Opisy zajęć

Dziedzictwo epok: starożytność - ćwiczenia

Opis zajęć:
1. Zajęcia wstępne
2. Malarstwo.
3. Malarstwo c.d..
4. Rzeźba.
5. Rzeźba c.d.
6. Architektura.
7. Pop-art.
8. Teatr.
9. Film.
10. Film c.d.
11. Literatura.
12. Literatura c.d.
13. Religia.
14. Religia c.d.
15. Nauki ścisłe i przyrodnicze.
Literatura (podstawowa i zalecana):
podstawowe podręczniki:
M. Jaczynowska, D. Musiał, M. Stępień, Historia starożytna, Warszawa 1999.
A. Ziołkowski, Historia powszechna. Starożytność, Warszawa 2009.
Cel nauczania:
Podstawowym celem ćwiczeń jest zwrócenie uwagi studentów na elementy świata starożytnego istniejące wokół nas. Student powinien samodzielnie umieć te elementy dostrzegać, poprawnie je przyporządkować do odpowiedniej kultury starożytnej, a następnie przedstawić ich drogę do współczesności. Ponadto student powinien umieć przedstawić te elementy innym osobom (uczniom) w różnorodnej formie (np. prezentacji multimedialnej). Dzięki temu studenci będą przygotowani do nauczania historii starożytnej w ramach przedmiotu historia.
Wymagania wstępne:
Zaliczony egzamin z historii starożytnej na studiach licencjackich
Pomoce dydaktyczne:
Podczas ćwiczeń stosowane są przede wszystkim metody dialogowe, przeplatane elementami wykładu z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej. Studenci przed zajęciami mają obowiązek zapoznania się z materiałem będącym podstawą do kolejnego spotkania.
Sposoby oceny:
Studenci w ciągu semestru mają obowiązek aktywnie uczestniczyć w zajęciach oraz przygotować esej na wybrany przez siebie i uzgodniony z prowadzącym zajęcia temat związany z dziedzictwem starożytności w świecie współczesnym.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W05 Ma pogłębioną wiedzę o powiązaniach historii starożytnej z innymi naukami, pozwalającą na integrowanie perspektyw właściwych dla kilku dyscyplin naukowych
K_W10 Ma podstawową wiedzę o instytucjach kultury i orientację we współczesnym życiu kulturalnym
UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i integrować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł oraz formułować na tej podstawie krytyczne sądy
K_U04 Posiada umiejętność integrowania wiedzy z różnych dyscyplin w zakresie nauk humanistycznych oraz jej zastosowania w nietypowych sytuacjach profesjonalnych
K_U09 Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania eseju historycznego w języku polskim
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K01 Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób

