Opisy zajęć

Dyskurs publiczny - wykład

Opis zajęć:
• Pojęcie dyskursu i jego odmiany
• Język i płeć
• Dyskurs polityczny
• Język, tożsamość i historia
• Mowa nienawiści
• Dyskurs reklamowy
Literatura (podstawowa i zalecana):
Literatura podstawowa:
M. Czyżewski, S. Kowalski, A. Piotrowski, Rytualny chaos. Studium dyskursupublicznego, Kraków: Aureliusz
Z. Kloch, Odmiany dyskursu. Semiotyka życia publicznego w Polsce po 1989 roku, Wrocław Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego 2006
J. Bralczyk, Język na sprzedaż, Gdańsk: GWP,

Literatura uzupełniająca:
A. Moir, D. Jessel, Płeć mózgu. O prawdziwej różnicy między mężczyzną a kobietą, Warszawa: PIW 1993 (szczególnie rozdział 9:
L. M. Rojo, Płeć władzy: kobiecy styl komunikacji i zarzadzania w hiszpańskich miejscach pracy, w: A. Duszak, N. Fairclough, Krytyczna analiza dyskursu, Kraków: Universitas 2008, s. 429-458.
T. A van Dijk, Kontekstualizacja w dyskursie parlamentarnym. Nazar, Irak i pragmatyka kłamania, w: A. Duszak, N. Fairclough, Krytyczna analiza dyskursu, Kraków: Universitas 2008, s. 215-244.
D. Dabert, Mowa kontrolowana. Szkice o języku publicznym w Polsce po 1989 roku, Poznań: UAM, s. 9-26.
M. Krzyżanowski, Konstrukcja tożsamości narodowych i europejskich w polskim dyskursie politycznym po roku 1989: analiza dyskursywno-historyczna, w: A. Duszak, N. Fairclough, Krytyczna analiza dyskursu, Kraków: Universitas 2008, s. 267-304.
M. Czyżewski, Polski spór o książkę „Strach” Jana Tomasza Grossa w perspektywie „pośredniczącej” analizy dyskursu. „Studia Socjologiczne”, 2009 3, s. 5-26.
A. Piotrowski, Tożsamość zbiorowa jako temat dyskursu polityki. Dwa przemówienia parlamentarne – analiza przypadku, w: M. Czyżewski, S. Kowalski, A. Piotrowski,Rytualny chaos. Studium dyskursu publicznego, Kraków: Aureliusz, s. 187-224.
M. Mrozowski, Obrazy cudzoziemców i imigrantów w Polsce w prasie polskiej, w: K. Iglicka (red.), Integracja czy dyskryminacja? Polskie wyzwania i dylematy u progu wielokulturowości, Warszawa 2003, s. 184-235.
S. Kowalski, M. Tulli, Zamiast procesu. Raport o mowie nienawiści, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, s. 10-29.
K. Gebert, Żałosny koniec marzeń, w: A. Finkielkraut, W imię Innego. Antysemicka twarz lewicy, przeł R. Lis, Warszawa 2005, s. 7-43.
M. Bilewicz, Nowe formy uprzedzeń z perspektywy psychologii dyskursywnej, w: „Kultura i Społeczeństwo”2004 nr 1, s. 51-68.
T. Żukowski, Agresywni i roszczeniowi, w: Z. Sypniewski, B. Warkocki, Homofobia po polsku, Wydawnictwo Sic!, s. 61-66,
E. Szczęsna, Poetyka reklamy, Warszawa: PWN 2003, (rozdz. Reklama w kulturze), s. 182-222.
Cel nauczania:
Celem przedmiotu jest przedstawienie teorii dyskursu w sferze publicznego komunikowania. Poza zagadnieniami teoretycznymi podjęte zostaną zagadnienia publicznych sporów, debat, dyskusji, wystąpień parlamentarnych, pojawiających się w mediach, dyskursie potocznym i sferze publicznej. Przedmiotem analizy będą zróżnicowane teksty, wypowiedzi osadzone w kontekście społecznym.
Wymagania wstępne:
Zaliczenie przedmiotów wymaganych programem studiów
Pomoce dydaktyczne:
wykład konwencjonalny (tradycyjny), wykład konwersatoryjny, metody z prezentacją (pokazem), metody dialogowe, indywidualna praca z tekstem
Sposoby oceny:
Ocena niedostateczna:
(W) nie ma wiedzy dotyczącej dyskursu
(U) nie potrafi wypowiadać się na temat dyskursu
(K) nie dostrzega problemów związanych z dyskursem w życiu publicznym

