Marek Lechniak

Historia filozofii, logika, teoria poznania i nauki - seminarium

Cele przedmiotu:
C1. Wyrobienie umiejętności twórczego rozwiązywania problemów w zakresie historii filozofii i szeroko pojętej logiki.
C2. Przygotowanie studenta do wyboru tematu pracy licencjackiej oraz prowadzenie pracy licencjackiej: budowa struktury pracy, analiza argumentacji w badanych tekstach, formułowanie tez i uzasadnianie tez.
C3. Wprowadzenie studenta we współczesne problemy logiki oraz dyskusje na gruncie historii filozofii.
Wymagania wstępne:
W1. Znajomość przynajmniej jednego języka obcego w zakresie czytania ze zrozumieniem tekstu filozoficznego
W2. Elementarna znajomość logiki.
Efekty kształcenia:
WIEDZA:
-zna terminologię podstawowych systemów filozoficznych (K_W03)
- umie operować podstawową terminologią filozoficzną w wybranym języku obcym w jednym z bloków subdyscyplin filozoficznych (historia filozofii lub logika) (K_W04)
- ma uporządkowaną wiedzę szczegółową z zakresu historii filozofii lub logiki (K_W06)
- zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji tekstów filozoficznych (K_W07)
- zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady z zakresu ochrony własności intelektualnej i prawa autorskiego (K_W08)
UMIEJĘTNOŚCI
- potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje z zakresu historii filozofii i logiki (K_U01);
- umie dokonywać analizy problemu, dobierać narzędzia i metody badawcze oraz prezentować uzyskane wyniki w zakresie logiki i historii filozofii (K_U02);
- umie dobrać właściwe narzędzia do interpretacji i analizy tekstu filozoficznego (K_U05)
- umie argumentować wykorzystując poglądy innych autorów (K_U06)
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
- potrafi dokonywać analizy sytuacji i problemów oraz samodzielnie sformułować propozycje ich rozwiązania (K_K04)
Metody dydaktyczne:
Na seminarium stosowane są następujące metody: referat naukowy, dyskusja, argumentowanie oraz metody stricte historyczno-filozoficznej analizy tekstu
Treści programowe:
Treści programowe uzależnione są od tematyki podejmowanej na seminarium. W roku akad. 2016-2017 podejmowana jest problematyka tzw. przedwiedzy Boga i wolności człowieka. Analizowane są teksty źródłowe i opracowania dotyczące poglądów filozoficzno-teologicznych Luisa de Moliny oraz próby logicznej analizy jego argumentów za pomocą współczesnych logik modalnych.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Warunkiem zaliczenia seminarium jest:
w I sem. obecność i aktywny udział w pracach seminarium;
w II sem. obecność i aktywny udział w pracach seminarium; przygotowanie i złożenie w terminie pracy dyplomowej
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura zależy od tematyki analizowanej w danym roku na seminarium (m. in. M. Kaufmann, A. Aichele, A Companion to Molina, Brill Leiden 2014;
D. Lewis, Counterfactuals, Blackwell ' Publishing 1973;
G.E. Hughes, M. Creswell, A New Introduction to Modal Logic, London - New York 2001

Logika filozoficzna - seminarium

Cele przedmiotu:

C1. Przygotowanie przez doktorantów rozprawy doktorskiej
C2. Analiza kluczowych pojęć i problemów logik filozoficznych
C3. Przygotowanie doktorantów do samodzielnej pracy badawczej i dydaktycznej w zakresie logiki.

Wymagania wstępne:
Wymagania wstępne
Znajomość logiki co najmniej na poziomie studiów licencjackich.
Efekty kształcenia:
WIEDZA

UMIEJĘTNOŚCI

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
Metody dydaktyczne:
Seminarium prowadzone jest metodą tradycyjną: referat, dyskusja, prezentacja.
Treści programowe:
Podstawowe problemy filozoficzne leżące u podstaw logiki; możliwości aplikacji logiki w analizie filozoficznej; logiczne i filozoficzne aspekty mechanicznego rozpoznawania obrazów; filozoficzne podstawy logik deontycznych; relacje: logika a językoznawstwo.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura jest dobierana w zależności od analizowanych przez doktorantów tematów.

Logika praktyczna - konwersatorium

Cele przedmiotu:
C1. Wypracowanie umiejętności krytycznej oceny poprawności argumentacji
C2. Wypracowanie sprawności w zakresie stawiania twierdzeń oraz konstruowania poprawnej argumentacji za głoszonymi przez siebie twierdzeniami
C3. Wyrobienie sprawności poprawnego dyskutowania
Wymagania wstępne:
Zakłada się wiedzę i umiejętności z konwersatorium z logiki formalnej z I semestru.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W03 w zależności od studiowanego kierunku zna metody analizy i sposoby pozyskiwania danych z różnych dyscyplin naukowych, tradycji i szkół badawczych

UMIEJĘTNOŚCI
K_U03 ma dużą sprawność w posługiwaniu się metodami badawczymi zaczerpniętymi z innych dyscyplin niż ta, którą realizuje na wybranym kierunku – według samodzielnego, indywidualnego programu studiów 