Historia starożytna - konwersatorium

Opis zajęć:
1. Zajęcia wstępne
2-3. Egipt. Źródła ikonograficzne (Egipt. Świat faraonów, red. R. Schulz, M. Seidel, Köln 2001; Sztuka świata, t. 1, red. J. Pijoan, Warszawa 1995).
4-5. Mezopotamia. Epos o Gilgameszu (Epos o Gilgameszu, tł. K. Łyczkowska i in., Warszawa 2003).
6. Izrael. Początki królestwa w Izraelu (1 Sm 8-12).
7. Grecja. Kolonizacja (Inskrypcja z Kyreny o założeniu kolonii: Herodot, Dzieje, przeł. S. Hammer, ks. IV (zwł. §§.145-202) [było kilka wydań począwszy od 1959]; Stela Założycieli, [w:] Wybór źródeł do historii starożytnej Grecji, red. A. Chankowski, Warszawa 1995, s. 28-29)
8. Grecja. Ustrój Sparty (Ksenofont, Ustrój spartański, [w:] A. Mączakowa, Wybór źródeł do dziejów starożytnej Grecji i Hellenizmu, Warszawa 1983, 45-50; Plutarch, Żywot Likurga, [w:] tegoż, Żywoty sławnych mężów, [wiele wydań]; ew. Plutarch, Żywot Likurga (fragment), [w:] A. Mączakowa, Wybór źródeł do dziejów starożytnej Grecji i Hellenizmu, Warszawa 1983, 39-44).
9. Grecja. Ustrój Aten (Arystoteles, Ustrój polityczny Aten, [wiele wydań]; ew. streszczenie [w:] A. Mączakowa, Wybór źródeł do dziejów starożytnej Grecji i Hellenizmu, Warszawa 1983)
10. Grecja. Wojny grecko-perskie (Herodot, Dzieje (Ateny w obronie Jonów, Maraton, Termopile, Salamina, Plateje))
11. Grecja. Aleksander Wielki (Plutarch, Żywot Aleksandra, [w:] tegoż, Żywoty sławnych mężów, [wiele wydań]).
12. Rzym. Prawo rzymskie (J. i M. Zabłoccy, Ustawa XII Tablic, Warszawa 2000).
13. Rzym. Wojny z Hannibalem (Appian z Aleksandrii, Historia Rzymska (wojny z Hannibalem))
14. Rzym. Cezar i Oktawian August (Swetoniusz, Cezar i August, [w:] Żywoty Cezarów, [wiele wydań]).
15. Chrześcijaństwo. Stosunki wczesnego Kościoła z Synagogą (Dzieje Apostolskie; Józef Flawiusz, Dawne Dzieje Izraela, Poznań 1979, ks. XX.9.1).
Literatura (podstawowa i zalecana):
podstawowe podręczniki:
 M. Jaczynowska, D. Musiał, M. Stępień, Historia starożytna, Warszawa 1999.
 A. Ziołkowski, Historia powszechna. Starożytność, Warszawa 2009.
inne podręczniki:
 J. Wolski, Historia powszechna, t. 1, Starożytność, Warszawa 1994.
 Cywilizacje starożytne, red. A. Cotterel, Łódź 1990.
 M. van de Mieroop, Historia starożytnego Bliskiego Wschodu, ok. 3000-323 p.n.e., Kraków 2009.
 J. Zabłocka, Historia Bliskiego Wschodu w starożytności, Warszawa 1987.
 D. Arnaud, Starożytny Wschód. Od wprowadzenia pisma do Aleksandra Wielkiego, Warszawa 1982.
 B. Bravo, E. Wipszycka, Historia starożytnych Greków, t.I-III, Warszawa 2009.
 N. G. L. Hammond, Dzieje Grecji, Warszawa 1973.
 T. Martin, Starożytna Grecja, Warszawa 1998.
 W. Lengauer, Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego, Warszawa 1999.
 M. Jaczynowska, Dzieje Imperium Romanum, Warszawa 1995.
 M. Jaczynowska, Historia starożytnego Rzymu, Warszawa 1983.
 M. Carry, H. H. Scullard, Dzieje Rzymu, t. 1-2, Warszawa 1992.
 A. Ziółkowski, Historia Rzymu, Poznań 2004.
Cel nauczania:
Podstawowym celem konwersatorium jest poznanie przez studentów różnorodności cywilizacyjnej świata starożytnego. Ponadto studenci powinni opanować podstawowe zasady pracy ze źródłami historycznymi. Przygotowując się do zajęć studenci winni także poznać podstawową wiedzę z zakresu historii politycznej oraz społecznej świata starożytnego. Dzięki temu studenci będą przygotowani zarówno do zdania egzaminu, jak i do nauczania historii starożytnej w ramach przedmiotu historia.
