Marek Lechniak

Opisy zajęć

Logika prawnicza - wykład

Opis zajęć:
Logika a inne typy wiedzy
Elementy semiotyki logicznej
Pojęcie prawa logiki
Wynikanie logiczne, wnioskowanie, reguła dowodzenia
Teoria definicji
Rodzaje rozumowań
Niektóre sposoby argumentacji nierzeczowej
Charakterystyka metod naukowych, w tym charakterystyka metod nauk szczegółowych o poszczególnych gałęziach aktualnie obowiązującego prawa
Założeniowe, zerojedynkowe i aksjomatyczne ujęcie klasycznego rachunku zdań
Niesprzeczność, zupełność, niezależność, rozstrzygalność, pełność
Założeniowe ujęcie węższego rachunku predykatów
Elementy rachunku zbiorów i relacji
Tradycyjny rachunek nazw
Elementy ontologii S. Leśniewskiego
Krótka charakterystyka logik wielowartościowych, modalnych, deontycznych i intuicjonistycznych
Dyrektywy interpretacyjne przepisów prawnych
Wnioskowania prawnicze oparte na logicznym wynikaniu norm z norm, wnioskowania prawnicze oparte na instrumentalnym wynikaniu norm z norm, wnioskowania prawnicze oparte na założeniu konsekwencji ocen pracodawcy
Literatura (podstawowa i zalecana):
LITERATURA:
1.L. Borkowski, wprowadzenie do logiki i teorii mnogości, Lublin 1991.
2.T. Chodkowski, E. Nieznański, Elementy logiki prawniczej, Warszawa-Poznań 2000.
3.T. Kotarbiński, Kurs logiki dla prawników, Warszawa 1953.
4.M. Lechniak, Elementy logiki dla prawników, Lublin 2006.
5.Z. Ziembiński, Logika praktyczna, Warszawa 1990 (lub inne wydanie).
Wymagania wstępne:
ZAŁOŻENIA: Uczestnik wykładów z logiki prawniczej ma być studentem prawa lub prawa kanonicznego.
CEL WYKŁADÓW: Nauczyć studenta jasnego myślenia, ścisłego wyrażania myśli oraz poprawnego wnioskowania.
w zakresie wiedzy: zapoznanie studenta z podstawowymi pojęciami i metodami logiki formalnej, polskiej semiotyki logicznej, ogólnej metodologii nauk i elementów logiki norm,
w zakresie postaw: kształtowanie postawy szacunku do prawdy oraz norm postępowania wynikających z prawa naturalnego i Dekalogu,
w zakresie umiejętności: nabycie umiejętności analizowania tekstu, budowania definicji, rozpoznawania praw logiki i badania poprawności wnioskowań.
Sposoby oceny:
METODY DYDAKTYCZNE: wykład autorski, wyjaśnianie niektórych tekstów logicznych
WARUNKI ZALICZENIA PRZEDMIOTU: uczestnictwo w wykładzie
FORMA ZALICZENIA ZAJĘĆ: I semestr – zaliczenie, II semestr – egzamin ustny
KRYTERIA ZALICZENIA: wiedza pozytywna

Wybrane zagadnienia z teorii poznania, metodologii filozofii, logiki, semiotyki i metodologii nauk - wykład

Opis zajęć:
Proponowana analiza argumentu ontologicznego i moralnego polega na (i) porównawczej rekonstrukcji głównych typów obu argumentów; (ii) ustaleniu ich założeń
(przesłanek); (iii) oszacowaniu ich wiarygodności; (iv) określeniu związku logicznego między przesłankami a wnioskami; (v) ustalenia funkcji obu argumentów w
systemie przekonań teistycznych. Studenci są zobowiązani do zapoznania się z zaleconą literaturą.
Literatura (podstawowa i zalecana):
Literatura podstawowa:
J. Wojtysiak, "Filozofia i życie", Kraków: Znak 2007 (rozdz. 12).
J. Wojtysiak, "O argumencie moralnym za istnieniem Boga", Roczniki Filozoficzne 52 (2004) 2 (Novis vetera augere atque perficere. Księga Pamiatkowa ofiarowana Księdzu Profesorowi Józefowi Herbutowi), s. 391-428.