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia
Metody dydaktyczne:
referat, przygotowanie się do uczestnictwa w dyskusji, praca przy tablicy (rozwiązywanie zadań indywidualnie i zespołowo
Treści programowe:
1. Zapisywanie argumentacji filozoficznych w językach znanych z I sem. systemów formalnych; 2. badanie struktury argumentu; 3. ocena poprawności argumentacji; 4. warunki poprawności dyskusji; 5. analiza błędów logicznych w argumentowaniu.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Literatura podstawowa
M. Lechniak, Elementy logiki dla prawników, Lublin 2012;
K. Szymanek, K. Wieczorek, A., Wójcik, Sztuka argumentacji, Warszawa 2003;
Literatura uzup.
R. Purtill, Logic for philosophers, New York 1971,
J. Chaffee, The philosopher's way, Boston 2005

Logika z elementami semiotyki - wykład

Cele przedmiotu:
1. Zapoznanie studenta z głównymi pojęciami, problemami i osiągnięciami logiki.
2. Zapoznanie studenta z klasycznym rachunkiem logicznym.
3. Wykształcenie u studenta umiejętności rozwiązywania prostych zadań z logiki.
4. Uczulenie studenta na problematykę poprawności logicznej i błędu logicznego.
Wymagania wstępne:
Znajomość gramatyki języka polskiego i matematyki na elementarnym poziomie szkoły średniej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna podstawowe typy wyrażeń, elementarne typy czynności wiedzotwórczych oraz główne sposoby uzasadniania twierdzeń i rozumie ich specyfikę (T_W02, T_W09).
2. Student zna typy nauk, rozumie ich metodologiczną specyfikę i wzajemne związki (T_W02, T_W09).
UMIEJĘTNOŚCI
3. Student potrafi analizować proste rozumowania, ustalając ich strukturę i oceniając poprawność (T_U02, T_U03, T_U08, T_U09).
4. Student umie rozwiązywać proste zadania w zakresie klasycznego rachunku logicznego (T_U02, T_U03, T_U08, T_U09).
5. Student umie rozpoznawać i charakteryzować podstawowe błędy logiczne (T_U02, T_U03, T_U08, T_U09).
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
6. Student wykazuje gotowość do zespołowego rozwiązywania zadań i merytorycznej dyskusji (T_K05).
Metody dydaktyczne:
Wykład: tradycyjny wykład z elementami metody problemowej i dyskusji.
Ćwiczenia: analiza wykładu, wspólna analiza tekstu, wspólne i samodzielne rozwiązywanie zadań, dyskusja.
Treści programowe:
Budowa, rodzaje i własności wnioskowania, poprawność wnioskowania i błędy we wnioskowaniu. Wynikanie logiczne, sprzeczność i zależności pokrewne. Budowa rachunku logicznego, pojęcie interpretacji i modelu. Klasyczny rachunek zdań. Logika pierwszego rzędu, teoria identyczności. Geneza logik nieklasycznych, logika w sporach filozoficznych i światopoglądowych, wybrane logiki nieklasyczne. Budowa i własności teorii, teorie pierwszego rzędu, aksjomatyzacja, dowodzenie, definiowanie. Pluralizm typów wiedzy, typy nauk.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
OCENA NIEDOSTATECZNA
WIEDZA
Student nie posiada wymaganej wiedzy na temat wnioskowania lub definicji. Student nie ma elementarnej wiedzy o budowie teorii, typach wiedzy lub wiedzy z zakresu semiotyki.
UMIEJĘTNOŚCI
Student nie potrafi analizować wnioskowań, definicji, rozpoznawać błędów logicznych, rozwiązywać nawet prostych zadań z logiki.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student nie angażuje się w proces kształcenia.
OCENA DOSTATECZNA
WIEDZA
Student opanował materiał dotyczący budowy, własności, rodzajów i poprawności wnioskowania oraz definicji. Student ma ogólne pojęcie o budowie teorii, typach wiedzy i wiedzę z zakresu semiotyki.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi ustalać strukturę prostych wnioskowań, dyskutować ich poprawność, rozpoznawać i omawiać błędy logiczne. Z pomocą nauczyciela potrafi
rozwiązywać najprostsze zadania z logiki formalnej.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student angażuje się w proces kształcenia.
OCENA DOBRA
WIEDZA
Wiedza studenta obejmuje całość przedstawionego materiału, ale może mieć braki w nieistotnych szczegółach.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi samodzielnie rozwiązywać typowe zadania w zakresie wszystkich wymaganych umiejętności.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student angażuje się w proces kształcenia.
OCENA BARDZO DOBRA
WIEDZA
Student ma ugruntowaną i uporządkowaną wiedzę, obejmującą całość
przedstawionego materiału, i potrafi swobodnie korzystać z tej wiedzy w sytuacjach
problemowych.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi samodzielnie rozwiązywać typowe i nieco trudniejsze od typowych zadania w zakresie wszystkich wymaganych umiejętności, potrafi samodzielnie formułować problemy, wskazywać ich możliwe rozwiązania oraz znajdować przykłady.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student wzorowo angażuje się w proces kształcenia.
Literatura podstawowa i uzupełniająca:
Obowiązuje materiał przerobiony na zajęciach. Literatura jest podawana dla chętnych.
LITERATURA PODSTAWOWA
M. Lechniak, Elementy logiki dla prawników, Lublin 21012
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
K. Ajdukiewicz, Zarys logiki, Warszawa 1955.
K. Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna, Warszawa 1965.
D. Bonevac, Deduction. Introductory Symbolic Logic,
Blackwell Publishers Ltd., 2003.
J. C. Beall, B. C. van Fraassen, Possibilities and
Paradox. An Introduction to Modal and Many-Valued Logic,
Oxford 2003.