Ocena dostateczna:
(W) ma elementarną wiedzę dotyczącą dyskursu - jego usytuowania w językoznawstwie i naukach społecznych
(U) potrafi wypowiadać się na temat dyskursu bez pogłębionego wykorzystania różnych ujęć teoretycznych
(K) dostrzega pojedyncze problemy i dylematy związane z różnymi aspektami dyskursu publicznego

Ocena dobra:
(W) ma wiedzę dotyczącą dyskursu - jego usytuowania w językoznawstwie i naukach społecznych
(U) potrafi wypowiadać się na temat dyskursu, w tym dyskursu publicznego, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku medioznawstwa, jak i innych dyscyplin
(K) dostrzega i formułuje problemy i dylematy związane z różnymi aspektami dyskursu publicznego

Ocena bardzo dobra:
(W) ma pogłębioną wiedzę dotyczącą dyskursu - jego usytuowania w językoznawstwie i naukach społecznych
(U) potrafi w sposób precyzyjny i spójny wypowiadać się na temat dyskursu, w tym dyskursu publicznego, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku medioznawstwa, jak i innych dyscyplin
(K) dostrzega i formułuje problemy i dylematy związane z różnymi aspektami dyskursu publicznego - rozumie znaczenie języka w życiu publicznym


Udział elementów wspomnianych powyżej w ostatecznej ocenie:
(a) ocena prezentacji w oparciu o zadane lektury (30%), (b) zaangażowanie w zajęcia (obecność i uczestnictwo w zajęciach - 20%), (c) test (50%)
Efekty kształcenia:
WIEDZA
ma elementarną wiedzę dotyczącą dyskursu - jego usytuowania w językoznawstwie i naukach społecznych

UMIEJĘTNOŚCI
potrafi w sposób precyzyjny i spójny wypowiadać się na temat dyskursu, w tym dyskursu publicznego, z wykorzystaniem różnych ujęć teoretycznych, korzystając zarówno z dorobku medioznawstwa, jak i innych dyscyplin

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
dostrzega i formułuje problemy i dylematy związane z różnymi aspektami dyskursu publicznego - rozumie znaczenie języka w życiu publicznym

Komunikacja polityczna i kampanie polityczne - wykład

Opis zajęć:
(1) Komunikacja polityczna i marketing polityczny – rozwój koncepcji; (2) Uczestnicy komunikacji politycznej: konsultanci i aktorzy polityczni, media, obywatele/wyborcy; (3) Wizerunek aktorów politycznych w komunikacji politycznej; (4) Narzędzia komunikacji politycznej – rola mediów we współczesnym systemie demokratycznym; (5) Narzędzia komunikacji politycznej: reklama polityczna, debaty wyborcze, programy informacyjne; (6) Kampanie polityczne: rynek polityczny, rynek wyborczy; (7) Kampanie polityczne w Polsce i w Stanach Zjednoczonych
Literatura (podstawowa i zalecana):
Literatura podstawowa:
Tomasz Płudowski (2008), Komunikacja polityczna w amerykańskich kampaniach wyborczych, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Marek Mazur (2007), Marketing polityczny. Studium porównawcze prezydenckich kampanii wyborczych w USA i w Polsce. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Wojciech Cwalina, Andrzej Falkowski (2005), Marketing polityczny. Perspektywa psychologiczna, Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.


Literatura uzupełniająca:
Bogusława Dobek-Ostrowska (2007), Komunikowanie polityczne i publiczne, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Bogusława Dobek-Ostrowska (2005), Kampania wyborcza: marketingowe aspekty komunikowania politycznego, Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego
Winfried Schulz (2006), Komunikacja polityczna. Koncepcje teoretyczne i wyniki badań empirycznych na temat mediów masowych w polityce, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
Wymagania wstępne:
Wykład wprowadza studentów w problematykę komunikacji politycznej, w sposoby rozumienia komunikacji aktorów publicznych z ich otoczeniem. Głównym celem zajęć jest pogłębienie wiedzy na temat sposobu i wykorzystania różnorodnych instrumentów komunikacji we współczesnych demokracjach oraz związanych z tym dylematów. Ostatecznie zajęcia mają zachęcić słuchaczy do refleksji nad rolą obywateli w procesach komunikacji politycznej.

