/tworzeniu własnych materiałów i narzędzi pracy, potrafi posługiwać się nimi.
Na ocenę 3: Student w niewielkim stopniu rozumie podstawowe treści zajęć i zaledwie wystarczająco radzi sobie z krytycznym odniesieniem się do poglądów dotyczących poruszanych w wykładzie kwestii; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.
Na ocenę 2: Student nie rozumie podstawowych treści zajęć lub nie potrafi krytycznie analizować poglądów odnoszących się do poruszanych w wykładzie kwestii; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.

Kompetencje społeczne

Na ocenę 5: Student wykazuje zaangażowanie i aktywność w zajęciach, z własnej inicjatywy pogłębia i doskonali posiadaną wiedzę i umiejętności. Efektywnie korzysta z dostępnej najnowszej literatury.
Na ocenę 4: Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.
Na ocenę 3: Student uczestniczy w zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Na ocenę 2: Student nie angażuje się we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.
Literatura (podstawowa i zalecana):
Podstawowa

A. C. Crombie, Nauka średniowieczna i początki nauki nowożytnej, t. 1-2, Warszawa1960; R. Miszczyński (red.), Kształtowanie się podstaw nauki współczesnej, Częstochowa 1995; Z. Roskal, Astronomia matematyczna w nauce greckiej. Metodologiczne studium historyczno-przyrodnicze, Lublin 2002; W. Quine, Korzenie ontologii, Warszawa 2006; R. Kilbansky, E. Panofsky, F. Saxl, Saturn i melancholia. Studia z historii, filozofii, przyrody, medycyny, religii oraz sztuki, Kraków 2009; M. Schmidt-Salomon, Humanizm ewolucyjny. Dlaczego możliwe jest dobre życie w złym świecie, Słupsk 2012.

Uzupełniająca

D. Dzwonkowska, Pozytywistyczne ujęcie relacji filozofii do nauk przyrodniczych, ,,Studia Philosophiae Christianae’’ 47 nr 2 (2011), 195-208 http://cejsh.icm.edu.pl/cejsh/element/bwmeta1.element.desklight-ca6f2337-0d78-4476-b1a1-4445477b6441
M. Miłkowski, Epistemologia znaturalizowana http://marcinmilkowski.pl/downloads/fopa.pdf
R. Ziemińska, Zwrot naturalistyczny we współczesnej epistemologii http://www.whus.pl/files/whus/nr1_r_zieminska.pdf



Współczesne kontrowersje światopoglądowe - nauki przyrodnicze - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1. Egzemplifikowanie filozoficznych problemów implikowanych przez współczesne teorie przyrodnicze i próba odpowiedzi na pytanie: czy światopogląd racjonalistyczny wyjaśnia rzeczywistość lepiej niż światopogląd religijny?.
C2. Ukazanie specyfiki poznania filozoficznego.
Wymagania wstępne:
Pojęcia światopoglądu i przyrodniczego obrazu świata
Efekty kształcenia:
WIEDZA

K_W01 ma wszechstronną znajomość i pogłębione zrozumienie roli refleksji filozoficznej w kształtowaniu kultury duchowej
K_W02 ma poszerzoną wiedzę o miejscu i znaczeniu filozofii w relacji do teologii, nauk formalnych i szczegółowych oraz o specyfice przedmiotowej i metodologicznej filozofii

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informację z wykorzystaniem źródeł drukowanych i elektronicznych oraz formułować na tej podstawie sądy krytyczne
K_U02 posiada pogłębione umiejętności badawcze, obejmujące analizę prac innych autorów, syntezę różnych idei i poglądów, dobór metod i konstruowanie narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników, pozwalające na oryginalne rozwiązywanie złożonych problemów filozoficznych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)

K_K01 rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób
K_K02 potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role
Treści programowe:
1. Rola teorii naukowych w kształtowaniu światopoglądu religijnego (m.in. kosmologia). 2. Transhumanizm i ekstropianizm a światopogląd racjonalistyczny (m.in. problem przeszczepów organów, eugenika i kwestia cyborgizacji). 3. Humanizm kosmiczny i ekologiczny (m.in. ruch New Age). 4. Argumenty za nieśmiertelnością duszy ludzkiej w świetle fizjologii i neurofizjologii (m.in. dualistyczny interakcjonizm). 5. Problem roślin genetycznie modyfikowanych w świetle światopoglądu ekologicznego (m.in. wpływ na bioróżnorodność). 6. Problem obecności dzikich gatunków zwierząt na terenach zurbanizowanych (m.in. etyczne podstawy przekształceń przestrzeni).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena na podstawie pisemnego egzaminu testowego z częścią pytań otwartych.