Wymagania wstępne:
Wiedza dotycząca świata starożytnego na poziomie szkoły średniej
Pomoce dydaktyczne:
Podczas konwersatorium (jak sama nazwa wskazuje) stosowane są przede wszystkim metody dialogowe, przeplatane elementami wykładu z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej. Ponadto opracowując konkretne źródło historyczne stosowane są metody warsztatowe. Studenci przed zajęciami mają obowiązek zapoznania się ze źródłem, jest to najczęściej samodzielna praca z tekstem.
Sposoby oceny:
Zaliczenie z oceną. Studenci w ciągu semestru mają obowiązek zaliczyć trzy kolokwia pisemne dotyczące Bliskiego Wschodu, Grecji i Rzymu. Podczas zajęć studenci muszą wykazać się znajomością zadanego źródła i jego tła historycznego włączając w to znajomość mapy.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W02 Zna podstawową terminologię związaną z historią starożytną
K_W04 Ma uporządkowaną wiedzę szczegółową dotyczącą historii starożytnej
K_W07 Zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji źródła historycznego

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje z zakresu historii starożytnej z wykorzystaniem różnych źródeł i dyscyplin
K_U03 Umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze w zakresie historii starożytnej, kierując się wskazówkami opiekuna naukowego

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K03 Potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie lub innych zadania.

Historia starożytna - seminarium

Opis zajęć:
Podczas zajęć studenci poznają podstawowe bibliografie, czasopisma, opracowania oraz publikowane źródła (pisane, ikonograficzne, archeologiczne) zarówno w formie tradycyjnej, jak i on-line. Przedstawiane są zasady pisania pracy naukowej ze szczególnym uwzględnieniem wstępu, zakończenia, bibliografii, przypisów, wykorzystania tabel, map, rysunków. Następnie wybierane są tematy prac magisterskich i omówione zasady przeprowadzenia kwerendy. Opracowany zostaje plan pracy, a następnie stopniowo są przedstawiane i omawiane poszczególne elementy powstających prac magisterskich.
Literatura (podstawowa i zalecana):
The Ancient Near Eastern Texts, ed. J. B. Pritchard, Princeton 19693.
The Ancient Near East in Pictures, ed. J. B. Pritchard, Princeton 19692.
Texte aus der Umwelt des Alten Testaments, Bd. 1-3, ed. R. Borger, H. Lutzmann [i in.], Gütersloh 1982-1997.
The Context of Scripture, vol. 1-3, ed. W. W. Hallo, Leiden 1997-2002.
Pozostała literatura uzależniona od tematu pracy.
Cel nauczania:
Celem seminarium jest przygotowanie pracy magisterskiej i doprowadzenie do egzaminu magisterskiego.
Pomoce dydaktyczne:
Praca samodzielna (kwerenda i przygotowywanie pracy dyplomowej) pod kierunkiem prowadzącego.
Sposoby oceny:
Podstawą oceny jest zaawansowanie w przygotowaniu pracy magisterskiej.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W03 Ma uporządkowaną, pogłębioną wiedzę, obejmującą terminologię, teorię i metodologię z zakresu historii starożytnej
K_W04 Ma uporządkowaną, pogłębioną, prowadzącą do specjalizacji szczegółową wiedzę z zakresu historii starożytnej