Komunikacja społeczna podstawowe pojęcia i elementy - wykład

Opis zajęć:
1.Pojęcie – rozumienie komunikacji społecznej:
1.1. Definicje i cechy komunikacji społecznej
1.2.Rodzaje, formy komunikacji społecznej
1.3.Funkcje komunikacji społecznej
2.Komunikowanie społeczne jako proces, masowe komunikowanie
3.Komunikacja społeczna, mas media a teorie osobowości
3.1. Teoria instynktów – Z. Freud
3.2. Teoria postaw – F. Znaniecki
3.3.Teoria Potrzeb – A. Maslow, V. Frankl
4.Modele komunikowania społecznego
5.Budowa przekazu medialnego
6.Ukształtowanie się sytemu medialnego
6.1.Rozwój środków komunikacji i ich posiadanie priorytetem w zakupach
6.2.Wzrost osób zatrudnionych w komunikacji społecznej, i zapotrzebowanie na osoby kompetentne w zakresie komunikacji społecznej
6.3.Wzrost dochodu z komunikowania społecznego
6.4.Wzrost czasu poświęcanego mediom komunikacji społecznej
6.5. Posiadanie środków medialnych i kompetencja medialna wskaźnikiem prestiżu społecznego
7.Informacja, propaganda, manipulacja
8.Społeczeństwo informacyjne
9.Zadania, powinności mediów
10.Media a demokracja
11.Dualny system mediów w demokracji, poszerzony o media społeczne i środowiskowe, powinności mediów
12.Cechy mediów publicznych
13.Media regionalne, lokalne i środowiskowe
14.Iluzyjność świata mediów, zjawisko negatywności w mediach, spektakularność i gwiazdorstwo
15.Konieczność kompetencji medialnej
Literatura (podstawowa i zalecana):
literatura podstawowa
1.T. Goban-Klas. Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu. Warszawa: PWN 1999.
2.B. Dobek Ostrowska. Podstawy komunikowania społecznego. Wrocław: Wyd. Astrum 2007.

literatura uzupełniająca
1.M. Filipiak. Homo communicans. Wprowadzenie do teorii masowego komunikowania. Lublin: Wydawnictwo UMCS 2003
2.A. Pratkanis, E. Aronson. Wiek propagandy. Warszawa: PWN 2003
3.M. Golka. Bariery w komunikowaniu i społeczeństwo (dez)informacyjne. Warszawa: PWN 2008
4.M. Iłowiecki. Krzywe zwierciadło. O manipulacji w mediach. Lublin: Gaudium 2003.
5.L. Dyczewski (red.). Rodzina – dziecko - media. Lublin: Gaudium 2005.
6.L. Dyczewski (red.). Jaka informacja. Lublin: Wydawnictwo KUL; Centrum Europejskie Natolin 2009
Wymagania wstępne:
Celem zajęć jest ukazanie roli komunikacji społecznej, szczególnie w nowoczesnym – demokratycznym społeczeństwie, jak ona funkcjonuje w nowoczesnym społeczeństwie, jakimi środkami się posługuje, jakie są modele komunikacji masowej. Celem jest także wskazanie na niebezpieczeństwa komunikacji społecznej przy użyciu najnowocześniejszych środków oraz ukazanie konieczności rozwijania kompetencji medialnej.

Opinia publiczna - wykład

Opis zajęć:
1. Opinia publiczna jako praxis sfery publicznej i przedmiot zainteresowania akademików. Określenie przedmiotu zajęć i warunków zaliczenia
2. Sens opinii publicznej
3. Opinia publiczna w demokracjach
4. Geneza wyrażania i pomiaru opinii publicznej
5. Współczesne metody badania opinii publicznej
6. Problemy badań opinii publicznej
7. Problemy opinii publicznej
8. Funkcje badań opinii publicznej i sposoby ich prezentacji
9. Proces kształtowania opinii publicznej
10. Opinia publiczna a media – opinie zmediatyzowane
11. Teoria spirali milczenia
12-15 Znaczenie opinii publicznej – podsumowanie, dyskusja
Literatura (podstawowa i zalecana):
Literatura podstawowa:
R. Szwed. Reprezentacje opinii publicznej w dyskursie publicznym. Lublin: Wydawnictwa KUL, 2011.
R. Dyoniziak. Sondaże a manipulowanie społeczeństwem. Wyd. Adam Marszałek 2004.
A. Sułek. Sondaż polski. Warszawa: PWN 2001.
E. Noelle-Neumann. Spirala milczenia. Nasza skóra społeczna. Poznań: Zysk i s-ka 2004.

