Marek Lechniak

Opisy zajęć

Logika prawnicza - wykład

Cele przedmiotu:
C1 - przedstawienie logicznej teorii języka oraz podstaw klasycznego rachunku logicznego;
C2 - przedstawienie podstaw metodologii nauk, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki metodologicznej nauk prawnych;
C3 - wyrobienie umiejętności jasnego formułowania myśli, krytycznego myślenia i poprawnego argumentowania;
C4 - wykształcenie umiejętności pozyskiwania i uzasadniania wiedzy oraz racjonalnego planowania oraz przewidywania skutków swego działania
Wymagania wstępne:
W1 - zdolność do krytycznego myślenia
W2 - podstawowa zdolność do analizy tekstów
W3 - podstawowa wiedza w zakresie gramatyki j. polskiego
W4 - znajomość podstawowych pojęć matematyki w zakresie szkoły średniej
Efekty kształcenia:
WIEDZA K_W02 Ma elementarną wiedzę o miejscu nauk o administracji w systemie nauk oraz o jej przedmiotowych i metodologicznych powiązaniach z innymi dyscyplinami naukowymi w kontekście ich przydatności dla nauk administracyjnych.

UMIEJĘTNOŚCI K_U03 Potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi w celu analizowania metod rozstrzygania spraw administracyjnych.
K_U08 Posiada umiejętność komunikacji interpersonalnej, potrafi używać języka specjalistycznego i porozumiewać się w sposób precyzyjny i spójny.
K_U09 Posiada umiejętność identyfikowania spraw o charakterze administracyjnym a także oceniać ich skutki prawne. Potrafi także używając właściwej argumentacji wskazywać na sposób ich rozwiązania a także na skutki tych rozwiązań.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 ma świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego, dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności, wyznacza kierunki własnego rozwoju i kształcenia.
Treści programowe:
Wykład obejmuje prezentację:
- podstawowych pojęć semiotyki logicznej;
- podstawowe ujęcia klasycznego rachunku logicznego oraz logik nieklasycznych (modalnych i deontycznych);
- elementy ogólnej metodologii nauki oraz metodologii nauk prawnych;
- specyficzne problemy związane ze stosowaniem logiki w prawie i nauce prawa.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
Egzamin pisemny: 6 pytań, w tym 2 zadania, 4 pytania otwarte; próg oceny pozytywnej - 50%
Literatura (podstawowa i zalecana):
LITERATURA:
podstawowa:
M. Lechniak, Elementy logiki dla prawników, Lublin 2006, 2012
uzupełniająca:
M. Zieliński, Wykładnia prawa, Warszawa 2010,
A. Malinowski, Polski tekst prawny, Warszawa 2012,
S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2004,
Z. Ziembiński, Metodologiczne zagadnienia prawoznawstwa, Warszawa 1974,
S. Kamiński, Nauka i metoda, Lublin 1992,
K. Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna, Warszawa 1965,
L. Borkowski, Elementy logiki formalnej, Warszawa 1976,