UMIEJĘTNOŚCI
K_U02 Posiada pogłębione umiejętności badawcze, obejmujące analizę prac innych autorów, syntezę różnych idei i poglądów, dobór metod i konstruowanie narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników, pozwalające na oryginalne rozwiązywanie złożonych problemów w zakresie historii starożytnej. Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować.
K_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i integrować informacje z wykorzystaniem różnych źródeł oraz formułować na tej podstawie krytyczne sądy
K_U09 Posiada pogłębioną umiejętność przygotowania pracy pisemnej z zakresu historii starożytnej w języku polskim.

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K03 Potrafi odpowiednio określić priorytety służące przygotowaniu pracy magisterskiej

Historia starożytna - 30+ - konwersatorium

Opis zajęć:
Podczas zajęć studenci omawiają różnorakie źródła pochodzące ze starożytnego Bliskiego Wschodu, Grecji i Rzymu. Większość z nich stanowią źródła pisane, jednak omawiane są także źródła archeologiczne.
1. Zajęcia wstępne
2-3. Egipt. Źródła ikonograficzne (Egipt. Świat faraonów, red. R. Schulz, M. Seidel, Köln 2001; Sztuka świata, t. 1, red. J. Pijoan, Warszawa 1995).
4-5. Mezopotamia. Epos o Gilgameszu (Epos o Gilgameszu, tł. K. Łyczkowska i in., Warszawa 2003).
6. Izrael. Początki królestwa w Izraelu (1 Sm 8-12).
7. Grecja. Kolonizacja (Inskrypcja z Kyreny o założeniu kolonii: Herodot, Dzieje, przeł. S. Hammer, ks. IV (zwł. §§.145-202) [było kilka wydań począwszy od 1959]; Stela Założycieli, [w:] Wybór źródeł do historii starożytnej Grecji, red. A. Chankowski, Warszawa 1995, s. 28-29)
8. Grecja. Ustrój Sparty (Ksenofont, Ustrój spartański, [w:] A. Mączakowa, Wybór źródeł do dziejów starożytnej Grecji i Hellenizmu, Warszawa 1983, 45-50; Plutarch, Żywot Likurga, [w:] tegoż, Żywoty sławnych mężów, [wiele wydań]; ew. Plutarch, Żywot Likurga (fragment), [w:] A. Mączakowa, Wybór źródeł do dziejów starożytnej Grecji i Hellenizmu, Warszawa 1983, 39-44).
9. Grecja. Ustrój Aten (Arystoteles, Ustrój polityczny Aten, [wiele wydań]; ew. streszczenie [w:] A. Mączakowa, Wybór źródeł do dziejów starożytnej Grecji i Hellenizmu, Warszawa 1983)
10. Grecja. Wojny grecko-perskie (Herodot, Dzieje (Ateny w obronie Jonów, Maraton, Termopile, Salamina, Plateje))
11. Grecja. Aleksander Wielki (Plutarch, Żywot Aleksandra, [w:] tegoż, Żywoty sławnych mężów, [wiele wydań]).
12. Rzym. Prawo rzymskie (J. i M. Zabłoccy, Ustawa XII Tablic, Warszawa 2000).
13. Rzym. Wojny z Hannibalem (Appian z Aleksandrii, Historia Rzymska (wojny z Hannibalem))
14. Rzym. Cezar i Oktawian August (Swetoniusz, Cezar i August, [w:] Żywoty Cezarów, [wiele wydań]).
15. Chrześcijaństwo. Stosunki wczesnego Kościoła z Synagogą (Dzieje Apostolskie; Józef Flawiusz, Dawne Dzieje Izraela, Poznań 1979, ks. XX.9.1).
Literatura (podstawowa i zalecana):
podstawowe podręczniki:
 M. Jaczynowska, D. Musiał, M. Stępień, Historia starożytna, Warszawa 1999.
 A. Ziołkowski, Historia powszechna. Starożytność, Warszawa 2009.
inne podręczniki:
 J. Wolski, Historia powszechna, t. 1, Starożytność, Warszawa 1994.
 Cywilizacje starożytne, red. A. Cotterel, Łódź 1990.
 M. van de Mieroop, Historia starożytnego Bliskiego Wschodu, ok. 3000-323 p.n.e., Kraków 2009.
 J. Zabłocka, Historia Bliskiego Wschodu w starożytności, Warszawa 1987.
 D. Arnaud, Starożytny Wschód. Od wprowadzenia pisma do Aleksandra Wielkiego, Warszawa 1982.
 B. Bravo, E. Wipszycka, Historia starożytnych Greków, t.I-III, Warszawa 2009.
 N. G. L. Hammond, Dzieje Grecji, Warszawa 1973.
 T. Martin, Starożytna Grecja, Warszawa 1998.
 W. Lengauer, Starożytna Grecja okresu archaicznego i klasycznego, Warszawa 1999.
 M. Jaczynowska, Dzieje Imperium Romanum, Warszawa 1995.
 M. Jaczynowska, Historia starożytnego Rzymu, Warszawa 1983.
 M. Carry, H. H. Scullard, Dzieje Rzymu, t. 1-2, Warszawa 1992.
 A. Ziółkowski, Historia Rzymu, Poznań 2004.
 T. Martin, Rzym. Od Romulusa do Justyniana, Poznań 2014.
Cel nauczania:
Podstawowym celem konwersatorium jest poznanie przez studentów różnorodności cywilizacyjnej świata starożytnego. Ponadto studenci powinni opanować podstawowe zasady pracy ze źródłami historycznymi. Przygotowując się do zajęć studenci winni także poznać podstawową wiedzę z zakresu historii politycznej oraz społecznej świata starożytnego. Dzięki temu studenci będą przygotowani zarówno do zdania egzaminu, jak i do nauczania historii starożytnej w ramach przedmiotu historia.
Wymagania wstępne:
Wiedza dotycząca świata starożytnego na poziomie szkoły średniej
Pomoce dydaktyczne:
Podczas konwersatorium (jak sama nazwa wskazuje) stosowane są przede wszystkim metody dialogowe, przeplatane elementami wykładu z wykorzystaniem prezentacji multimedialnej. Ponadto opracowując konkretne źródło historyczne stosowane są metody warsztatowe. Studenci przed zajęciami mają obowiązek zapoznania się ze źródłem, jest to najczęściej samodzielna praca z tekstem.
Sposoby oceny:
Zaliczenie z oceną. Studenci w ciągu semestru mają obowiązek zaliczyć trzy kolokwia pisemne dotyczące Bliskiego Wschodu, Grecji i Rzymu. Podczas zajęć studenci muszą wykazać się znajomością zadanego źródła i jego tła historycznego włączając w to znajomość mapy.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W02 Zna podstawową terminologię związaną z historią starożytną
K_W04 Ma uporządkowaną wiedzę szczegółową dotyczącą historii starożytnej
K_W07 Zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji źródła historycznego