Literatura uzupełniająca:
M. Czyżewski. Opinia publiczna czy opublikowane nastroje? O niektórych warunkach społeczeństwa obywatelskiego. Kultura i Społeczeństwo nr 3 2002.
J. Zaller. Definicje opinii publicznej. W: J. Szczupaczewski. Władza i społeczeństwo. Antologia tekstów z zakresu socjologii polityki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar 1998
G. Sartori. Teoria demokracji. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN 1998.
Tyrania opinii. Artykuły w „Kwartalniku respublica Nowa”, nr 16/2011 zima 2011
I. Przybyłowska. Proces akulturacji sondaży opinii publicznej w Polsce. Przegląd Socjologiczny T.XLV 1996.
Cel nauczania:
Celem zajęć jest zapoznanie studentów z podstawami teoretycznymi i praktyką badań opinii publicznej. Program obejmuje następujące zagadnienia: Czym jest opinia publiczna? Narodziny koncepcji opinii publicznej – koncepcje przed i pooświeceniowe. Opinia publiczna a demokracja. Narzędzia badania opinii publicznej. Badania słomiane. Badania sondażowe. Badania jakościowe. Problemy opinii publicznej. Uwarunkowania powstawania opinii. Opinia publiczna a media. Prezentacja badań opinii publicznej w mediach. Zagadnienia etyczne w badaniach społecznych.
Pomoce dydaktyczne:
(a) wykład i prezentacja wykładowcy, (b) prezentacja studentów, (c) dyskusja
Sposoby oceny:
Ocena niedostateczna:
(W) student nie ma podstawowej wiedzy o sposobach rozumienia opinii publicznej, metodach jej pomiaru, związkiem między opinią publiczną a mediami, rozumie problemy opinii publicznej i proces jej kształtowania
(U) student nie potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się na temat opinii publicznej, nie posiada umiejętności konstruowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące opinii publicznej
(K) student nie ma pogłębionej i rozszerzonej wiedzy o źródłach i miejscu opinii publicznej w naukach społecznych oraz o jej powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk

Ocena dostateczna:
(W) student posiada wybiórczą wiedzę o sposobach rozumienia opinii publicznej, metodach jej pomiaru, związku między opinią publiczną a mediami, rozumie problemy opinii publicznej i proces jej kształtowania
(U) student rzadko potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się na temat opinii publicznej, nie posiada umiejętności konstruowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące opinii publicznej
(K) student ma wybiórczą wiedzę o źródłach i miejscu opinii publicznej w naukach społecznych oraz o jej powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk

Ocena dobra:
(W) student posiada wiedzę o sposobach rozumienia opinii publicznej, metodach jej pomiaru, związku między opinią publiczną a mediami, rozumie problemy opinii publicznej i proces jej kształtowania
(U) student potrafi w sposób wypowiadać się na temat opinii publicznej, posiada umiejętność konstruowania ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące opinii publicznej
(K) student ma wiedzę o źródłach i miejscu opinii publicznej w naukach społecznych oraz o jej powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk

Ocena bardzo dobra:
(W) student ma pogłębioną wiedzę o sposobach rozumienia opinii publicznej, metodach jej pomiaru, związku między opinią publiczną a mediami, rozumie problemy opinii publicznej i proces jej kształtowania
(U) student potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się na temat opinii publicznej, posiada umiejętność konstruowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące opinii publicznej
(K) student ma pogłębioną i rozszerzoną wiedzę o źródłach i miejscu opinii publicznej w naukach społecznych oraz o jej powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk

Udział elementów wspomnianych powyżej w ostatecznej ocenie:
(a) ocena prezentacji w oparciu o zadane lektury (30%), (b) zaangażowanie w zajęcia (obecność i uczestnictwo w zajęciach - 20%), (c) test (50%)
Efekty kształcenia:
WIEDZA
student uzyskał wiedzę o sposobach rozumienia opinii publicznej, metodach jej pomiaru, związkach między opinią publiczną a mediami, rozumie problemy opinii publicznej i proces jej kształtowania

UMIEJĘTNOŚCI
potrafi w sposób klarowny, spójny i precyzyjny wypowiadać się na temat opinii publicznej, posiada umiejętność konstruowania rozbudowanych ustnych i pisemnych uzasadnień na tematy dotyczące opinii publicznej, korzystając zarówno z dorobku medioznawstwa, jak i innych dyscyplin naukowych

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
student ma pogłębioną i rozszerzoną wiedzę o źródłach i miejscu opinii publicznej w naukach społecznych oraz o jej powiązaniach z innymi dyscyplinami nauk