Wiedza

Na ocenę 5: Student ma usystematyzowaną i ugruntowaną wiedzę odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień. Potrafi wykorzystywać posiadaną wiedzę w trakcie zajęć; jest dobrze zorientowany w aktualnej literaturze przedmiotu.
Na ocenę 4: Student posiada uporządkowaną wiedzę odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień.
Na ocenę 3: Student posiada ogólną orientacją dotyczącą zagadnień przedstawionych w trakcie konwersatorium.
Na ocenę 2: Student nie posiada podstawowej wiedzy odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień. Nie zna aktualnej literatury przedmiotu.

Umiejętności

Na ocenę 5: Student bardzo dobrze rozumie podstawowe treści zajęć i potrafi zająć krytyczne stanowisko w odniesieniu do zagadnień poruszanych w trakcie konwersatorium; wykazuje inicjatywę w poszukiwaniu/tworzeniu własnych materiałów i narzędzi pracy. Potrafi dobrze posługiwać się nimi.
Na ocenę 4: Student dobrze rozumie podstawowe treści zajęć i dobrze radzi sobie z krytycznym odnoszeniem się do poglądów dotyczących poruszanych kwestii; Wykazuje inicjatywę w poszukiwaniu/tworzeniu własnych materiałów i narzędzi pracy, potrafi posługiwać się nimi.
Na ocenę 3: Student w niewielkim stopniu rozumie podstawowe treści zajęć i zaledwie wystarczająco radzi sobie z krytycznym odniesieniem się do poglądów dotyczących poruszanych w wykładzie kwestii; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.
Na ocenę 2: Student nie rozumie podstawowych treści zajęć lub nie potrafi krytycznie analizować poglądów odnoszących się do poruszanych w wykładzie kwestii; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.

Kompetencje społeczne

Na ocenę 5: Student wykazuje zaangażowanie i aktywność w zajęciach, z własnej inicjatywy pogłębia i doskonali posiadaną wiedzę i umiejętności. Efektywnie korzysta z dostępnej najnowszej literatury.
Na ocenę 4: Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.
Na ocenę 3: Student uczestniczy w zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Na ocenę 2: Student nie angażuje się we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.
Literatura (podstawowa i zalecana):
Podstawowa

M. Klichowski, Narodziny cyborgizacji. Nowa eugenika, transhumanizm i zmierzch edukacji, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań 2014; J. Kleszcz, Wpływ zwierząt na formę współczesnych przestrzeni miejskich ,,Kultura i Wartości'' 1 (2014), 67-82; J. Żak-Bucholc, Relacja natura-kultura w polskiej recepcji New Age. Humanizm Kosmiczny i Ekologiczny jako nowa wizja relacji Człowiek – Natura w New Age i Nowej Świadomości [w:] Człowiek wobec natury – humanizm wobec nauk przyrodniczych, red. J. Sokolski, Wydawnictwo NERITON, Warszawa 2010, s. 314-320; M. Bakke, Posthumanizm: człowiek w świecie większym niż ludzki, [w:] Człowiek wobec natury – humanizm wobec nauk przyrodniczych, red. J. Sokolski, Wydawnictwo NERITON, Warszawa 2010, s. 338-339; K. Fijałkowski, T. Bielecki, Homo przypadkiem sapiens, Warszawa: PWN 2009; J. Stangroom, Co myślą naukowcy (tłum. A. Onysymow), Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 2009; J. Gray, Słomiane psy. Myśli o ludziach i innych zwierzętach (tłum. C Cieśliński), Książka i Wiedza, Warszawa 2003;


Uzupełniająca:

K. Adamski, Transhumanizm - między utopią, biotechnologią a gnozą, ,,Roczniki Teologii Moralnej'', 59 (2012), 105-128; A. Mc Grath: Nauka i religia. Kraków 2009; J.C. Polkinghorne: Jeden świat. Wzajemne relacje nauki i teologii. Kraków 2008; F. Facchini: Przygoda człowieka. Przypadek czy stworzenie? Kraków 2008;