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje z zakresu historii starożytnej z wykorzystaniem różnych źródeł i dyscyplin
K_U03 Umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze w zakresie historii starożytnej, kierując się wskazówkami opiekuna naukowego

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K03 Potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie lub innych zadania.

Kultura starożytnego Orientu - 30+ - proseminarium

Opis zajęć:
Podczas zajęć studenci poznają podstawowe bibliografie, czasopisma, opracowania oraz publikowane źródła (pisane, ikonograficzne, archeologiczne) zarówno w formie tradycyjnej, jak i on-line. Przedstawiane są zasady pisania pracy naukowej ze szczególnym uwzględnieniem wstępu, zakończenia, bibliografii, przypisów, wykorzystania tabel, map, rysunków. Następnie wybierane są tematy prac proseminaryjnych i omówione zasady przeprowadzenia kwerendy. Opracowany zostaje plan pracy, a następnie stopniowo są przedstawiane i omawiane poszczególne elementy powstających prac proseminaryjnych.
Literatura (podstawowa i zalecana):
zbiory źródeł: The Ancient Near Eastern Texts, ed. J. B. Pritchard, Princeton 19693; The Ancient Near East in Pictures, ed. J. B. Pritchard, Princeton 19692; Texte aus der Umwelt des Alten Testaments, Bd. 1-3, ed. R. Borger, H. Lutzmann [i in.], Gütersloh 1982-1997; The Context of Scripture, vol. 1-3, ed. W. W. Hallo, Leiden 1997-2002; pozostała literatura uzależniona od tematu pracy.
Cel nauczania:
Zapoznanie studentów z problemami warsztatu historyka starożytnego Bliskiego Wschodu. Przygotowanie do samodzielnego zbierania źródeł i opracowań oraz ich krytycznego wykorzystania. Zajęcia mają przygotować do pracy na seminarium licencjackim.
Wymagania wstępne:
Podstawowa znajomość języka angielskiego bądź niemieckiego.
Pomoce dydaktyczne:
Podczas omawiania podstaw warsztatu historyka stosowany jest tradycyjny wykład. Przedstawiając różnorakie publikacje zajęcia nabierają cech warsztatowych, zaś omawiając dane dostępne w on-line zajęcia mają charakter laboratoryjny. Wreszcie podczas omawiania powstających prac przez studentów, jak i przez prowadzącego stosowane są metody dialogowe.
Sposoby oceny:
Podstawowym kryterium jest przygotowanie samodzielnej pracy proseminaryjnej. Oceniane będą: konstrukcja pracy, zastosowanie zasad warsztatu naukowego historyka, samodzielność w ujęciu tematu.
Efekty kształcenia:
K_W01 ma podstawową wiedzę o miejscu i znaczeniu nauk humanistycznych w systemie nauk oraz ich specyfice przedmiotowej i metodologicznej
K_W02 Zna podstawową terminologię nauk humanistycznych
K_W03 Ma uporządkowaną wiedzę ogólną, obejmującą terminologię, teorię i metodologię z zakresu historii starożytnego Bliskiego Wschodu
K_W05 Ma podstawową wiedzę o powiązaniach historii starożytnego Bliskiego Wschodu z innymi naukami humanistycznymi
K_W07 Zna i rozumie podstawowe metody analizy i interpretacji wytworów kultury i stanowiących źródła historyczne
K_W08 Zna i rozumie podstawowe pojęcia i zasady zakresu ochrony własności przemysłowej i prawa autorskiego
K_W09 Ma świadomość kompleksowej natury języka oraz jego złożoności i historycznej zmienności jego znaczeń
K_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje z zakresu historii starożytnego Bliskiego Wschodu.
K_U02 Posiada podstawowe umiejętności badawcze, obejmujące formułowanie i analizę problemów badawczych, dobór metod i narzędzi badawczych, opracowanie i prezentację wyników, pozwalające na rozwiązywanie problemów w zakresie historii starożytnego Bliskiego Wschodu.