Literatura uzupełniająca:
J. Hick, "Argumenty za istnieniem Boga", przeł. M. Kuniński, Kraków: Znak 1994.
A. Plantinga, "Argumenty za istnieniem Boga", przeł. M. Iwanicki, Roczniki Filozoficzne 52 (2004) 1, s. 317-330.
P. L. Quinn, Ch. Taliaferro (red.), "A Companion to Philosophy of Religion", Oxford: Blackwell Publishers 1999, s. 323-389.
Cel nauczania:
C1 - Zaznajomienie studentów z wybraną szczegółową problematyką teorii poznania.
C2 - Ćwiczenie umiejętności analizy problemów filozoficznych.
C3 - Ćwiczenie umiejętności dyskusji na szczegółowe tematy filozoficzne.
Wymagania wstępne:
W1 - Podstawowa wiedza z zakresu teorii poznania (zaliczenie przedmiotu Teoria poznania - Epistemologia).
W2 - Posiadanie elementarnej umiejętności analizy problemów filozoficznych.
W3 - Zainteresowanie szczegółowymi zagadnieniami z zakresu teorii poznania.
Pomoce dydaktyczne:
Wykład konwencjonalny (tradycyjny), wykład konwersatoryjny, wykład z wykorzystaniem technik multimedialnych (pokaz slajdów).
Sposoby oceny:
Ocena niedostateczna
(W) - Student nie posiada elementarnej wiedzy z zakresu wybranej problematyki teorii poznania. Student nie zna i nie rozumie podstawowych metod analizy i interpretacji filozoficznej.
(U) - Student nie potrafi dyskutować na temat szczegółowych problemów teorii poznania - przedstawiać swoje stanowisko, podawać argumentację, wyciągać wnioski. Nie stosuje poprawnie specjalistycznej terminologii.
(K) - Student nie potrafi dokonać analizy prostego problemu filozoficznego oraz samodzielnie sformułować propozycję jego rozwiązania. Student nie rozumie potrzeby uczenia się przez całe życie.

Ocena dostateczna
(W) - Student posiada elementarną wiedzę z zakresu wybranej problematyki teorii poznania. Student zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji filozoficznej.
(U) - Student potrafi dyskutować na temat niektórych szczegółowych problemów teorii poznania - przedstawia swoje stanowisko, podaje najprostszą argumentację, wyciąga wnioski. Poprawnie stosuje przy tym terminologię specjalistyczną oraz wykorzystuje poglądy najważniejszych autorów.
(K) - Student potrafi dokonać analizy prostego problemu filozoficznego oraz samodzielne sformułować propozycję jego rozwiązania. Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie.

Ocena dobra
(W) - Student posiada uporządkowaną wiedzę z zakresu wybranej problematyki teorii poznania. Student zna, rozumie i sprawnie posługuje się podstawowymi metodami analizy i interpretacji filozoficznej.
(U) - Student potrafi dyskutować na temat typowych szczegółowych problemów teorii poznania - przedstawia swoje stanowisko, podaje znaną sobie argumentację, wyciąga wnioski. Poprawnie stosuje przy tym terminologię specjalistyczną oraz wykorzystuje poglądy innych autorów.
(K) - Student potrafi dokonać analizy typowego problemu filozoficznego oraz samodzielne sformułować propozycję jego rozwiązania. Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, jest otwarty na poszerzanie swojej wiedzy na temat szczegółowej problematyki filozoficznej.

Ocena bardzo dobra
(W) - Student posiada usystematyzowaną i ugruntowaną wiedzą z zakresu wybranej problematyki teorii poznania. Student zna, rozumie i samodzielnie posługuje się wieloma metodami analizy i interpretacji filozoficznej.
(U) - Student potrafi samodzielnie dyskutować na temat szczegółowych problemów teorii poznania - przedstawia swoje stanowisko, podaje oryginalną argumentację, wyciąga wnioski. Poprawnie stosuje przy tym terminologię specjalistyczną oraz wykorzystuje poglądy również mniej znanych autorów.
(K) - Student potrafi dokonać analizy nietypowego problemu filozoficznego oraz samodzielne sformułować propozycję jego rozwiązania. Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, stale poszerza swoją wiedzę na temat szczegółowej problematyki filozoficznej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student posiada wiedzę z zakresu wybranej problematyki teorii poznania - K_W04.
2. Student zna i rozumie metody analizy i interpretacji filozoficznej - K_W07.

UMIEJĘTNOŚCI
1. Student potrafi dyskutować na temat szczegółowych problemów teorii poznania - przedstawia swoje stanowisko, podaje argumentację, wyciąga wnioski. Poprawnie stosuje przy tym terminologię specjalistyczną oraz wykorzystuje poglądy innych autorów - K_U04; K_U07.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
1. Student potrafi dokonać analizy problemu filozoficznego oraz samodzielne sformułować propozycję jego rozwiązania - K_K04.
2. Student rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie - K_K01.