Marek Lechniak

Opisy zajęć

Logika prawnicza - wykład

Opis zajęć:
Wykład obejmuje prezentację:
- podstawowych pojęć semiotyki logicznej;
- podstawowe ujęcia klasycznego rachunku logicznego oraz logik nieklasycznych (modalnych i deontycznych);
- elementy ogólnej metodologii nauki oraz metodologii nauk prawnych;
- specyficzne problemy związane ze stosowaniem logiki w prawie i nauce prawa.
Literatura (podstawowa i zalecana):
LITERATURA:
podstawowa:
M. Lechniak, Elementy logiki dla prawników, Lublin 2006, 2012
uzupełniająca:
M. Zieliński, Wykładnia prawa, Warszawa 2010,
A. Malinowski, Polski tekst prawny, Warszawa 2012,
S. Wronkowska, M. Zieliński, Komentarz do zasad techniki prawodawczej, Warszawa 2004,
Z. Ziembiński, Metodologiczne zagadnienia prawoznawstwa, Warszawa 1974,
S. Kamiński, Nauka i metoda, Lublin 1992,
K. Ajdukiewicz, Logika pragmatyczna, Warszawa 1965,
L. Borkowski, Elementy logiki formalnej, Warszawa 1976,
L. Borkowski, Wprowadzenie do logiki i teorii mnogości, Lublin 1991,
Cel nauczania:
C1 - przedstawienie logicznej teorii języka oraz podstaw klasycznego rachunku logicznego;
C2 - przedstawienie podstaw metodologii nauk, ze szczególnym uwzględnieniem specyfiki metodologicznej nauk prawnych;
C3 - wyrobienie umiejętności jasnego formułowania myśli, krytycznego myślenia i poprawnego argumentowania;
C4 - wykształcenie umiejętności pozyskiwania i uzasadniania wiedzy oraz racjonalnego planowania oraz przewidywania skutków swego działania
Wymagania wstępne:
W1 - zdolność do krytycznego myślenia
W2 - podstawowa zdolność do analizy tekstów
W3 - podstawowa wiedza w zakresie gramatyki j. polskiego
W4 - znajomość podstawowych pojęć matematyki w zakresie szkoły średniej
Sposoby oceny:
Egzamin pisemny: 6 pytań, w tym 2 zadania, 4 pytania otwarte; próg oceny pozytywnej - 50%
Efekty kształcenia:
WIEDZA
- Zna specyfikę poszczególnych typów nauk; zna miejsce i znaczenie nauk prawnych w systemie nauk prawnych; Zna typy rozumowań oraz specyfikę rozumowań prawniczych (K_W01);
- Zna podstawy semiotyki logicznej oraz rozumie zasady redagowania tekstu prawnego; wie, jakie są sposoby definiowania w prawie. Rozumie pojęcie systemu wiedzy, a w szczególności systemu prawa i jego własności; zna typy i zasady wykładni prawa (K_W05)


UMIEJĘTNOŚCI
- Potrafi analizować cudze argumentacje pod względem formalnym (w zakresie klasycznego rachunku logicznego) i merytorycznym; umie poprawnie sformułować swoje stanowisko oraz podać merytorycznie i formalnie poprawną argumentację (K_U09);
- Umie przeprowadzać poprawne rozróżnienia oraz budować definicje; potrafi ocenić poprawność definicji i umie rozróżniać podstawowe błędy formułowaniu myśli, definiowaniu i rozumowaniu (K_U09)

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
- Potrafi zdobywać, uzupełniać i doskonalić swoją wiedzę i umiejętności (K_K06)
- Umie racjonalnie planować swoją działalność i przewidywać jej skutki (K_K05)