Zagadnienia współczesnej nauki - konwersatorium

Cele przedmiotu:
Głównym celem konwersatorium jest 1) dyskusja tych zagadnień współczesnych nauk przyrodniczych i ścisłych (m.in. (geo-) i astrofizyki, astronomii, biologii), które są relewantne światopoglądowo (m.in. natura świadomości, istnienie cywilizacji naukowo-technicznych w kosmosie) oraz tworzą kontrowersje w środowisku naukowym (m.in. problem hormezy). Celem pobocznym jest 2) analiza przekazów popularno-naukowych w aspekcie ich funkcji tworzenia obrazu świata.

Wymagania wstępne:
Zainteresowania postępami współczesnej nauki i ich wpływem na kształtowanie się współczesnego modelu życia.
Efekty kształcenia:
WIEDZA

W1: Student(-ka) rozumie złożone zjawiska i procesy przyrodnicze (K_W01)
W2: Student(-ka) ma pogłębioną wiedzę o wzajemnych powiązaniach nauk o życiu, nauk o Ziemi i Wszechświecie oraz o związkach tych nauk z szerszym kontekstem nauk filozoficznych
(K_W13)

UMIEJĘTNOŚCI

Student(-ka) posiada umiejętność integrowania wiedzy z różnych dyscyplin w zakresie nauk o życiu i o Ziemi i Wszechświecie (K_U04)

Student(-ka) analizuje i ocenia problemy i konflikty moralne powstałe na tle postępu naukowo-technicznego (K_U10)

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)

Student(-ka) potrafi samodzielnie i krytycznie uzupełniać wiedzę i umiejętności, rozszerzone o wymiar interdyscyplinarny (K_K08)
Metody dydaktyczne:
Dyskusja naukowa połączona z prezentacjami multimedialnymi
Treści programowe:
1. Badanie planet w Układzie Słonecznym (m.in. wyniki misji kosmicznej Galileo, Cassini), poszukiwania nowych ciał w Pasie Kuipera i planet ekstrasolarnych (m.in. wyniki misji kosmicznej Kepler i New Horizons) oraz inteligencji pozaziemskiej (m.in. program SETI) w kontekście rozwoju astronomii. 2. Gwiazdy anomalne w Drodze Mlecznej i sąsiednich galaktykach (m.in. V838 Monocerotis, V4334 Sagittarii, SN1987A, SDSS J102915+172927, CXO J164710.2-455216, 4U 0142+61) we współczesnej astrofizyce i według teorii alternatywnych (m.in. model Alfvéna-Kleina, model mechaniki plazmowej Erica Lernera). 3. Modele (m.in. model żelaznego monokryształu i georeaktora) i metody badania wnętrza Ziemi i Słońca (m.in. problem deficytu neutrin słonecznych). 4. Wpływ działalności człowieka na stan środowiska naturalnego (m.in. spór o antropogenne ocieplenie atmosfery Ziemi i alternatywne źródła energii). 5. Kontrowersje w ocenie zjawiska hormezy (m.in. hormeza radiacyjna, kriogeniczny mezolifting komórkowy) i percepcji pozazmysłowej (telepatia, prekognicja, retrokognicja, projekcja astralna). 6. Zjawisko magnetorecepcji w biosferze (m.in. tzw. zmysł magnetyczny zwierząt). 7. Spór o wpływ cukru rafinowanego i jego substytutów (m.in. ksylitol, stevia, aspartam) oraz utwardzonych tłuszczów roślinnych (izomery trans kwasów tłuszczowych) na metabolizm człowieka. 8. Badania nad doświadczeniem śmierci klinicznej i próby wyjaśnienia zjawiska NDE (m.in. teorie fizjologiczne, psychologiczne).
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Ocena na podstawie pisemnego egzaminu testowego z częścią pytań otwartych.

Wiedza

Na ocenę 5: Student(ka) ma usystematyzowaną i ugruntowaną wiedzę odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień. Potrafi wykorzystywać posiadaną wiedzę w trakcie zajęć; jest dobrze zorientowany w aktualnej literaturze przedmiotu.
Na ocenę 4: Student(ka) posiada uporządkowaną wiedzę odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień.
Na ocenę 3: Student(ka) posiada ogólną orientacją dotyczącą zagadnień przedstawionych w trakcie konwersatorium.
Na ocenę 2: Student(ka) nie posiada podstawowej wiedzy odnoszącą się do przedstawionych i omawianych zagadnień. Nie zna aktualnej literatury przedmiotu.