K_U03 Umie samodzielnie zdobywać wiedzę i rozwijać umiejętności badawcze w zakresie historii starożytnego Bliskiego Wschodu, kierując się wskazówkami opiekuna naukowego.
K_U04 Potrafi posługiwać się podstawowymi ujęciami teoretycznymi, paradygmatami badawczymi i pojęciami właściwymi dla historii i jej dyscyplin w zakresie nauk humanistycznych w typowych sytuacjach profesjonalnych
K_U05 Potrafi rozpoznać różne rodzaje wytworów kultury właściwych dla historii i jej dyscyplin w zakresie nauk humanistycznych oraz przeprowadzić ich krytyczną analizę i interpretację z zastosowaniem typowych metod, w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego, miejsca w procesie historyczno-kulturowym.
K_U06 Posiada umiejętności merytorycznego argumentowania, z wykorzystaniem poglądów innych autorów oraz formułowania wniosków.
K_U08 Posiada umiejętność przygotowania typowych prac pisemnych w języku polskim z zakresu historii starożytnego Bliskiego Wschodu dotyczących zagadnień szczegółowych, z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych, a także różnorodnych źródeł.
K_K01 Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie
K_K02 Potrafi współdziałać i pracować w grupie, przyjmując w niej różne role.
K_K03 Potrafi odpowiednio określić priorytety służące realizacji określonego przez siebie lub innych zadania.

Miejsca święte judaizmu i islamu - ćwiczenia

Opis zajęć:
1. zajęcia wstępne
2. Miejsca święte w okresie Sędziów: Sdz 17-18.
3. Świątynia Salomona: 1 Krl 5,15-8,66
4. Centralizacja kultu za króla Ezechiasza: 2 Krl 18; 2 Krn 29-31; dane z wykopalisk w Arad i Beer-Szewa (Encyklopedia archeologiczna Ziemi Świętej, red. A. Negev, Warszawa 2002, s.32-34; http://ebibletools.com/israel/arad/index.html; http://ebibletools.com/israel/beersheba/index.html; http://www.bibleplaces.com/arad.htm; http://www.bibleplaces.com/beersheba.htm).
5. Centralizacja kultu za króla Ezechiasza c.d.
6. Zniszczenie Świątyni Jerozolimskiej przez Babilończyków: 2 Krl 23,31-25,30
7. Budowa Świątyni za Heroda: Ant. 15, XI:1-7; BJ 5, V:1-8.
8. Zniszczenie Świątyni przez Rzymian: BJ 5, VI-XIII; 6, I-IX.
9. Synagoga: powstanie, architektura, funkcje
10. Przykłady synagog na ziemiach polskich. Kirkut.
11. Mekka.
12. Medyna.
13. Współczesna architektura Wzgórza Świątynnego w Jerozolimie, możliwości zwiedzania.
14. Meczet: powstanie, architektura, funkcje.
15. zajęcia zaliczeniowe
Literatura (podstawowa i zalecana):
A. Unterman, Żydzi. Wiara i życie, Łódź 1989.
T. Jelonek, Dzieje Świątyni Jerozolimskiej, Kraków 2004.
K. Armstrong, Krótka historia islamu, Wrocław, 2004.
J. Danecki, Podstawowe wiadomości o islamie, Warszawa, 1998.
M. Hattstein, P. Delius, Islam: sztuka i architektura, Warszawa 2012.
Cel nauczania:
Podstawowym celem zajęć jest zapoznanie studentów z bogatą tradycją miejsc sakralnych w judaizmie i islamie. Chronologiczne spektrum zajęć rozciąga się od okresu starotestamentowego po współczesność.
Pomoce dydaktyczne:
Zajęcia mają charakter warsztatowy, studenci na każde zajęcia przygotowują zadane przez prowadzącego źródło pisane lub opis zabytku/-ów, a następnie omawiają wraz z nim poznane treści poprzez dyskusję.
Sposoby oceny:
Studenci zobowiązani są do zapoznania się z podanymi przez prowadzącego tekstami i zabytkami. Na zajęciach studenci aktywnie uczestniczą w dyskusji. Zajęcia kończy kolokwium sprawdzające wiedzę.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W04 Ma uporządkowaną wiedzę związaną z miejscami sakralnymi judaizmu i islamu
K_W07 ma podstawową wiedzę o powiązaniach historii kultury materialnej judaizmu i islamu z historią życia codziennego, historią sztuki i historią religii.

UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 Potrafi wyszukiwać, analizować, oceniać, selekcjonować i użytkować informacje związane z miejscami świętymi judaizmu i islamu
K_U06 umie rozpoznawać różne rodzaje sakralnych miejsc związanych z judaizmem i islamem oraz przeprowadzić ich krytyczną analizę i interpretację w celu określenia ich znaczeń, oddziaływania społecznego, miejsca w procesie historyczno- kulturowym

KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K02 ma świadomość odpowiedzialności za zachowanie dziedzictwa kulturowego regionu, kraju, Europy
K_K05 dostrzega i formułuje problemy moralne i etyczne związane z własną i cudzą pracą, poszukuje optymalnych rozwiązań, postępuje zgodnie z zasadami etyki, prawidłowo identyfikuje i rozstrzyga dylematy związane z opieką nad dobrami kultury oraz wykonywaniem zawodu przewodnika turystycznego

Problemy bezpieczeństwa Bliskiego Wschodu - wykład

Opis zajęć:
1. Zajęcia wstępne
2. Upadek Imperium Osmańskiego i nowy porządek na Bliskim Wschodzie (1914-1923)
3. Dwudziestolecie Międzywojenne i II Wojna Światowa na Bliskim Wschodzie (1923-1945)
4. Izrael/Palestyna 1948-1967
5. Izrael/Palestyna 1967-1985
6. Syria i Liban
7. Irak i Iran
8. Turcja
9. Egipt i Jordania
10. Kraje Półwyspu Arabskiego
11. Izrael/Palestyna po 1985
12. Irak po 2003
13. Arabska Wiosna
14. Syria po 2011
Literatura (podstawowa i zalecana):
J. Zdanowski, Historia Bliskiego Wschodu w XX wieku, Warszawa 2010.
G. Corm, Bliski Wschód w ogniu. Oblicza konfliktu 1956-2003, Warszawa 2003.
J. Zdanowski, Historia społeczeństw muzułmańskiego Bliskiego Wschodu w XX wieku, Warszawa 2013.
F. Halliday, Bliski Wschód w stosunkach międzynarodowych, Kraków 2009.
F. Ilkowski, S. Sulowski, Wybrane idee, partie i organizacje polityczne Bliskiego Wschodu, Warszawa 2014.
H. Jamsheer, Konflikt Bliskowschodni: Zarys i Dokumentacja, Płock 2004.
K. Czajkowska, A. Diawoł-Sitko, Systemy polityczne wybranych państw Bliskiego Wschodu, Warszawa 2012.
Bliski Wschód w XXI wieku. Polityka. Społeczeństwo. Zmiana, red. J. Marszałek-Kawa, J. Piechowiak-Lamparska, Toruń 2014.
Bliski Wschód coraz bliżej, red. J. Danecki, S. Sulowski, Warszawa 2011.
J. Armbruster, Arabska wiosna. Rewolucja w świecie islamskim, Wrocław 2011.
K. E. Schulze, Konflikt arabsko-izraelski, Warszawa 2010.
Cel nauczania:
Celem wykładu jest zapoznanie studentów z problematyką bezpieczeństwa na współczesnym Bliskim Wschodzie. Aby ją zrozumieć konieczne jest jednak wprowadzenie historyczne ukazujące korzenie obecnych konfliktów.
Wymagania wstępne:
Śledzenie bieżącej sytuacji polityczno-militarnej na Bliskim Wschodzie
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01 Absolwent posiada wiedzę interdyscyplinarną z obszaru nauk społecznych, w tym szczególnie z zakresu nauk o bezpieczeństwie oraz ich relacji do innych nauk społecznych.
K_W02 Absolwent rozumie istotę oraz uwarunkowania bezpieczeństwa państwa zarówno w skali lokalnej, ogólnopaństwowej, jak i międzynarodowej, ze szczególnym uwzględnieniem Bliskiego Wschodu.
K_W07 Absolwent posiada wiedzę nt. zmian ustroju państw, systemów politycznych, struktur społecznych i systemów bezpieczeństwa oraz ich przyczyn i skutków na Bliskim Wschodzie.
K_W08 Absolwent posiada podstawową wiedzę nt. bezpieczeństwa, globalnego, systemów bezpieczeństwa państw Bliskiego Wschodu, a także bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego Unii Europejskiej.
UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 Absolwent potrafi wykorzystywać zdobytą wiedzę teoretyczną dot. bezpieczeństwa narodowego oraz powiązanych z nim dziedzin wiedzy do analizowania i wyjaśniania kwestii szczegółowych odnoszących się do bezpieczeństwa państwa, ochrony porządku prawnego, integralności terytorialnej państwa oraz ochrony jego interesów ekonomicznych.
K_U03 Absolwent potrafi wykorzystać wiedzę teoretyczną związaną z naukami o bezpieczeństwie do analizowania zachowań ludzi i społeczeństwa, diagnozowania oraz prognozowania sytuacji mających wpływ na bezpieczeństwo narodowe, a także budować strategie działań dotyczących bezpieczeństwa narodowego w różnych obszarach życia państwa.
K_U04 Absolwent wykorzystując posiadaną wiedzę teoretyczną potrafi rozwiązywać konkretne problemy związane z bezpieczeństwem narodowym, prognozować działania zapewniające państwu bezpieczeństwo oraz przewidywać skutki tychże działań
K_U06 Absolwent potrafi prawidłowo oceniać zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego, a także identyfikować ich przyczyny, szczególnie w kontekście zagrożeń płynących z terenu Bliskiego Wschodu.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K04 Absolwent jest przygotowany do samodzielnego zdobywania i doskonalenia wiedzy oraz umiejętności związanych z obszarem bezpieczeństwa narodowego oraz rozumie potrzebę stałego dokształcania się i podnoszenia własnych kwalifikacji zawodowych.
K_K06 Absolwent jest świadomy konieczności uwzględniania zasad etycznych w działaniach mających na celu zapewnienie najwyższych standardów bezpieczeństwa.