Metodyka pisania i analizowania tekstów naukowych - konwersatorium

Opis zajęć:
1. Formatowanie pracy;
2. Poprawne sporządzanie tytułu;
3. Autor;
4. Streszczenie;
5. Przegląd literatury;
6. Elementy niezbędne we wstępie i w zakończeniu;
6. Cel pisania pracy naukowej;
7. Metoda;
8. Sposoby sporządzania przypisów;
9. Spis literatury;
10. Styl pisania prac naukowych;
11. Problemy analizy teksu naukowego.
Literatura (podstawowa i zalecana):
Boć J., Jak pisać pracę magisterską, Wrocław 1997;
Gnitecki J., Wstęp do ogólnej metodologii badań w naukach pedagogicznych, t. 1 –2, Poznań 2006 –2007;
Hajduk Z., Ogólna metodologia nauk, Lublin: Wydawnictwo KUL 2007;
Kwaśniewska K., Jak pisać prace dyplomowe?, Bydgoszcz
2010;
Marciszewski W., Metody analizy tekstu naukowego, Warszawa 1977;
Mendel T., Metodyka pisania prac doktorskich, Akademia Ekonomiczna w Poznaniu, Poznań 1999;
Nowak S., Metodologia badań społecznych, Warszawa 2007;
Węglińska M., Jak pisać pracę magisterską, Kraków 2005.
Cel nauczania:
C1- Zajęcia mają na celu pomóc studentom w zdobyciu wiedzy na temat poprawnego pisania oraz analizowania tekstu naukowego
Wymagania wstępne:
W1 - Umiejętność syntetyzowania zdobytej wiedzy i formułowania sądów w oparciu o dostępne dane
Pomoce dydaktyczne:
metoda konwersatoryjna, praca z tekstem naukowym, metoda problemowa, metody aktywizujące z wykorzystaniem technik multimedialnych
Sposoby oceny:
Ocena niedostateczna:
(W) - Student nie posiada podstawowej wiedzy z zakresu problematyki pisania oraz analizowania tekstów naukowych, nie zna aktualnej literatury przedmiotu, nie zaliczył kolokwiów;
(U) - Student nie potrafi analizować i nie rozumie podstawowych treści zajęć; nie potrafi spisywać swoich obserwacji, nie umie tworzyć własnych narzędzi pracy ani posługiwać się nimi;
(K) - Student rzadko uczestniczy w zajęciach, nie angażuje się w proces zdobywania wiedzy, nie wywiązuje się ze stawianych mu celów i zadań, nie uczestniczy w dyskusji na temat stawianych problemów;

Ocena dostateczna:
(W) - Student posiada ogólną wiedzę na problematyki pisania oraz analizowania tekstów naukowych. Ma ograniczoną znajomość aktualnie dyskutowanych kwestii z zakresu treści przedmiotu;
(U) - Student w stopniu minimalnym analizuje i rozumie treści zajęć, rekonstruuje z grubsza treść tekstu naukowego oraz dokonuje jego analizy;
(K) - Student uczestniczy w zajęciach, ale jego postawa jest bierna, pozbawiona kreatywności i zaangażowania. W małym stopniu korzysta z dostępnej literatury przedmiotu;

Ocena dobra:
(W) - Student posiada uporządkowaną wiedzę z zakresu problematyki pisania oraz interpretacji tekstów naukowych;
(U) - Student potrafi zaprezentować posiadaną wiedzę, a także w sposób poprawny z niej korzysta w sytuacji problemowej. Czyta ze zrozumieniem tekst naukowy, potrafi poprawnie go zinterpretować ;
(K) - Student aktywnie uczestniczy w zajęciach, wykazuje otwartość na potrzebę pogłębiania posiadanej wiedzy i umiejętności;

Ocena bardzo dobra:
(W) - Student ma usystematyzowaną i ugruntowaną wiedzę z zakresu problematyki pisania oraz analizowania tekstów naukowych. Potrafi wykorzystać posiadaną wiedzę w trakcie zajęć oraz samodzielnie rozwiązuje zadane problemy z jednoczesnym ich uzasadnieniem oraz odniesieniem do wymaganej literatury przedmiotu.
(U) - Student ma opanowane narzędzia analizy i syntezy posiadanej wiedzy (z odniesieniem do aktualnej literatury przedmiotu) oraz poprawnie, samodzielnie z nich korzysta w sytuacjach problemowych.
(K) - Student w sposób aktywny uczestniczy w zajęciach, z własnej inicjatywy pogłębia i doskonali posiadaną wiedzę i umiejętności. W sposób wnikliwy korzysta z dostępnej literatury przedmiotu;
Efekty kształcenia:
WIEDZA:
1. Zna i rozumie zaawansowane metody analizy i interpretacji różnych form wypowiedzi filozoficznych (K_W07);

UMIEJĘTNOŚCI:
1 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informację z wykorzystaniem źródeł drukowanych i elektronicznych oraz formułować na tej podstawie sądy krytyczne (K_U01)
2. Posiada pogłębione umiejętności badawcze, obejmujące analizę prac innych autorów, syntezę różnych idei i poglądów, dobór metod i konstruowanie narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników, pozwalające na oryginalne rozwiązywanie złożonych problemów filozoficznych (K_U02)

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY):
1. Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób (K_K01);
2. Potrafi dokonać pogłębionej analizy sytuacji i problemów oraz samodzielne sformułować propozycje ich rozwiązania (K_K04);