Umiejętności

Na ocenę 5: Student(ka) bardzo dobrze rozumie podstawowe treści zajęć i potrafi zająć krytyczne stanowisko w odniesieniu do zagadnień poruszanych w trakcie konwersatorium; wykazuje inicjatywę w poszukiwaniu/tworzeniu własnych materiałów i narzędzi pracy. Potrafi dobrze posługiwać się nimi.
Na ocenę 4: Student(ka) dobrze rozumie podstawowe treści zajęć i dobrze radzi sobie z krytycznym odnoszeniem się do poglądów dotyczących poruszanych kwestii; Wykazuje inicjatywę w poszukiwaniu/tworzeniu własnych materiałów i narzędzi pracy i potrafi posługiwać się nimi.
Na ocenę 3: Student(ka) w niewielkim stopniu rozumie podstawowe treści zajęć i zaledwie wystarczająco radzi sobie z krytycznym odniesieniem się do poglądów dotyczących poruszanych w wykładzie kwestii; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.
Na ocenę 2: Student(ka) nie rozumie podstawowych treści zajęć lub nie potrafi krytycznie analizować poglądów odnoszących się do poruszanych w wykładzie kwestii; nie potrafi tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi.

Kompetencje społeczne

Na ocenę 5: Student(ka) wykazuje zaangażowanie i aktywność w zajęciach, z własnej inicjatywy pogłębia i doskonali posiadaną wiedzę i umiejętności. Efektywnie korzysta z dostępnej najnowszej literatury.
Na ocenę 4: Student(ka) aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności. Chętnie angażuje się w dyskusje.
Na ocenę 3: Student(ka) uczestniczy w zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu angażuje się w dyskusje i korzysta z dostępnej literatury przedmiotu.
Na ocenę 2: Student(ka) nie angażuje się we własny proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i zadań, nie angażuje się w dyskusje stawianych problemów.
Literatura (podstawowa i zalecana):
Podstawowa:

R. M. Hazen, M. Singer, Dlaczego czarne dziury nie są czarne? Nierozwiązane problemy współczesnej nauki, Prószyński i S-ka, 2001 http://www.wiw.pl/biblioteka/czarne_hazen/01.asp L. Burch, Kaprysy kosmicznej pogody, ,,Świat Nauki'' 6 (2001), 56-64; E. Lorenzini,J. Sanmartin Elektrodynamiczne więzi w kosmosie ,,Świat Nauki'' 9 (2004), 48-55; A. W. Wiggins, Ch. M. Wynn, Pięć największych nierozwiązanych problemów naukowych, Wyd. Amber 2004; H. Korpikiewicz, Kosmoekologia - człowiek w kosmicznym środowisku ,,Roczniki Filozoficzne'', 54 (2006), 77-86; P. van Lommel, Wieczna świadomość. Naukowa wizja ,,Życia po życiu’’, ARTVITAE 2010; S. Mizera, Obserwacje planet pozasłonecznych, ,,Mała Delta'' 2011 http://www.deltami.edu.pl/temat/astronomia/2011/05/26/Obserwacje_planet_pozaslonecznyc/ T. Birkhead, Sekrety ptaków. Fascynujący świat ptasich zmysłów, Wyd. Galaktyka 2012; J.M. Herndon, Terracentric Nuclear Fission Reactor: Background, Basis, Feasibility, Structure, Evidence, and Geophysical Implications, 2013 arXiv 1308.5934

Uzupełniająca:

A. L. Peratt, Plasma Cosmology, http://plasmauniverse.info/downloads/CosmologyPeratt.pdf T. Woźniak, Propaganda scjentystyczna. Funkcje społeczne przekazów popularnonaukowych, Warszawa 2000; L.Dobrzyński, Biologiczne skutki promieniowania jonizującego, ,,Postępy Techniki Jądrowej’’ 44 (2001), 14-29; D. Lamb, The Search for ExtraterrestialInteligence. A PhilosophicalInquiry, New York 2001.