Logika z elementami semiotyki - wykład

Cele przedmiotu:
1. Zapoznanie studenta z głównymi pojęciami, problemami i osiągnięciami logiki.
2. Zapoznanie studenta z klasycznym rachunkiem logicznym.
3. Wykształcenie u studenta umiejętności rozwiązywania prostych zadań z logiki.
4. Uczulenie studenta na problematykę poprawności logicznej i błędu logicznego.
Wymagania wstępne:
Znajomość gramatyki języka polskiego i matematyki na elementarnym poziomie szkoły średniej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
1. Student zna podstawowe typy wyrażeń, elementarne typy czynności wiedzotwórczych oraz główne sposoby uzasadniania twierdzeń i rozumie ich specyfikę (T_W02, T_W09).
2. Student zna typy nauk, rozumie ich metodologiczną specyfikę i wzajemne związki (T_W02, T_W09).
UMIEJĘTNOŚCI
3. Student potrafi analizować proste rozumowania, ustalając ich strukturę i oceniając poprawność (T_U02, T_U03, T_U08, T_U09).
4. Student umie rozwiązywać proste zadania w zakresie klasycznego rachunku logicznego (T_U02, T_U03, T_U08, T_U09).
5. Student umie rozpoznawać i charakteryzować podstawowe błędy logiczne (T_U02, T_U03, T_U08, T_U09).
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
6. Student wykazuje gotowość do zespołowego rozwiązywania zadań i merytorycznej dyskusji (T_K05).
Metody dydaktyczne:
Wykład: tradycyjny wykład z elementami metody problemowej i dyskusji.
Ćwiczenia: analiza wykładu, wspólna analiza tekstu, wspólne i samodzielne rozwiązywanie zadań, dyskusja.
Treści programowe:
Budowa, rodzaje i własności wnioskowania, poprawność wnioskowania i błędy we wnioskowaniu. Wynikanie logiczne, sprzeczność i zależności pokrewne. Budowa rachunku logicznego, pojęcie interpretacji i modelu. Klasyczny rachunek zdań. Logika pierwszego rzędu, teoria identyczności. Geneza logik nieklasycznych, logika w sporach filozoficznych i światopoglądowych, wybrane logiki nieklasyczne. Budowa i własności teorii, teorie pierwszego rzędu, aksjomatyzacja, dowodzenie, definiowanie. Pluralizm typów wiedzy, typy nauk.
Kryteria oceny i sposoby weryfikacji zakładanych efektów kształcenia:
OCENA NIEDOSTATECZNA
WIEDZA
Student nie posiada wymaganej wiedzy na temat wnioskowania lub definicji. Student nie ma elementarnej wiedzy o budowie teorii, typach wiedzy lub wiedzy z zakresu semiotyki.
UMIEJĘTNOŚCI
Student nie potrafi analizować wnioskowań, definicji, rozpoznawać błędów logicznych, rozwiązywać nawet prostych zadań z logiki.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student nie angażuje się w proces kształcenia.
OCENA DOSTATECZNA
WIEDZA
Student opanował materiał dotyczący budowy, własności, rodzajów i poprawności wnioskowania oraz definicji. Student ma ogólne pojęcie o budowie teorii, typach wiedzy i wiedzę z zakresu semiotyki.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi ustalać strukturę prostych wnioskowań, dyskutować ich poprawność, rozpoznawać i omawiać błędy logiczne. Z pomocą nauczyciela potrafi
rozwiązywać najprostsze zadania z logiki formalnej.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student angażuje się w proces kształcenia.
OCENA DOBRA
WIEDZA
Wiedza studenta obejmuje całość przedstawionego materiału, ale może mieć braki w nieistotnych szczegółach.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi samodzielnie rozwiązywać typowe zadania w zakresie wszystkich wymaganych umiejętności.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student angażuje się w proces kształcenia.
OCENA BARDZO DOBRA
WIEDZA
Student ma ugruntowaną i uporządkowaną wiedzę, obejmującą całość
przedstawionego materiału, i potrafi swobodnie korzystać z tej wiedzy w sytuacjach
problemowych.
UMIEJĘTNOŚCI
Student potrafi samodzielnie rozwiązywać typowe i nieco trudniejsze od typowych zadania w zakresie wszystkich wymaganych umiejętności, potrafi samodzielnie formułować problemy, wskazywać ich możliwe rozwiązania oraz znajdować przykłady.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
Student wzorowo angażuje się w proces kształcenia.
Literatura (podstawowa i zalecana):
Obowiązuje materiał przerobiony na zajęciach. Literatura jest podawana dla chętnych.
LITERATURA PODSTAWOWA
Skrypt udostępniony przez prowadzącego wykład.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
K. Ajdukiewicz, Zarys logiki, Warszawa 1955.
K. Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna, Warszawa 1965.
D. Bonevac, Deduction. Introductory Symbolic Logic,
Blackwell Publishers Ltd., 2003.
J. C. Beall, B. C. van Fraassen, Possibilities and
Paradox. An Introduction to Modal and Many-Valued Logic,
Oxford 2003.