Problemy bezpieczeństwa Bliskiego Wschodu - ćwiczenia

Opis zajęć:
1. Zajęcia wstępne (Protokół Damasceński, Korespondencja McMahon-Husejn)
2. Upadek Imperium Osmańskiego i nowy porządek na Bliskim Wschodzie (1914-1923) (Układ Sykes-Picot, Deklaracja Balfoura)
3. Dwudziestolecie Międzywojenne i II Wojna Światowa na Bliskim Wschodzie (1923-1948) (Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 z 29 XI 1947 w sprawie podziału Palestyny)
4. Izrael/Palestyna 1948-1967 (Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ nr 242 z 22 XI 1967)
5. Izrael/Palestyna 1967-1985
6. Syria i Liban
7. Irak i Iran (ustrój Iranu, zob.: http://www.psz.pl/117-polityka/mariusz-piskur-system-polityczny-islamskiej-republiki-iranu oraz dla chętnych konstytucja Islamskiej Republiki Iranu po angielsku: http://www.servat.unibe.ch/icl/ir00000_.html
8. Turcja (doktryna strategicznej głębi, zob.: http://www.stosunki.pl/content/koncepcja-strategicznej-g%C5%82%C4%99bi-stratejik-derinlik-jako-nowa-doktryna-polityki-zagranicznej-tu)
9. Egipt i Jordania
10. Kraje Półwyspu Arabskiego
11. Izrael/Palestyna po 1985 (porozumienie z Oslo, 13 IX 1993, zob.: https://web.archive.org/web/20021115183950/http://knesset.gov.il/process/docs/oslo_eng.htm)
12. Irak po 2003
13. Arabska Wiosna
14. Syria po 2011 (Rezolucja Rady Bezpieczeństwa ONZ z 15 XII 2015, zob. http://www.securitycouncilreport.org/atf/cf/%7B65BFCF9B-6D27-4E9C-8CD3-CF6E4FF96FF9%7D/s_res_2254.pdf)
Literatura (podstawowa i zalecana):
J. Zdanowski, Historia Bliskiego Wschodu w XX wieku, Warszawa 2010.
G. Corm, Bliski Wschód w ogniu. Oblicza konfliktu 1956-2003, Warszawa 2003.
J. Zdanowski, Historia społeczeństw muzułmańskiego Bliskiego Wschodu w XX wieku, Warszawa 2013.
F. Halliday, Bliski Wschód w stosunkach międzynarodowych, Kraków 2009.
F. Ilkowski, S. Sulowski, Wybrane idee, partie i organizacje polityczne Bliskiego Wschodu, Warszawa 2014.
H. Jamsheer, Konflikt Bliskowschodni: Zarys i Dokumentacja, Płock 2004.
K. Czajkowska, A. Diawoł-Sitko, Systemy polityczne wybranych państw Bliskiego Wschodu, Warszawa 2012.
Bliski Wschód w XXI wieku. Polityka. Społeczeństwo. Zmiana, red. J. Marszałek-Kawa, J. Piechowiak-Lamparska, Toruń 2014.
Bliski Wschód coraz bliżej, red. J. Danecki, S. Sulowski, Warszawa 2011.
J. Armbruster, Arabska wiosna. Rewolucja w świecie islamskim, Wrocław 2011.
K. E. Schulze, Konflikt arabsko-izraelski, Warszawa 2010.
Cel nauczania:
Ćwiczenia mają na celu zapoznanie studentów z wybranym materiałem źródłowym dotyczącym zagadnień bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie. Na tej podstawie studenci uczyć się będą samodzielności w formułowaniu opinii oraz dostrzegania manipulacji używanych przez różne strony konfliktów.
Wymagania wstępne:
Śledzenie bieżącej sytuacji polityczno-militarnej na Bliskim Wschodzie
Pomoce dydaktyczne:
Analiza źródeł prowadzona przez grupę pod kierunkiem wykładowcy.
Sposoby oceny:
Zaliczenie na podstawie aktywności na zajęciach i końcowego kolokwium.
Efekty kształcenia:
WIEDZA
K_W01 Absolwent posiada wiedzę interdyscyplinarną z obszaru nauk społecznych, w tym szczególnie z zakresu nauk o bezpieczeństwie oraz ich relacji do innych nauk społecznych.
K_W02 Absolwent rozumie istotę oraz uwarunkowania bezpieczeństwa państwa zarówno w skali lokalnej, ogólnopaństwowej, jak i międzynarodowej, ze szczególnym uwzględnieniem Bliskiego Wschodu.
K_W07 Absolwent posiada wiedzę nt. zmian ustroju państw, systemów politycznych, struktur społecznych i systemów bezpieczeństwa oraz ich przyczyn i skutków na Bliskim Wschodzie.
K_W08 Absolwent posiada podstawową wiedzę nt. bezpieczeństwa, globalnego, systemów bezpieczeństwa państw Bliskiego Wschodu, a także bezpieczeństwa wewnętrznego i zewnętrznego Unii Europejskiej.
UMIEJĘTNOŚCI
K_U01 Absolwent potrafi wykorzystywać zdobytą wiedzę teoretyczną dot. bezpieczeństwa narodowego oraz powiązanych z nim dziedzin wiedzy do analizowania i wyjaśniania kwestii szczegółowych odnoszących się do bezpieczeństwa państwa, ochrony porządku prawnego, integralności terytorialnej państwa oraz ochrony jego interesów ekonomicznych.
K_U03 Absolwent potrafi wykorzystać wiedzę teoretyczną związaną z naukami o bezpieczeństwie do analizowania zachowań ludzi i społeczeństwa, diagnozowania oraz prognozowania sytuacji mających wpływ na bezpieczeństwo narodowe, a także budować strategie działań dotyczących bezpieczeństwa narodowego w różnych obszarach życia państwa.
K_U04 Absolwent wykorzystując posiadaną wiedzę teoretyczną potrafi rozwiązywać konkretne problemy związane z bezpieczeństwem narodowym, prognozować działania zapewniające państwu bezpieczeństwo oraz przewidywać skutki tychże działań
K_U06 Absolwent potrafi prawidłowo oceniać zagrożenia dla bezpieczeństwa narodowego, a także identyfikować ich przyczyny, szczególnie w kontekście zagrożeń płynących z terenu Bliskiego Wschodu.
K_U07 Absolwent posiada umiejętność przygotowywania wystąpień ustnych dot. zagadnień bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie z wykorzystaniem podstawowych ujęć teoretycznych oraz różnorodnych źródeł.
K_U09 Absolwent umie pozyskiwać, przechowywać oraz przetwarzać informacje przy wykorzystaniu nowoczesnych technologii informacyjnych.
K_U10 Absolwent posiada pogłębioną wiedzę na temat norm etycznych, które obowiązują w relacjach międzyludzkich.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE (POSTAWY)
K_K04 Absolwent jest przygotowany do samodzielnego zdobywania i doskonalenia wiedzy oraz umiejętności związanych z obszarem bezpieczeństwa narodowego oraz rozumie potrzebę stałego dokształcania się i podnoszenia własnych kwalifikacji zawodowych.
K_K06 Absolwent jest świadomy konieczności uwzględniania zasad etycznych w działaniach mających na celu zapewnienie najwyższych standardów bezpieczeństwa.