Seminarium doktoranckie z dyskursu i opinii publicznej - seminarium

Opis zajęć:
1. Cele projektów doktorskich - tematy i problemy badawcze.
2. Literatura przedmiotu związana z zagadnieniami badawczymi.
3. Metodologia projektów doktorskich.
4. Krytyczne sprawdzanie perspektyw oraz rozwój argumentacji właściwej dla wybranych zagadnień badawczych.
5. Dyskusja i analiza zagadnień związanych z projektami doktorskimi
Literatura (podstawowa i zalecana):
1. G. Gambarelli, Z. Łucki, Jak przygotować pracę dyplomową lub doktorską. Wybór tematu, pisanie, prezentowanie, publikowanie, Kraków 1996; 2. R. Szwed, Reprezentacje opinii publicznej w dyskursie publicznym, Lublin 2011. 2. J. Lofland i inni, Analiza układów społecznych. Przewodnik metodologiczny po badaniach jakościowych, Warszawa 2009. 3. C. Wright Mills, Wyobraźnia socjologiczna, Warszawa 2007. Literatura dobrana indywidualnie dla potrzeb danego tematu pracy.
Cel nauczania:
C1 - przygotowanie studentów do naukowego postawienia i rozwiązania oryginalnego problemu badawczego
C1 - rozwój na poziomie doktoratu umiejętności opracowania literatury, prezentacji wyników badań, dyskusji z danymi oraz krytycznej analizy i wykorzystania materiału badawczego
C3 - przygotowanie do krytycznej analizy i dyskusji nad znaczeniem komunikacji społecznej, sposobami badania opinii publicznej i duskursem publicznym
Wymagania wstępne:
W1 - magisterium z socjologii lub pokrewnych dziedzin nauk społecznych, humanistycznych i filozoficznych
W2 - projekt badań zgodny z tematyką seminarium
W3 - wysokie kompetencje merytoryczne i moralne reprezentowane podczas rozmowy kwalifikacyjnej z promotorem
W4 - zdolności perswazyjne i argumentacyjn
Pomoce dydaktyczne:
Dyskusje nad problemami badawczymi i założeniami własnych prac badawczych doktorantów, prezentacje doktorantów; praca z tekstem; konsultacje indywidualne z promotoremł metody dialogowe
Sposoby oceny:
Ocena dostateczna:
terminowe wywiązywanie się z kolejnych zadań przygotowania i redagowania dysertacji doktorskiej; opracowanie dysertacji na poziomie dostatecznym (spełnienie podstawowych wymagań formalnych stawianych dysertacjom doktorskim); obecność na seminarium.
Ocena dobra:
terminowe wywiązywanie się z kolejnych zadań przygotowania i redagowania części dysertacji doktorskiej; opracowanie pracy na poziomie dobrym (spełnienie podstawowych wymagań formalnych stawianych dysertacjom doktorskim, wykazanie się samodzielnością w kolejnych etapach pracy badawczej); aktywność w dyskusjach podczas seminarium.
Ocena bardzo dobra:
terminowe wywiązywanie się z kolejnych zadań przygotowania i redagowania części dysertacji doktorskiej; opracowanie pracy na poziomie bardzo dobrym (spełnienie podstawowych wymagań formalnych stawianych dysertacjom doktorskim, wykazanie się samodzielnością w kolejnych etapach pracy badawczej, wysoki poziom rzetelności na poziomie merytorycznym i formalnym), obecność na seminarium i aktywny udział w dyskusjach.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W03 - zna zasady związane z metodyką pisania dysertacji naukowych na poziomie pogłębionym
K_W03 - ma pogłębioną i uporządkowaną wiedzę na temat zasad i norm etycznych pracy naukowej
K_W04 - ma pogłębioną wiedzę o perspektywach poznawczych, strategiach i metodach badań stosowanych w naukach społecznych

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 - potrafi posługiwać się wybranymi teoriami w celu analizowania prac innych autorów, różnych idei i poglądów z zakresu socjologii i komunikacji społecznej
K_U03 - posiada pogłębione umiejętności wyszukiwania, analizowania, oceniania i przetwarzania informacji na tematy komunikacyjne i społeczne przy wykorzystaniu różnych źródeł i metod
K_U07 - potrafi sprawnie posługiwać się ujęciami teoretycznymi z zakresu socjologii i komunikacji społecznej w celu badania konkretnych kwestii z w/w problematyki
K_U07 - potrafi w sposób merytoryczny, klarowny i precyzyjny wypowiadać się na piśmie (i w mowie) na tematy społeczne i z zakresu komunikacji społecznej

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K03 - rozumie znaczenie socjologii i komunikacji społecznej dla rozwoju jednostki i kształtowania właściwych kategorii więzi w środowiskach społecznych
K_K05 - rozumie potrzebę ciągłego rozwoju osobistego i zawodowego
K_K05 - potrafi uzupełniać i doskonalić nabytą wiedzę i umiejętności
K_K08 - odznacza się odpowiedzialnością za własne podejmowane decyzje i prowadzone działania związane z pracą naukową